Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBOBR:2026:5524Strafrecht

Gedetineerde veroordeeld voor urenlange gijzeling van drie bewaarders in Vughtse gevangenis — RBOBR:2026:5524

Gijzeling in penitentiaire inrichting / sterk verminderde toerekenbaarheid

Eiser / verzoeker

Officieren van justitie

VS

Verweerder / gedaagde

Verdachte, geboren in 1996

Verdachte veroordeeld tot 12 maanden gevangenisstraf voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar, en tot betaling van in totaal € 19.234 aan zeven slachtoffers.

  • Rechtbank kwalificeert het feit als gijzeling (artikel 282a Sr) en niet als de lichtere wederrechtelijke vrijheidsberoving, omdat de verdachte bewust en gecontroleerd handelde om zijn eisen kracht bij te zetten.
  • Verdachte wordt sterk verminderd toerekeningsvatbaar verklaard op basis van meerdere psychiatrische diagnoses (ASS, PTSS, schizofreniespectrum stoornis), maar niet volledig ontoerekeningsvatbaar.
  • Geen onvoorwaardelijke gevangenisstraf opgelegd omdat dit overplaatsing vanuit de lopende tbs-kliniek naar een penitentiaire inrichting zou betekenen, wat direct gevaar oplevert.
  • Alle zeven schadevergoedingsvorderingen van de slachtoffers worden volledig toegewezen, inclusief schadevergoedingsmaatregel met wettelijke rente.
  • Verdachte krijgt een voorwaardelijke gevangenisstraf van 12 maanden met proeftijd van twee jaar, mede bedoeld als stimulans in de eindfase van zijn tbs-behandeling.

Samenvatting

Een gedetineerde hield op 5 december 2025 drie medewerkers van een penitentiaire inrichting in Vught urenlang gegijzeld. Met kleine aardappelschilmesjes in zijn hand sloot hij hen op in een kantoorruimte, dwong hen hun sleutels en piepers in te leveren, en boeide twee van hen met handboeien aan een tafelpoot vast. Hij nam ook een brandblusser gebruiksklaar en vergrendelde deuren en een lift om te voorkomen dat hulp kon komen.

Tijdens de gijzeling stelde de man meerdere eisen aan de directeur van de inrichting: hij wilde worden overgeplaatst naar een andere gevangenis, hij eiste dat er geen interventie- of arrestatieteam zou worden ingezet, verlangde dat zijn ouders niet werden geïnformeerd en vroeg om uitreiking van zijn medicatie. Via een onderhandelaar bleef hij die eisen herhalen. Hij liet uiteindelijk één gijzelaar vrij als teken van goede wil en beloofde de overige twee vrij te laten in ruil voor zijn medicijnen. Naast de drie gegijzelden bedreigde hij ook vijf andere medewerkers met een mes.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De rechtbank moest beoordelen of sprake was van gijzeling of van de lichtere variant, wederrechtelijke vrijheidsberoving. Het verschil zit in het oogmerk: bij gijzeling moet de dader bewust hebben gehandeld om iemand te dwingen iets te doen of te laten. De verdediging voerde aan dat dit oogmerk ontbrak. De rechtbank verwierp dat verweer. Uit de manier waarop de man handelde, bleek dat hij zijn situatie controleerde en beheersing hield over alle omstandigheden: hij vroeg naar camera's, creëerde een sluis bij het toiletbezoek, stuurde de lift weg en liet de geboeiden daarna hun handboeien opnieuw omdoen. De rechtbank concludeerde dat hij bewust handelde om zijn doelen te bereiken en sprak van gijzeling.

Een tweede discussiepunt was de mate van toerekenbaarheid. De man heeft meerdere psychiatrische diagnoses: een autismespectrumstoornis, een posttraumatische stressstoornis, een schizofreniespectrum stoornis en antisociale en borderline persoonlijkheidskenmerken. Deskundigen concludeerden dat zijn stoornissen zijn gedrag sterk beïnvloedden, maar dat hij niet volledig het zicht op de werkelijkheid had verloren. Er was sprake van enige doelgerichtheid en besef van het wederrechtelijke karakter van zijn handelen. De rechtbank nam dit oordeel over: sterk verminderd toerekeningsvatbaar, maar niet volledig ontoerekeningsvatbaar.

De verdachte zit al in een tbs-kliniek op grond van een eerder onherroepelijk opgelegd bevel tot terbeschikkingstelling met verpleging van overheidswege. De rechtbank zag geen reden voor een onvoorwaardelijke gevangenisstraf, omdat die zou betekenen dat de man vanuit de kliniek wordt overgeplaatst naar een penitentiaire inrichting, wat gevaar oplevert voor zowel hemzelf als het personeel. Een nieuwe tbs-maatregel werd evenmin opgelegd, omdat de lopende tbs dat overbodig maakt.

Zeven van de acht slachtoffers dienden een vordering tot schadevergoeding in. Bij twee van hen is na het incident een posttraumatische stressstoornis vastgesteld. De rechtbank wees alle vorderingen volledig toe: de drie gegijzelde medewerkers ontvangen respectievelijk € 3.000, € 5.500 en € 5.500 aan smartengeld, de vier bedreigde collega's krijgen bedragen van € 1.000, € 1.250, € 1.984 (inclusief € 484 aan niet-vergoede zorgkosten) en € 1.000. De rechtbank legde de man een voorwaardelijke gevangenisstraf op van 12 maanden met een proeftijd van twee jaar, en veroordeelde hem tot betaling van in totaal € 19.234 aan de slachtoffers.

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

01/336036-25

Procedure

Eerste aanleg - meervoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBOBR:2026:8132
Rechtbank Oost-Brabant·
Strafrecht
RBOBR:2026:8101
Rechtbank Oost-Brabant·
Strafrecht
RBOBR:2026:8133
Rechtbank Oost-Brabant·
Strafrecht
RBOBR:2026:8093
Rechtbank Oost-Brabant·
Strafrecht
RBOBR:2026:8096
Rechtbank Oost-Brabant·
Strafrecht