Naar inhoud
Juristi.nl

ECLI:NL:RBOBR:2019:6921, Rechtbank Oost-Brabant, 03-12-2019, 19/2846, 19/2847 — RBOBR:2019:6921

Samenvatting

Voorlopige voorziening hangende bezwaar. De voorzieningenrechter stelt vast dat verzoeker in reactie op het verzoek van verweerder om afschriften van zijn spaarrekening te verstrekken op 19 juli 2019 stukken heeft ingeleverd bij de balie van het gemeentehuis en dat hij vervolgens een ontvangstbevestiging heeft ontvangen, zonder dat direct is gecontroleerd welke stukken precies zijn ingeleverd. Zoals volgt uit vaste rechtspraak van de Centrale Raad van Beroep kan onder de hiervoor genoemde omstandigheden aan de ontvangstbevestiging in beginsel het vermoeden worden ontleend dat alle opgevraagde gegevens volledig zijn verstrekt. Dat is naar het oordeel van de voorzieningenrechter in het geval van verzoeker, waarbij in de ontvangstbevestiging expliciet staat vermeld dat degene die de documenten in ontvangst heeft genomen niet verantwoordelijk is voor de controle van de juistheid en volledigheid van de inhoud, niet anders. Dat laat namelijk onverlet dat bij gebreke van controle van de afgegeven stukken op het moment van afgifte daarvan, naderhand niet kan worden vastgesteld welke stukken verzoeker precies op dat moment heeft ingeleverd. Verweerder is er niet in geslaagd om het bewijsvermoeden te ontzenuwen en had daarom, voordat werd overgegaan tot intrekking, verzoeker eerst ermee moeten confronteren dat was geconstateerd dat de gevraagde bankafschriften van de spaarrekening ontbraken en hem in de gelegenheid moeten stellen specifiek deze gegevens alsnog te verstrekken. Verweerder heeft dit echter nagelaten zodat verweerder niet bevoegd was met toepassing van artikel 54, vierde lid, van de Pw de uitkering van verzoeker in te trekken. Omdat de voorzieningenrechter na afloop van de zitting tot de conclusie is gekomen dat nader onderzoek niet kan bijdragen aan de beoordeling van de zaak, heeft de voorzieningenrechter op grond van artikel 8:86 van de Awb niet alleen uitspraak gedaan op het verzoek om voorlopige voorziening maar ook het beroep gegrond verklaard en het primaire besluit herroepen.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Betrokken advocaten

P.C.J. Schut

verweerder

mr. A. Spaan

verweerder

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

19/2846, 19/2847

Procedure

Voorlopige voorziening+bodemzaak

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechter

  • dhr. mr. J.L.M. Dohmen
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBOBR:2026:7564
Rechtbank Oost-Brabant·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
RBOBR:2026:7602
Rechtbank Oost-Brabant·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
RBOBR:2026:7553
Rechtbank Oost-Brabant·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
Rechtbank wil meer onderzoek naar autoaanpassing voor jonge vrouw met CVS/ME; geen allrisk

