Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBOBR:2026:5967Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht

Voorzieningenrechter schorst intrekking van horecavergunningen in Eindhoven — RBOBR:2026:5967

schorsing van intrekking van exploitatievergunningen na Bibob-advies

Eiser / verzoeker

Twee horecaondernemers in Eindhoven

VS

Verweerder / gedaagde

Burgemeester van de gemeente Eindhoven

Voorzieningenrechter schorst de intrekking van de exploitatievergunningen tot zes weken na de beslissing op bezwaar.

  • Burgemeester trekt exploitatievergunningen per direct in na negatief Bibob-advies over risico op criminele activiteiten
  • Voorzieningenrechter ziet spoedeisend belang omdat de continuïteit van de bedrijfsvoering van verzoekers in gevaar komt
  • Rechter geeft nadrukkelijk geen voorlopig rechtmatigheidsoordeel wegens de complexiteit van de Bibob-adviezen
  • Belangenafweging valt uit in het voordeel van verzoekers, mede door tijdsverloop en een eerdere voornemenprocedure uit 2025
  • Intrekkingsbesluiten geschorst tot zes weken na de beslissing op bezwaar, burgemeester moet proceskosten en griffierecht vergoeden

Samenvatting

Twee horecaondernemers in Eindhoven die hun exploitatievergunning per direct kwijtraakten na een negatief advies over mogelijke criminele betrokkenheid, mogen van de rechtbank Oost-Brabant voorlopig toch weer opengaan. De voorzieningenrechter schorste de intrekking van hun vergunningen, in afwachting van de beslissing op hun bezwaar.

De burgemeester van Eindhoven had de exploitatievergunningen op 23 juli 2026 met onmiddellijke ingang ingetrokken. Aanleiding was een advies van het Landelijk Bureau Bibob, de instantie die overheden adviseert over het risico dat vergunningen worden misbruikt voor criminele activiteiten. Volgens dat advies bestond er een ernstige mate van gevaar dat de vergunningen mede zouden worden gebruikt om winst uit strafbare feiten te benutten of om nieuwe strafbare feiten te plegen. De ondernemers, die de vergunningen al sinds 2017 respectievelijk 2021 hadden, maakten bezwaar tegen de intrekking en vroegen de voorzieningenrechter om een spoedmaatregel te treffen zodat zij in de tussentijd open konden blijven.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De voorzieningenrechter moest eerst beoordelen of er wel voldoende spoedeisend belang was om zo'n spoedmaatregel te rechtvaardigen. Bij financiële geschillen is dat niet snel het geval, omdat een nadeel achteraf meestal nog kan worden goedgemaakt met een schadevergoeding. Maar hier ging het niet alleen om geld: door de intrekking konden de ondernemers geen inkomsten meer genereren, terwijl vaste lasten zoals huur, personeel en energie gewoon doorliepen. Met verklaringen van hun boekhouder, overzichten van de vaste lasten en brieven van de verhuurder maakten zij aannemelijk dat de continuïteit van hun bedrijven op korte termijn in gevaar kwam. Daarmee was volgens de rechter sprake van een financiële noodsituatie en dus van spoedeisend belang.

Over de vraag of de intrekking van de vergunningen zelf terecht was, deed de voorzieningenrechter uitdrukkelijk geen uitspraak. Zo'n voorlopig oordeel over de rechtmatigheid van een besluit wordt in spoedprocedures wel vaker gegeven, maar de rechter vond de zaak daarvoor te ingewikkeld: de Bibob-adviezen en de uitgebreide motivering van de burgemeester vergen nader onderzoek, dat moet gebeuren in een eventuele latere bodemprocedure. In plaats daarvan beperkte de rechter zich tot een afweging van belangen: welke gevolgen zijn erger als de vergunningen nu al ingetrokken blijven, of als ze juist voorlopig worden hersteld?

De burgemeester behartigt met de intrekking het algemeen belang van de openbare orde, door te voorkomen dat vergunningen worden gebruikt voor illegale activiteiten. Dat belang weegt zwaar, zeker als de bevindingen van het Bibob-bureau kloppen. Maar de ondernemers hadden met concrete financiële stukken laten zien dat hun bedrijfsvoering op korte termijn in gevaar komt. Ook speelde mee dat hun verhuurder weliswaar van plan is de huurovereenkomsten te beëindigen, maar bereid is de uitkomst van de procedures af te wachten, en dat er al in april 2025 een eerdere procedure was gestart om de vergunningen op dezelfde gronden in te trekken. Die combinatie van factoren, mede gelet op het tijdsverloop, deed de balans doorslaan in het voordeel van de ondernemers.

De voorzieningenrechter wees de verzoeken toe en schorste de intrekkingsbesluiten tot zes weken nadat de burgemeester op de bezwaren heeft beslist. Daardoor herleven de exploitatievergunningen voorlopig en kunnen de ondernemers hun horecagelegenheden weer openen. De burgemeester moet het griffierecht van € 200 en € 397 terugbetalen en in totaal € 2.802 aan proceskosten vergoeden.

