Verzoek om schorsing BRP-inschrijving Heeze-Leende afgewezen — RBOBR:2026:2216
BRP-inschrijving / voorlopige voorziening bestuursrecht
Eiser / verzoeker
Verzoekers (bewoners caravanpark Heeze-Leende)
Verweerder / gedaagde
College van burgemeester en wethouders van de gemeente Heeze-Leende
De voorzieningenrechter wijst het verzoek om voorlopige voorziening af; de BRP-inschrijving van verzoekers in de gemeente Heeze-Leende blijft in stand.
- Geen spoedeisend belang: verzoekers deden zelf de verhuisaangifte, er is geen sprake van een ambtshalve inschrijving door de gemeente.
- Verzoekers hebben alternatieven: inschrijving in een andere gemeente of verzoek om een briefadres of tijdelijk verblijfsadres.
- Het conflict met de parkeigenaar over het contractuele verbod op inschrijving is een civielrechtelijke kwestie tussen huurder en verhuurder.
- Van feitelijke opzegging of ontbinding van de huurovereenkomst is (nog) geen sprake, zodat ook dit geen spoedeisend belang oplevert.
- Uitspraak zonder zitting gedaan op grond van artikel 8:83 lid 3 Awb omdat het verzoek kennelijk ongegrond was.
Samenvatting
Een stel dat zich op een caravanpark in de gemeente Heeze-Leende had laten inschrijven als inwoner, probeerde die inschrijving via de rechter te laten schorsen. De voorzieningenrechter van Rechtbank Oost-Brabant wees dat verzoek af, omdat er geen spoedeisend belang was.
Verzoekers hadden op 7 oktober 2025 zelf aangifte gedaan van hun verhuizing naar het adres van caravanpark Recrenova in de gemeente Heeze-Leende. De gemeente bevestigde die aangifte en schreef het stel in de basisregistratie personen (BRP) in. Daarna maakten verzoekers bezwaar en vroegen zij de rechter tegelijkertijd om de inschrijving te bevriezen totdat op dat bezwaar zou zijn beslist.
Verzoekers stelden dat zij eigenlijk gedwongen waren geweest zich in Heeze-Leende in te schrijven, omdat de gemeente Sint-Michielsgestel — waar zij voorheen stonden ingeschreven — hen daartoe had aangestuurd. De voorzieningenrechter ging daar niet in mee. Het was hun eigen verhuisaangifte geweest, en van een ambtshalve inschrijving door de gemeente was geen sprake. Bovendien wees de rechter erop dat verzoekers nog andere mogelijkheden hebben: ze kunnen zich in een andere gemeente inschrijven als zij menen daar feitelijk te wonen, of zij kunnen bij de gemeente Heeze-Leende een verzoek doen voor een briefadres of tijdelijk verblijfsadres in plaats van een volledige inschrijving als inwoner.
Een tweede argument van verzoekers was dat de eigenaar van het caravanpark een officiële waarschuwing had gestuurd. In de huurovereenkomst zou staan dat inschrijving als inwoner op het vakantiepark verboden is, en de parkeigenaar dreigde met beëindiging van het huurcontract. Maar ook dat argument overtuigde de rechter niet. Een conflict over de inhoud van een huurcontract is een zaak tussen huurder en verhuurder onderling. Als zij er niet uitkomen, is een civiele procedure de aangewezen weg. Bovendien was er op het moment van de uitspraak nog geen sprake van een daadwerkelijke opzegging of ontbinding van de huurovereenkomst — de parkeigenaar had slechts gewaarschuwd.
De voorzieningenrechter deed uitspraak zonder zitting, omdat het verzoek naar zijn oordeel kennelijk ongegrond was. De wet laat dat toe als een voorlopige voorziening bij voorbaat kansloos is. Het verzoek werd afgewezen en verzoekers krijgen het betaalde griffierecht niet terug.
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
Rechtbank verklaart zich onbevoegd in schadeclaim marechaussee-militair na gladheidsongeval
Rechtbank Gelderland · Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
ECLI:NL:RBGEL:2026:7332, Rechtbank Gelderland, 01-10-2026, ARN 25/369
Rechtbank Gelderland · Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
ECLI:NL:RBGEL:2026:7333, Rechtbank Gelderland, 01-10-2026, ARN 26/389
Rechtbank Gelderland · Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
ECLI:NL:RBGEL:2026:7019, Rechtbank Gelderland, 18-09-2026, ARN 25/2826 en 25/3242
Rechtbank Gelderland · Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Oost-BrabantRechtsgebied
Bestuursrecht; BestuursprocesrechtZaaknummer
26/614
Procedure
Voorlopige voorziening
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- dhr. mr. A.F. Vink
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een vrouw uit Limburg is ontevreden over de behandeling die zij krijgt in het Maastricht UMC+ (MUMC). Volgens haar staan er fouten in haar medisch dossier, en die zouden een goede behandeling en een verwijzing in de weg staan. Op 26 februari 2026 diende zij daarom een klacht in bij de Autoriteit Persoonsgegevens (AP). Haar verwijt: het MUMC verwerkt haar persoonsgegevens onrechtmatig en schendt de privacywet AVG. De AP moest dus beslissen of zij tegen het ziekenhuis zou optreden. De klacht bleef niet bij het begin. De vrouw deed in de maanden daarna 25 aanvullingen. Daarin schreef zij onder meer dat uit de opgevraagde logboeken van het dossier zou blijken dat derden, waaronder het UMCG in Groningen, ongeoorloofd toegang hadden. Het MUMC had al op 25 maart 2026 laten weten dat er geen UMCG-medewerkers in haar dossier waren geweest. Het ziekenhuis had wel het elektronisch patiëntendossier van het UMCG overgenomen, inclusief modellen van rapporten. In latere aanvullingen noemde de vrouw ook een onveilige configuratie van het dossiersysteem, profilering zonder toestemming voor onderzoek en een klacht tegen TNO. Samen vulden klacht en aanvullingen twee ordners. De AP stuurde op 27 mei 2026 een voortgangsbericht met de mededeling dat afhandeling langer dan drie maanden zou duren. Op 2 juni 2026 stelde de vrouw de AP in gebreke, een formele aanmaning om binnen twee weken te beslissen. Op 26 juni 2026 stelde zij beroep in bij de rechtbank Limburg omdat de AP niet op tijd beslist zou hebben. Die zaak werd doorgestuurd naar de rechtbank Oost-Brabant. De AP nam op 2 oktober 2026 alsnog een besluit: geen handhaving. Daardoor kreeg de vrouw van rechtswege ook beroep tegen dat besluit. Ook de procesgang zelf speelt een rol in de uitspraak. De vrouw wraakte de rechter op 10 september 2026, wat de wrakingskamer op 14 oktober 2026 afwees. Op de zitting van 15 oktober 2026 legde zij een usb-stick en stukken over, die de rechtbank buiten beschouwing liet wegens strijd met de goede procesorde. De rechtbank constateert dat het procesgedrag van de vrouw is ontspoord en dat zij procedures door elkaar laat lopen, onder meer door veel andere instanties in de cc van haar e-mails mee te nemen. Vragen van de rechter over wat zij wil bereiken en of zij AI heeft gebruikt voor haar processtukken, beantwoordde zij niet. Daarom gaat de rechtbank alleen in op wat bestuursrechtelijk relevant is. Over het beroep tegen het niet tijdig beslissen is de rechtbank kort. De AP moet een klager binnen drie maanden informeren over de voortgang en daarna binnen een redelijke termijn beslissen. Dat voortgangsbericht kwam er op tijd. Op 2 juni 2026 was de redelijke termijn nog niet verstreken, mede door het grote aantal aanvullingen. De ingebrekestelling was dus te vroeg, en dan is het beroep tegen het uitblijven van een besluit niet-ontvankelijk. Het besluit van 2 oktober 2026 houdt wel stand. De AP kon op basis van bureauonderzoek niet vaststellen dat er een overtreding was, en nader onderzoek, zoals informatie opvragen en medewerkers interviewen, zou veel capaciteit kosten. De AP zag daarvoor geen aanleiding, omdat de bredere maatschappelijke impact beperkt is en het onderwerp niet past binnen de aandachtspunten voor 2026: massasurveillance, betrouwbare digitale diensten en AI. De vrouw betoogde dat een handhavingsverzoek nooit mag worden afgewezen wegens capaciteitsgebrek. De rechtbank wijst dat af: de AP heeft nog niet vastgesteld dat er een concrete inbreuk is en heeft binnen zijn beleidsruimte gehandeld. E-mails van subsidieverstrekker ZonMw bewijzen volgens de rechtbank geen onrechtmatige gegevensverwerking, en die zien bovendien niet op het MUMC. Ook het argument dat het hele datasysteem niet deugt, brengt de rechtbank niet tot een ander oordeel. De rechtbank verklaart het beroep tegen het niet tijdig beslissen niet-ontvankelijk en het beroep tegen het besluit van 2 oktober 2026 ongegrond. De AP hoeft dus niet tegen het MUMC op te treden. Er is geen proceskostenvergoeding en het griffierecht wordt niet vergoed.