Kantonrechter wijst verzoek tot onderbewindstelling af na intrekking bewindvoerder — RBOBR:2026:5689
verzoek tot onderbewindstelling wegens een lichamelijke of geestelijke toestand
Eiser / verzoeker
de verzoeker
Verweerder / gedaagde
betrokkene
Kantonrechter wijst het verzoek tot onderbewindstelling af omdat de gestelde lichamelijke of geestelijke toestand niet is onderbouwd en de voorgestelde bewindvoerder zich heeft teruggetrokken.
- Betrokkene verschijnt op geen van beide zittingen en levert geen medische of andere informatie over haar gestelde lichamelijke of geestelijke toestand
- Kantonrechter twijfelt aan een veilige voortzetting van het bewind omdat betrokkene tijdens een eerder bewind naar het buitenland vertrok zonder de bewindvoerder te informeren
- Voorgestelde bewindvoerder trekt haar bereidverklaring in omdat zij niet wil meewerken aan een bewind op grond van schulden of verkwisting
- Kantonrechter wijst het verzoek af omdat het na het intrekken van de bereidverklaring niet meer compleet is en het niet aan de rechter is om zelf een bewindvoerder te zoeken
Samenvatting
Een verzoeker vroeg de kantonrechter in 's-Hertogenbosch om een bewind in te stellen over het vermogen van een vrouw, met als grondslag dat zij door een lichamelijke of geestelijke toestand tijdelijk of duurzaam niet in staat zou zijn haar eigen financiële belangen te behartigen. Bij het verzoek zat een bereidverklaring van een voorgestelde bewindvoerder, samen met een plan van aanpak voor het bewind.
De zaak werd op twee zittingen behandeld. Op de eerste zitting, in juni 2026, verscheen ondanks een behoorlijke oproep niemand, ook niet de betrokken vrouw zelf. Op de tweede zitting, in juli 2026, waren wel de voorgestelde bewindvoerder en een tolk aanwezig, maar de vrouw bleef opnieuw weg, zonder bericht van verhindering.
Om een bewind op grond van een lichamelijke of geestelijke toestand te kunnen instellen, moet volgens de wet blijken dat de betrokkene daardoor niet in staat is haar vermogensrechtelijke belangen behoorlijk te behartigen. Het is aan de verzoeker en de betrokkene om daarvoor voldoende concrete feiten en omstandigheden aan te dragen. De kantonrechter stelde vast dat uit de stukken en de zitting niet bleek van zo'n toestand. Omdat de vrouw niet aanwezig was en er geen medische of andere onderbouwende informatie was overgelegd, kon de kantonrechter zelf ook geen inschatting maken van haar situatie. Ook bleef onduidelijk waarom de vrouw tijdens een eerder bewind, dat in juli 2023 ambtshalve was beëindigd, naar het buitenland was vertrokken zonder dit aan haar toenmalige bewindvoerder te melden. De kantonrechter was er niet gerust op dat een dergelijke situatie zich niet opnieuw zou kunnen voordoen, nu de vrouw twee jaar lang niet in Nederland ingeschreven had gestaan.
Na de zitting kreeg de voorgestelde bewindvoerder nog de gelegenheid om alsnog aan te tonen dat er sprake was van een lichamelijke of geestelijke toestand die het bewind rechtvaardigde. In een e-mail wees zij echter alleen op het eerdere bewind wegens schulden, een ontruiming aan het adres van de vrouw, het niet nakomen van afspraken en het niet beheersen van de Nederlandse taal. Volgens de kantonrechter was dit onvoldoende om de gestelde toestand te onderbouwen. Deze omstandigheden pasten eerder bij een bewind op grond van verkwisting of problematische schulden, een andere wettelijke grondslag dan waarop het verzoek was gebaseerd.
