Jonge man veroordeeld voor ontucht met minderjarigen en kinderporno — RBOBR:2026:4829
ontucht met minderjarigen / kinderpornografie
Eiser / verzoeker
Officier van justitie
Verweerder / gedaagde
Verdachte
Verdachte veroordeeld tot 240 uur taakstraf en 360 dagen gevangenisstraf waarvan 356 voorwaardelijk; vrijgesproken van feit 2; slachtoffer krijgt €1.000 schadevergoeding.
- Vrijspraak voor feit 2 (online ontucht slachtoffer 1) wegens ontbreken van bewijs voor actieve seksuele instructies
- Bewezenverklaring online ontucht slachtoffer 2 op basis van concrete chatinstructies ('laat je lul zien', 'trek voor me af') ondanks geen lichamelijk contact
- Straf aanzienlijk lager dan geëist vanwege succesvolle behandeling, jonge leeftijd, en overschrijding redelijke termijn met 11 maanden
- Gewoonte van bezit en verspreiding kinderporno bewezen: ruim 12.000 afbeeldingen op meerdere apparaten en platforms
- Immateriële schadevergoeding slachtoffer 2 gematigd van €5.250 naar €1.000; materiële vordering niet-ontvankelijk
Samenvatting
Een destijds twintigjarige man uit Sint-Oedenrode is veroordeeld voor het plegen van ontucht met twee minderjarige jongens en het bezit en verspreiding van een grote hoeveelheid kinderpornografisch materiaal. Het onderzoek naar hem begon nadat het Team Bestrijding Kinderpornografie en Kindersekstoerisme van de Nederlandse politie meerdere meldingen ontving van het Amerikaanse National Center for Missing & Exploited Children. Een Snapchat-account waarmee kinderpornografisch materiaal was geüpload, werd herleid naar de verdachte.
De rechtbank verklaarde vier van de vijf tenlastegelegde feiten bewezen. De verdachte had fysiek seksueel contact gehad met slachtoffer 1, een jongen geboren in 2009, die op dat moment dus dertien of veertien jaar oud was. Uit Snapchat-gesprekken en naaktfoto's op de telefoon van de verdachte bleek het bestaan van een seksuele relatie, ook al ontkende het slachtoffer zelf. Die ontkenning achtte de rechtbank ongeloofwaardig.
Ten aanzien van slachtoffer 2 — eveneens geboren in 2009 — stelde de rechtbank vast dat de verdachte hem via chatgesprekken opdrachten had gegeven, zoals 'laat je lul zien' en 'trek voor me af', waarop het slachtoffer had gereageerd. Dat was voldoende voor de rechtbank om te spreken van een voor ontucht relevante interactie, ook zonder lichamelijk contact. Van het tweede feit op de tenlastelegging, waarbij vergelijkbare online ontucht met slachtoffer 1 was verweten, werd de verdachte vrijgesproken: er was in dat geval onvoldoende bewijs dat hij actief seksueel getint gedrag had verlangd of concrete instructies had gegeven.
Daarnaast werd bewezen verklaard dat de verdachte een zeer grote hoeveelheid kinderpornografisch materiaal had bezeten, vervaardigd en verspreid: in één periode ruim duizend afbeeldingen op meerdere apparaten, in een eerdere periode maar liefst 11.450 afbeeldingen — 6.460 foto's en 4.990 video's — verspreid via platforms als MEGA.NZ. De rechtbank oordeelde dat hij van het bezit van dergelijk materiaal een gewoonte had gemaakt.
Bij de strafbepaling hield de rechtbank rekening met verzwarende en sterk verzachtende omstandigheden. De feiten zijn ernstig: de verdachte heeft de lichamelijke integriteit en de ongestoorde seksuele ontwikkeling van jonge kinderen geschaad. Tegelijkertijd was hij ten tijde van de feiten een adolescent met een achterstand op sociaal-emotioneel gebied. Uit een psychologisch rapport bleek een parafiele stoornis, maar de feiten werden hem volledig toegerekend. Na zijn vrijlating in augustus 2023 volgde hij met succes een behandeling bij Reinier van Arkel, die in juli 2025 werd afgerond. De reclassering zag geen meerwaarde meer in verdere begeleiding. Ook speelde mee dat de redelijke termijn voor berechting met ongeveer elf maanden was overschreden, door vertraging die aan het openbaar ministerie werd toegerekend.
De rechtbank wees de gevorderde maximumstraf van dertig maanden gevangenisstraf af. De positieve ontwikkeling van de verdachte, zijn jonge leeftijd, het trage verloop van de procedure en het feit dat hij al bijna drie jaar onder schorsingsvoorwaarden had geleefd zonder nieuwe delicten, leidden tot een aanzienlijk lagere straf. De verdachte werd veroordeeld tot een taakstraf van 240 uur en een gevangenisstraf van 360 dagen, waarvan 356 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaar. Het slachtoffer ontvangt een schadevergoeding van €1.000 aan immateriële schade.
Betrokken advocaten
onbekend
verdachte
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Oost-BrabantRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
01/198303-23
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.