Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBNNE:2026:4844Strafrecht; Materieel Strafrecht

ISD-maatregel van 2 jaar voor veelpleger na poging fietsendiefstal en rijden onder invloed van amfetamine — RBNNE:2026:4844

ISD-maatregel bij poging diefstal en rijden onder invloed

Eiser / verzoeker

Openbaar ministerie

VS

Verweerder / gedaagde

Verdachte (man, 46 jaar, thans gedetineerd)

Verdachte veroordeeld tot een ISD-maatregel van twee jaar, zonder aftrek van voorarrest, voor poging diefstal met verbreking en rijden onder invloed; vrijspraak van heling

  • Vrijspraak van heling van de scooter: onvoldoende aanwijzingen dat verdachte wist of had moeten vermoeden dat die van misdrijf afkomstig was
  • Poging diefstal met verbreking bewezen op basis van het signalement van de getuige, camerabeelden en de slijptol in de buddyseat; het alternatieve scenario van de verdediging is niet aannemelijk
  • Rijden onder invloed bewezen: meer dan 700 microgram amfetamine per liter bloed, terwijl de beroepen op dexamfetamine tegen ADHD niet is onderbouwd
  • Twee jaar ISD-maatregel opgelegd aan zeer actieve veelpleger bij wie eerdere trajecten en een eerdere ISD-maatregel niets hebben uitgehaald

Samenvatting

Op de avond van 26 juli 2026 hoorde een bewoner van een dorp in de gemeente Westerveld slijpgeluiden bij een bushalte. Zijn vriendin zag vanuit het slaapkamerraam vonken. De man liep naar de halte en zag daar iemand bij een rij fietsen staan: kaal of kortgeschoren, zwarte trui, witte joggingsbroek, stevig postuur en een tatoeage op zijn handrug. Die man stapte op een scooter en reed weg. Het achterlicht van de scooter deed het niet, het remlicht wel. Later bleek dat het stalen kabelslot van een fiets was doorgeslepen of doorgesneden.

Enkele uren later, om 03:00 uur op 27 juli, zagen agenten in Hoogeveen een scooter zonder verlichting op een fietspad. De bestuurder droeg een donkere trui en een witte broek. Op de vraag naar zijn identiteitsbewijs zei hij dat dat in de buddyseat lag. Toen hij die opende, lag daar ook een slijptol met twee losse schijven. De agenten stelden vast dat de man voldeed aan het signalement uit de melding. Een speekseltest gaf een indicatie voor amfetamine. Bloedonderzoek wees uit dat er meer dan 700 microgram amfetamine per liter bloed in zat, terwijl de grenswaarde 50 microgram is (25 bij gebruik in combinatie met andere stoffen).

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De verdachte werd vervolgd voor heling van de scooter, poging tot diefstal van de fiets door middel van verbreking en rijden onder invloed. Van de heling sprak de rechtbank hem vrij. Het dossier liet onvoldoende zien dat hij wist of had moeten vermoeden dat de scooter van misdrijf afkomstig was. Het was onduidelijk hoe hij aan de scooter was gekomen en aan de uiterlijke kenmerken was niet te zien dat hij gestolen was. Ook de officier van justitie had vrijspraak van dit feit gevorderd.

De raadsman bepleitte vrijspraak voor alle feiten. Volgens hem was het signalement te vaag: de getuige sprak van een zwarte trui terwijl de verdachte een blauwe droeg, en de verdachte heeft geen roos op zijn hand getatoeëerd. Verder zou iemand anders de poging kunnen hebben gedaan, want de verdachte had de scooter van een persoon geleend die in het signalement past. De rechtbank volgde dat niet. De getuige had de man van dichtbij gezien en aangesproken. Zijn beschrijving kwam overeen met camerabeelden van een buurtbewoner en met wat de agenten uren later zagen. De door de verdachte aangewezen persoon was ook door de politie verhoord en had verklaard dat de scooter niet van hem was. Verdachte was degene die met de slijptol in de buddyseat op die scooter reed.

Bij het rijden onder invloed voerde de verdachte aan dat hij dexamfetamine slikt tegen ADHD en dat de amfetamine in zijn bloed daardoor te verklaren is. De rechtbank vond dat onvoldoende onderbouwd: er was niets aangeleverd waaruit bleek dat hij dit middel voorgeschreven kreeg, en in welke dosering. Het gehalte lag bovendien ver boven de grenswaarde.

De officier van justitie vorderde een ISD-maatregel van twee jaar. De rechtbank wees erop dat de verdachte al jaren veelvuldig onvoorwaardelijke gevangenisstraffen krijgt, de laatste tijd vooral voor vermogensfeiten en verkeersovertredingen, waaronder rijden onder invloed. Hij geldt als zeer actieve veelpleger en kreeg in 2017 al eens een ISD-maatregel. De reclassering signaleerde problemen op alle leefgebieden: een onzeker verblijf bij zijn zus, geen dagbesteding, schulden, agressief gedrag en middelenafhankelijkheid. Alle behandeltrajecten in een verplicht kader eindigden voortijdig omdat hij zich niet aan de afspraken hield. De rechtbank had er geen vertrouwen in dat een nieuw traject met bijzondere voorwaarden of een voorwaardelijke maatregel, zoals de verdediging bepleitte, zou werken.

De rechtbank veroordeelde de verdachte voor de poging tot diefstal met verbreking en het rijden onder invloed. Zij legde een onvoorwaardelijke ISD-maatregel van twee jaar op, zonder aftrek van het voorarrest, zodat de volle twee jaar kunnen worden benut.

Betrokken advocaten

mr. J.G. Roethof

verdachte

Roethof Advocaten, ARNHEM

144 uitspraken

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

18.213173.26

Procedure

Eerste aanleg - meervoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

Rechtbank legt 12 maanden cel op voor gasdrukwapen-aanval op ex van vriendin in Drachten, de gevraagde straf

Op 7 augustus 2025 kwam een man naar de woning van een stel in Drachten om spullen op te halen die nog bij zijn ex lagen. Er ontstond ruzie over de eigendom van een stofzuigerstang. De bewoner van het huis, een 39-jarige man, pakte de stang af en sloeg de bezoeker ermee tegen het hoofd. Even later pakte hij een bijl en bedreigde hem daarmee van korte afstand. Diezelfde avond kwam de bezoeker terug. Volgens het dossier goot hij benzine over de voordeur van de woning. Daarna sprak hij af om het conflict uit te vechten en kwam hij naar de achterkant van het huis. De bewoner nam een gasdrukwapen mee naar buiten. Ondanks een hek tussen beide mannen schoot hij meerdere keren op zijn tegenstander. Die werd op zijn boven- en achterlichaam geraakt en tweemaal in het gezicht. Eén koperen kogel bleef in zijn lichaam achter. Ook de auto van een derde werd door kogels beschadigd. De rechtbank rekent het schieten aan als poging tot zware mishandeling en wijst erop dat het slachtoffer zwaarder letsel had kunnen oplopen, zoals het verlies van een oog. Op 1 maart 2026 sloeg de man dezelfde persoon in een café in Drachten tweemaal tegen het hoofd. Hij was toen onder invloed van alcohol en drugs. Verdachte zei dat hij maar één klap had gegeven, maar de rechtbank oordeelde dat de foto's van het letsel en de camerabeelden de verklaring van het slachtoffer ondersteunen. Anders dan op 7 augustus had het slachtoffer deze keer niets gedaan om geweld uit te lokken. Verdachte bekende de feiten van 7 augustus. De rechtbank bewees de mishandeling met de stofzuigerstang, de bedreiging met de bijl, de poging tot zware mishandeling met het gasdrukwapen, de vernieling van de auto, het dragen van het gasdrukwapen en de mishandeling in het café. Het reclasseringsrapport noemt bij verdachte een licht verstandelijke beperking en een stoornis in de impulsbeheersing. Daarnaast heeft hij een lange verslavingsgeschiedenis en forse schulden. Het recidiverisico is ingeschat als gemiddeld-hoog. De rechtbank vond alleen een vrijheidsstraf passend. Ze woog mee dat verdachte zich op 7 augustus twee keer bewapende en dat hij op 1 maart het geweld eenzijdig begon. Daartegenover staat dat het slachtoffer zelf een rol speelde in de escalatie op 7 augustus. De rechtbank legde de gevraagde straf van 12 maanden gevangenisstraf op, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaar. De bijzondere voorwaarden zijn een meldplicht, ambulante behandeling, een contactverbod met het slachtoffer en beheersing van middelengebruik. Voor het dragen van het gasdrukwapen kreeg verdachte geen aparte straf. Het locatie- en contactverbod dat het slachtoffer wilde, wees de rechtbank af, omdat het contactverbod als voorwaarde zijn belangen al voldoende beschermt. Verdachte moet het slachtoffer € 5.000 immateriële schadevergoeding betalen voor de feiten van 7 augustus, een deel van de gevraagde € 10.000, omdat het slachtoffer het conflict mede zelf opzocht. Voor de mishandeling in het café krijgt het slachtoffer € 928,99 en de eigenaar van de beschadigde auto € 840,95, telkens met wettelijke rente. Daarnaast legt de rechtbank de schadevergoedingsmaatregel op. De vordering om een eerdere voorwaardelijke straf van 5 maanden uit augustus 2025 alsnog uit te voeren, wees de rechtbank af, omdat die straf voor verkeersfeiten was opgelegd en de nieuwe feiten daar geheel anders van zijn.

Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht; Materieel Strafrecht
RBNNE:2026:4874
Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht; Materieel Strafrecht
RBNNE:2026:4873
Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht; Materieel Strafrecht
RBNNE:2026:4875
Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht; Materieel Strafrecht
Autobedrijf krijgt € 45.000 boete voor witwassen en valsheid in geschrift bij autoleasefraude

Een autobedrijf uit Groningen heeft jarenlang contant geld ontvangen voor de verkoop en lease van auto's, terwijl dat geld afkomstig was uit misdrijf. Dat oordeelt de rechtbank Noord-Nederland, die het bedrijf veroordeelt voor gewoontewitwassen en valsheid in geschrift. Het bedrijf moet een geldboete van € 45.000 betalen. De uitkomst is het resultaat van procesafspraken tussen het openbaar ministerie en de verdediging. Het witwassen speelde zich af tussen 15 mei 2020 en 16 september 2023. In die periode ontving het bedrijf, samen met twee medeverdachten en andere mededaders, in acht afzonderlijke dossiers contante en girale bedragen van klanten die een auto kochten of leasten. Het ging onder meer om een Volkswagen Golf, een BMW, een Audi Q8, twee Volkswagen Polo's en twee Mercedessen. De bedragen liepen uiteen van € 7.800 tot € 48.485 per klant. Bij één klant ging het om een aanbetaling van € 45.000, € 42.175 aan contant geld en € 3.000 aan Tikkie-betalingen. De rechtbank acht bewezen dat de verdachten wisten dat dit geld geheel of gedeeltelijk uit enig misdrijf afkomstig was, en dat zij van het witwassen een gewoonte hadden gemaakt. Daarnaast pleegde het bedrijf valsheid in geschrift. In een kasboek werden in de periode van 15 april 2022 tot en met 5 januari 2023 lagere contante ontvangsten genoteerd dan er in werkelijkheid binnenkwamen. Zo stond er € 9.000 in het kasboek terwijl op 15 april 2022 € 12.400 contant was ontvangen, en € 8.900 terwijl op 5 januari 2023 € 11.460 binnenkwam. Ook de leasecontracten, mantelovereenkomsten en documenten voor het eigendomsvoorbehoud waren vals. Daarin ontbrak dat klanten meerdere aanbetalingen moesten doen. Er stond in dat de maandelijkse betalingen giraal en per automatische incasso verliepen, terwijl ook contant werd betaald. En als verhuurder van de auto's stond een andere partij vermeld dan het bedrijf zelf, dat in werkelijkheid de contractpartij was. De rechtbank besteedt veel aandacht aan de procesafspraken. Het openbaar ministerie en de verdediging legden die op 14 september 2026 schriftelijk vast. Ze komen erop neer dat het bedrijf de feiten niet betwist, geen onderzoekswensen of verweren voert, afstand doet van twee in beslag genomen auto's en afziet van hoger beroep. Het openbaar ministerie eist daarvoor een geldboete van € 45.000, waarvan € 25.000 al voor 1 oktober 2026 als zekerheid is betaald. Het resterende bedrag van € 20.000 wordt in twaalf termijnen voldaan. De rechtbank toetste of deze afspraken een eerlijk proces niet in de weg staan, aan de hand van een arrest van de Hoge Raad van 27 september 2022. Op de zitting bevestigde de bestuurder, bijgestaan door zijn raadsman, dat hij de afspraken en de gevolgen begreep en er vrijwillig voor koos. De rechtbank toetste daarnaast zelf of het bewijs voldoende steun vond in het dossier en of de voorgestelde straf in redelijke verhouding stond tot de ernst van de zaak. Beide vragen beantwoordt zij bevestigend. De bewezenverklaring vindt volgens de rechtbank voldoende steun in de bewijsmiddelen, en de geldboete is passend, mede gelet op de voordelen die afdoening via procesafspraken oplevert. De rechtbank spreekt het bedrijf vrij van het meer of anders ten laste gelegde. De rechtbank verklaart de feiten 1, 2 en 3 bewezen en veroordeelt het bedrijf tot een geldboete van € 45.000.

Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht; Materieel Strafrecht