Een 22-jarige vrouw uit de regio Helmond met CVS/ME kan door haar ziekte nauwelijks reizen. Ze zocht hulp bij de gemeente via de Wmo, de wet die gemeenten verplicht om mensen met een beperking te ondersteunen. Wat ze nodig had, was vervoer. De gemeente wees haar aanvraag eerst af, omdat ze volgens medische adviezen 800 meter kon lopen en 30 minuten kon staan. Na bezwaar kreeg ze een elektrische rolstoel en later een vergoeding voor rolstoeltaxi's. Uiteindelijk koos het college van burgemeester en wethouders van Helmond voor een andere oplossing: een aanpassing van haar eigen bus, volgens een zogeheten programma van eisen, dat vastlegt welke aanpassingen worden aangebracht. De vrouw vond dat daarin drie dingen ontbraken. Ze wilde een ergonomische bijrijdersstoel, luchtvering en een krachtiger verwarming en airco. Ook vond ze dat de gemeente een allriskverzekering had moeten vergoeden in plaats van een WA+-verzekering met beperkt casco. De zaak ligt bij de rechtbank Oost-Brabant, zittingsplaats 's-Hertogenbosch. Het beroep tegen het eerste besluit van 20 december 2024 verklaart de rechtbank niet-ontvankelijk, omdat de gemeente dat besluit later zelf heeft vervangen door het besluit van 23 april 2026. Het beroep richt zich daardoor van rechtswege tegen dat tweede besluit. Over de luchtvering oordeelt de rechtbank dat de gemeente niet zorgvuldig heeft gewerkt. Volgens het medisch advies treden bij de vrouw klachten op zodra haar houding verandert, door instabiliteit van haar zenuwstelsel. De adviseur schreef dat dit gebeurt bij 'iedere houding' behalve liggen. De gemeente stelde dat dit niet geldt voor het schokken tijdens het rijden. De rechtbank kan dat niet zonder meer volgen. De gemeente had navraag moeten doen bij de medisch adviseur, te meer omdat de vrouw op de zitting zei al bij kleine houdingswisselingen, zoals voorover buigen, duizelig te worden. De gemeente gaf zelf toe dat ze een nieuw medisch advies wilde opvragen, maar dat nog niet had gedaan. Ook over de bijrijdersstoel en de klimaatvoorzieningen heeft de gemeente te weinig uitgezocht. De gemeente gaat ervan uit dat de vrouw de bus zelf bestuurt en alleen in uitzonderingsgevallen als passagier meerijdt. De rechtbank vindt dat niet vastgesteld is hoe vaak ze door haar klachten niet zelf kan rijden. Ook is haar concrete vervoersbehoefte niet in kaart gebracht. De vrouw verklaarde dat ze dit jaar viermaal onder narcose is geweest en daarna niet zelf naar huis kon rijden. Daardoor kan de rechtbank niet beoordelen of de autoaanpassing een passende bijdrage levert. De verzekering ligt anders. De gemeente mag uitgaan van de goedkoopst adequate oplossing, en dat is hier de WA+-verzekering met beperkt casco. Een allriskverzekering is € 165 per maand duurder. De kans dat de bus ooit total loss raakt en vervanging meer kost dan de hogere premie, is een mogelijke toekomstige gebeurtenis waarmee de gemeente geen rekening hoeft te houden. Een verzoek om rekening te houden met een tussenoplossing die binnenkort afloopt, laat de rechtbank buiten beschouwing. De vrouw bracht dat pas in haar laatste termijn op de zitting naar voren, terwijl de procedure al ruim 1 jaar en 9 maanden loopt. Dat is strijd met de goede procesorde. Voor de redelijke termijn telt de rechtbank partijen deels niet mee: zij vroegen op 6 oktober 2025 uitstel om het geschil zelf op te lossen, en pas op 24 maart 2026 meldde de vrouw dat dit niet was gelukt. Dat tijdvak verlengt de redelijke termijn. De totale termijn is daardoor ongeveer 2 jaar en 5,5 maand. Verstreken is 2 jaar en ruim 10 maanden sinds het bezwaarschrift van 8 december 2023, dus een overschrijding van 4,5 maand. Die komt volledig voor rekening van de gemeente, die meer dan een jaar over het bezwaar deed. De rechtbank verklaart het beroep tegen het tweede besluit gegrond en vernietigt het besluit voor zover het gaat om het programma van eisen. De gemeente moet een nieuwe beslissing nemen met inachtneming van de uitspraak. Ze moet de vrouw € 500 immateriële schadevergoeding betalen wegens overschrijding van de redelijke termijn, de proceskosten van € 2.824,60 vergoeden en het griffierecht van € 53 terugbetalen.

Rechtbank Oost-Brabant·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
RBOBR:2026:7435
Rechtbank Oost-Brabant·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht