ECLI:NL:RBNNE:2026:671, Rechtbank Noord-Nederland, 10-03-2026, AWB_LEE 25/1702 — RBNNE:2026:671
Samenvatting
WOZ – Naar het oordeel van de rechtbank heeft de heffingsambtenaar met zijn correctie op de waarde voldoende rekening gehouden met de staat van de woning (scheuren door funderingsproblemen) zoals die uit de foto’s van eiser blijkt. Eiser heeft ook niet aannemelijk gemaakt dat het voorzieningenniveau van de woning (in betekenisvolle mate) onderdoet voor dat van de referentiewoningen. Verder volgt de rechtbank de heffingsambtenaar in zijn stelling dat aan de zolder van de aanbouw wel een lagere waarde kan toekomen dan aan de ‘gewone’ woonruimte, maar dat de zolder niet geheel zonder waarde is. Tot slot oordeelt de rechtbank dat de Wet WOZ geen ruimte biedt om de waarde te bepalen door vergelijking met de waarde(stijging) van naastgelegen woningen of de waarde van de woning van voorgaande jaren – beroep ongegrond
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBNNE:2025:4923, Rechtbank Noord-Nederland, 02-12-2025, 24/4631
Rechtbank Noord-Nederland · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:RBNNE:2025:4594, Rechtbank Noord-Nederland, 04-11-2025, 25/176
Rechtbank Noord-Nederland · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:RBNNE:2025:2128, Rechtbank Noord-Nederland, 28-05-2025, 18-164527-24
Rechtbank Noord-Nederland · Strafrecht
ECLI:NL:RBNNE:2025:1831, Rechtbank Noord-Nederland, 15-05-2025, 18-174921-24
Rechtbank Noord-Nederland · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Noord-NederlandRechtsgebied
Bestuursrecht; BelastingrechtZaaknummer
AWB_LEE 25/1702
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- dhr. mr. M.T.M. Hennevelt
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een vrouw uit het noorden van het land kreeg op 4 januari 2023 van het UWV een nabetaling op haar Ziektewetuitkering over het laatste kwartaal van 2020: € 3.890 bruto. Het UWV hield daar € 703 loonheffing op in. Toen de Belastingdienst de aanslag inkomstenbelasting over 2023 vaststelde, bleek dat veel te weinig. De vrouw, die ook een bijstandsuitkering en een baan had, moest bijbetalen en raakte daarnaast huurtoeslag kwijt. Zij vond dat de nabetaling thuishoort bij het jaar 2020, waarover zij de uitkering eigenlijk had moeten ontvangen. De rechtbank denkt daar anders over. Volgens de belastingwet telt een uitkering mee op het moment dat zij daadwerkelijk wordt betaald: betalen is 'genieten'. De nabetaling hoort dus bij het inkomen van 2023, en daar kan de rechtbank niets aan veranderen, want dat is een keuze van de wetgever. De rechtbank had wel het vermoeden dat het UWV te weinig loonheffing had ingehouden. € 703 op € 3.890 is ongeveer 18 procent. Op verzoek van de rechtbank vroeg de inspecteur de berekening op bij het UWV. Daaruit bleek dat het UWV de zogenoemde herberekeningsmethode had gebruikt, een methode die op zichzelf is toegestaan. Binnen die methode had het UWV echter drie keer de loonheffingskorting toegepast, terwijl de vrouw daar niet om had gevraagd en het UWV het haar ook niet had voorgelegd. Omdat zij in 2023 ook ander inkomen had, waarop de heffingskorting al werd verrekend, werd daardoor dubbel rekening gehouden met die korting. De rechtbank rekent voor dat er € 767 te weinig loonheffing is ingehouden. Had het UWV de tabel voor bijzondere beloningen gebruikt, dan was er € 1.436 ingehouden in plaats van € 703. De inspecteur had de keuze: het tekort ophalen bij het UWV via een naheffing, of bij de vrouw zelf via de aanslag. Hij koos voor de vrouw, zonder te onderzoeken of dat verstandig was. Dat is volgens de rechtbank in strijd met het evenredigheidsbeginsel, een algemeen beginsel van behoorlijk bestuur. Voor iemand met een uitkering weegt elke euro die ze terug moet betalen extra zwaar, en de inspecteur had niet toegelicht waarom hij haar en niet het UWV aansprak. De rechtbank verwijst naar een uitspraak van Hof 's-Hertogenbosch van 18 september 2024. De staatssecretaris van Financiën trok daarin zijn cassatieberoep in en schreef dat de inspecteur zich in dergelijke gevallen moet vergewissen wat het evenredigheidsbeginsel meebrengt. De rechtbank signaleert bovendien een structureel probleem. Mensen met een nabetaling krijgen eerst van het UWV voorzienbaar te veel op hun rekening en moeten dat later weer inleveren bij de Belastingdienst. Zij roept de uitvoeringsinstanties en de wetgever op dit op te lossen. De huurtoeslag die de vrouw moet terugbetalen valt buiten deze procedure. De rechtbank wijst haar wel op het formulier 'Verzoek Bijzondere situatie huurtoeslag'. De aanslag over 2023 bedroeg € 1.111. Daarvan krijgt de vrouw € 768 terug, omdat alleen dat bedrag met de ingehouden loonheffing op de nabetaling te maken heeft. De overige € 343 blijft staan; dat verschil komt waarschijnlijk doordat zij in 2023 meerdere inkomstenbronnen had. De rechtbank verklaart het beroep gegrond en vernietigt de uitspraak op bezwaar. De aanslag moet worden verlaagd, waarbij een extra bedrag van € 768 aan loonheffing wordt verrekend. De inspecteur moet het griffierecht van € 51 vergoeden. Omdat de procedure meer dan twee jaar duurde, een vertraging die bij de rechtbank lag, moet de Minister van Justitie en Veiligheid de vrouw een immateriële schadevergoeding van € 500 betalen.