De voorgestelde bewindvoerder trok vervolgens zelf haar bereidverklaring in, omdat zij niet wilde meewerken aan een bewind op de grondslag van verkwisting of schulden. Daarmee ontbrak een bereide bewindvoerder, een vereiste voor een compleet verzoek tot onderbewindstelling. De kantonrechter overwoog dat het niet aan hem is om, zoals de bewindvoerder had gesuggereerd, zelf op zoek te gaan naar een andere bewindvoerder. Nu het verzoek daardoor niet meer compleet was, en bovendien de gestelde lichamelijke of geestelijke toestand niet was onderbouwd, wees de kantonrechter het verzoek tot onderbewindstelling af.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Oost-BrabantRechtsgebied
Civiel Recht; Personen- En FamilierechtZaaknummer
12138886 TT VERZ 26-149
Procedure
Beschikking
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een man uit Brabant wil zijn financiën terug in eigen beheer, maar de kantonrechter vindt hem daar nog niet klaar voor. Over zijn goederen is sinds 4 februari 2026 een bewind ingesteld vanwege zijn lichamelijke of geestelijke toestand. Een bewindvoerder beheert dan zijn geld en regelt de betalingen. Voor het eerst vroeg de man in maart 2026 om opheffing van het bewind. Dat verzoek werd op 25 juni 2026 afgewezen. Eind augustus diende hij een nieuw verzoek in. De man stelt dat de bewindvoerder hem zonder leefgeld liet zitten nadat hij zijn toeslagen had stopgezet. Volgens hem betaalt de bewindvoerder rekeningen te laat en heeft die niets geregeld voor zijn schuld bij de Belastingdienst. Hij zegt zijn geldzaken met een boekhoudschema zelf makkelijk te kunnen regelen en dat het bewind zijn gezondheid schaadt. Op 11 september 2026 zegde hij zelf zijn baan op omdat hij fysiek en mentaal uitgeput was. De bewindvoerder, ZEKER Financiële Zorgverlening, vindt dat de man zijn belangen nog niet zelfstandig en verantwoord kan behartigen. Door de toeslagen zonder overleg stop te zetten vielen inkomsten weg die nodig waren voor het budgetplan, de vaste lasten en het leefgeld. Nadat de man de toeslagen na uitleg weer had geactiveerd, is het leefgeld met terugwerkende kracht uitbetaald. Volgens de bewindvoerder is er nu meer stabiliteit en kan worden toegewerkt naar schuldhulpverlening. Een MSNP-traject, een minnelijk schuldsaneringstraject, acht de bewindvoerder voordeliger dan langdurige afbetalingsregelingen. De samenwerking met instanties en hulpverleners verloopt volgens de bewindvoerder moeizaam: de man reageert regelmatig vanuit boosheid en wantrouwt zijn begeleiders. De kantonrechter ziet de noodzaak van het bewind nog steeds. Om zijn financiën terug te kunnen nemen moet eerst blijken dat zijn situatie stabiel is, dat hij overzicht heeft over zijn geldzaken en dat hij de praktische vaardigheden heeft om die duurzaam zelf te regelen. Dat is volgens de rechter nog niet gebleken. Dat de man afgelopen zomer vanuit boosheid zijn toeslagen stopzette en daarmee problemen veroorzaakte, weegt daarin mee. Ook vroeg niet hijzelf maar de bewindvoerder een Participatiewet-uitkering aan nadat hij ontslag had genomen. Daarbij komen schulden die nog moeten worden opgelost. De man gaf zelf aan dat het medisch gezien momenteel helemaal niet goed met hem gaat. Juist nu kan een bewindvoerder hem op financieel vlak steunen, zodat er geen nieuwe schulden ontstaan en hij zich minder zorgen hoeft te maken. Volgens de rechter is het in zijn belang dat hij wordt aangemeld voor schuldhulpverlening. De rechter ziet dat de communicatie tussen de man en zijn bewindvoerder stroef verloopt en dat de man weinig vertrouwen heeft. Hij begrijpt dat een bewind beperkingen meebrengt en niet makkelijk te accepteren is. Het kan volgens hem alleen slagen als beide partijen samenwerken en een gezamenlijk einddoel hebben, en dan mag de man de bewindvoerder niet tegenwerken. De bewindvoerder moet de man perspectief bieden om zo snel mogelijk aan zijn financiële zelfredzaamheid te werken, want het bewind hoort niet langer te duren dan nodig. Zijn de financiën stabiel, zijn de schulden opgelost en is een zelfredzaamheidstraject geslaagd, dan kan de man, bij voorkeur samen met de bewindvoerder, opnieuw om opheffing vragen. De kantonrechter wijst het verzoek tot opheffing van het bewind daarom af. Omdat al twee keer in een half jaar een opheffingsverzoek ter zitting is besproken, waarschuwt hij dat een nieuw verzoek alleen wordt behandeld als de man gemotiveerd onderbouwt dat er nieuwe, relevante feiten of omstandigheden zijn die zijn specifieke situatie raken.