Rechtbank schorst voorlopige hechtenis voor uitzitten oudere celstraf — RBOBR:2026:5923
schorsing van de voorlopige hechtenis ten behoeve van het uitzitten van een onherroepelijke gevangenisstraf
Eiser / verzoeker
verdachte, verzoeker tot opheffing dan wel schorsing van de voorlopige hechtenis
Verweerder / gedaagde
Openbaar Ministerie
Rechtbank wijst het verzoek tot opheffing van de voorlopige hechtenis af, maar wijst het verzoek tot schorsing toe zodat de verdachte eerst een onherroepelijke gevangenisstraf uitzit
- Verdachte vroeg opheffing, subsidiair schorsing, van zijn voorlopige hechtenis om een onherroepelijke eerdere gevangenisstraf te kunnen uitzitten
- Rechtbank wijst opheffing af omdat de ernstige bezwaren en gronden voor de voorlopige hechtenis nog bestaan
- Rechtbank wijst schorsing wel toe, omdat het uitzitten van een onherroepelijke straf een gunstiger vorm van vrijheidsbeneming is
- Extra belang: bij een mogelijke ISD-maatregel, die het OM van plan is te vorderen, telt de voorlopige hechtenis niet mee als aftrek
- Schorsing gaat in zodra de eerdere celstraffen ten uitvoer worden gelegd en eindigt bij het einde daarvan of bij aanvang van detentiefasering, onder voorwaarden
Samenvatting
Een verdachte die in voorlopige hechtenis zit terwijl zijn nieuwe strafzaak nog loopt, mag die hechtenis toch grotendeels overslaan. De rechtbank Oost-Brabant wees zijn verzoek om de voorlopige hechtenis helemaal op te heffen weliswaar af, maar schorste deze wel zodat hij eerst een al onherroepelijke eerdere gevangenisstraf kan uitzitten.
De rechtbank had op 12 augustus 2026 de gevangenhouding van de verdachte bevolen. Nog diezelfde dag diende zijn raadsvrouw een verzoekschrift in om de voorlopige hechtenis op te heffen, of anders te schorsen, zodat de verdachte in plaats daarvan een inmiddels onherroepelijk geworden eerdere veroordeling kon uitzitten. Die eerdere straf hangt samen met een zaak waarin het hoger beroep inmiddels is ingetrokken, en met twee zaken waarin eerder een voorwaardelijke straf alsnog ten uitvoer werd gelegd. De achtergrond van het verzoek was dat de officier van justitie in de lopende strafzaak van plan is een ISD-maatregel te vorderen, de maatregel waarmee stelselmatige daders voor langere tijd in een speciale inrichting worden geplaatst. Bij het opleggen van zo'n maatregel wordt de tijd die iemand al in voorlopige hechtenis heeft doorgebracht niet afgetrokken, in tegenstelling tot bij een gewone gevangenisstraf.
De officier van justitie verzette zich niet tegen schorsing van de voorlopige hechtenis met het oog op het uitzitten van de onherroepelijke straf, juist vanwege dat vooruitzicht op een ISD-maatregel.
De rechtbank beoordeelde eerst het verzoek om de voorlopige hechtenis helemaal op te heffen. Dat wees zij af: de ernstige bezwaren en de gronden die eerder tot de voorlopige hechtenis hadden geleid, bestonden volgens de rechtbank nog steeds, en van de wettelijke situatie waarin voorlopige hechtenis sowieso niet meer gerechtvaardigd zou zijn, was nog geen sprake.
Wel ging de rechtbank mee in het verzoek om de voorlopige hechtenis te schorsen. Volgens vaste lijn van onder meer deze rechtbank en de rechtbank Zeeland-West-Brabant kan het uitzitten van een al onherroepelijke gevangenisstraf in beginsel dienen als een voor de verdachte gunstiger alternatief voor voorlopige hechtenis, en daarmee als grond voor schorsing. De rechtbank was zich ervan bewust dat de rechtbank Zeeland-West-Brabant inmiddels prejudiciële vragen over deze aanpak aan de Hoge Raad heeft gesteld, en dat de gerechtshoven dit uitgangspunt niet langer volgen. Toch zag de rechtbank daarin geen reden om de zaak aan te houden of een andere lijn te volgen: het uitzitten van een onherroepelijke straf in plaats van voorlopige hechtenis past volgens haar goed bij het beginsel dat vrijheidsbeneming zo min mogelijk ingrijpend moet zijn, zoals dat voortvloeit uit rechtspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens en het Nederlandse recht.
In dit geval kwam daar volgens de rechtbank nog een extra argument bij: omdat de officier van justitie een ISD-maatregel gaat vorderen, en de tijd in voorlopige hechtenis daarbij niet wordt afgetrokken, zou de verdachte anders na afloop van die maatregel alsnog een strafrestant open hebben staan. Dat achtte de rechtbank onwenselijk. De verdachte verklaarde zich bereid aan de schorsingsvoorwaarden te houden, waarna de rechtbank het verzoek tot schorsing toewees.
De rechtbank bepaalde dat de schorsing ingaat zodra de tenuitvoerlegging van de onherroepelijke gevangenisstraffen begint, en eindigt zodra die tenuitvoerlegging afloopt of zodra de detentiefasering van start gaat. Aan de schorsing verbond de rechtbank de gebruikelijke voorwaarden: de verdachte mag zich niet onttrekken aan hervatting van de voorlopige hechtenis of aan een eventuele andere vrijheidsstraf, moet meewerken aan identiteitsvaststelling en mag zich niet opnieuw schuldig maken aan een strafbaar feit.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:CRVB:2025:1838, Centrale Raad van Beroep, 17-12-2025, 25/253 WAJONG
Centrale Raad van Beroep · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:6066, Rechtbank Midden-Nederland, 11-11-2025, 16/289452-24
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht; Strafprocesrecht
ECLI:NL:RBLIM:2024:8364, Rechtbank Limburg, 19-11-2024, 03/198343-23
Rechtbank Limburg · Strafrecht
ECLI:NL:RBLIM:2024:7640, Rechtbank Limburg, 25-10-2024, 03.026090.24
Rechtbank Limburg · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Oost-BrabantRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
01-219469-26
Procedure
Raadkamer
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.