Betrokken advocaten

mr. Z.M. Nasir

verzoekers

Lexpert Advocaten, ROTTERDAM

128 uitspraken

mr. A. van de Waerdt

de burgemeester

mr. W.J.H.M. Werner

de burgemeester

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

26/2148 en 26/2149

Procedure

Voorlopige voorziening

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechter

  • mw. mr. R. Grimbergen
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBOBR:2026:8063
Rechtbank Oost-Brabant·
Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
Rechtbank wijst klacht af over Maastricht UMC+: AP hoeft niet te handhaven bij vermeende privacyschending

Een vrouw uit Limburg is ontevreden over de behandeling die zij krijgt in het Maastricht UMC+ (MUMC). Volgens haar staan er fouten in haar medisch dossier, en die zouden een goede behandeling en een verwijzing in de weg staan. Op 26 februari 2026 diende zij daarom een klacht in bij de Autoriteit Persoonsgegevens (AP). Haar verwijt: het MUMC verwerkt haar persoonsgegevens onrechtmatig en schendt de privacywet AVG. De AP moest dus beslissen of zij tegen het ziekenhuis zou optreden. De klacht bleef niet bij het begin. De vrouw deed in de maanden daarna 25 aanvullingen. Daarin schreef zij onder meer dat uit de opgevraagde logboeken van het dossier zou blijken dat derden, waaronder het UMCG in Groningen, ongeoorloofd toegang hadden. Het MUMC had al op 25 maart 2026 laten weten dat er geen UMCG-medewerkers in haar dossier waren geweest. Het ziekenhuis had wel het elektronisch patiëntendossier van het UMCG overgenomen, inclusief modellen van rapporten. In latere aanvullingen noemde de vrouw ook een onveilige configuratie van het dossiersysteem, profilering zonder toestemming voor onderzoek en een klacht tegen TNO. Samen vulden klacht en aanvullingen twee ordners. De AP stuurde op 27 mei 2026 een voortgangsbericht met de mededeling dat afhandeling langer dan drie maanden zou duren. Op 2 juni 2026 stelde de vrouw de AP in gebreke, een formele aanmaning om binnen twee weken te beslissen. Op 26 juni 2026 stelde zij beroep in bij de rechtbank Limburg omdat de AP niet op tijd beslist zou hebben. Die zaak werd doorgestuurd naar de rechtbank Oost-Brabant. De AP nam op 2 oktober 2026 alsnog een besluit: geen handhaving. Daardoor kreeg de vrouw van rechtswege ook beroep tegen dat besluit. Ook de procesgang zelf speelt een rol in de uitspraak. De vrouw wraakte de rechter op 10 september 2026, wat de wrakingskamer op 14 oktober 2026 afwees. Op de zitting van 15 oktober 2026 legde zij een usb-stick en stukken over, die de rechtbank buiten beschouwing liet wegens strijd met de goede procesorde. De rechtbank constateert dat het procesgedrag van de vrouw is ontspoord en dat zij procedures door elkaar laat lopen, onder meer door veel andere instanties in de cc van haar e-mails mee te nemen. Vragen van de rechter over wat zij wil bereiken en of zij AI heeft gebruikt voor haar processtukken, beantwoordde zij niet. Daarom gaat de rechtbank alleen in op wat bestuursrechtelijk relevant is. Over het beroep tegen het niet tijdig beslissen is de rechtbank kort. De AP moet een klager binnen drie maanden informeren over de voortgang en daarna binnen een redelijke termijn beslissen. Dat voortgangsbericht kwam er op tijd. Op 2 juni 2026 was de redelijke termijn nog niet verstreken, mede door het grote aantal aanvullingen. De ingebrekestelling was dus te vroeg, en dan is het beroep tegen het uitblijven van een besluit niet-ontvankelijk. Het besluit van 2 oktober 2026 houdt wel stand. De AP kon op basis van bureauonderzoek niet vaststellen dat er een overtreding was, en nader onderzoek, zoals informatie opvragen en medewerkers interviewen, zou veel capaciteit kosten. De AP zag daarvoor geen aanleiding, omdat de bredere maatschappelijke impact beperkt is en het onderwerp niet past binnen de aandachtspunten voor 2026: massasurveillance, betrouwbare digitale diensten en AI. De vrouw betoogde dat een handhavingsverzoek nooit mag worden afgewezen wegens capaciteitsgebrek. De rechtbank wijst dat af: de AP heeft nog niet vastgesteld dat er een concrete inbreuk is en heeft binnen zijn beleidsruimte gehandeld. E-mails van subsidieverstrekker ZonMw bewijzen volgens de rechtbank geen onrechtmatige gegevensverwerking, en die zien bovendien niet op het MUMC. Ook het argument dat het hele datasysteem niet deugt, brengt de rechtbank niet tot een ander oordeel. De rechtbank verklaart het beroep tegen het niet tijdig beslissen niet-ontvankelijk en het beroep tegen het besluit van 2 oktober 2026 ongegrond. De AP hoeft dus niet tegen het MUMC op te treden. Er is geen proceskostenvergoeding en het griffierecht wordt niet vergoed.

Rechtbank Oost-Brabant·
Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
RBOBR:2026:7863
Rechtbank Oost-Brabant·
Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
RBOBR:2026:7844
Rechtbank Oost-Brabant·
Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
RBOBR:2026:7670
Rechtbank Oost-Brabant·
Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht