Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBOBR:2026:6018Strafrecht

Rechtbank legt voorwaardelijke ISD-maatregel op voor verduistering huurauto — RBOBR:2026:6018

verduistering en ISD-maatregel bij veelpleger

Eiser / verzoeker

officier van justitie

VS

Verweerder / gedaagde

verdachte, veelpleger die een huurauto verduisterde

Verdachte veroordeeld voor verduistering; rechtbank legt een voorwaardelijke ISD-maatregel op voor twee jaar met een proeftijd van drie jaar.

  • Verdachte hield een gehuurde Ford Puma na het verstrijken van de huurtermijn maandenlang onder zich en negeerde pogingen tot contact van de verhuurder
  • De rechtbank verwierp het verweer dat onvoldoende bewijs bestond voor wederrechtelijke toe-eigening
  • Verdachte geldt als zeer actieve veelpleger met meer dan drie eerdere onherroepelijke veroordelingen in vijf jaar
  • Reclassering schat het recidiverisico hoog-gemiddeld in, maar ziet nog kansen binnen een streng voorwaardelijk kader
  • Rechtbank legt, in afwijking van de geëiste onvoorwaardelijke ISD-maatregel, een voorwaardelijke ISD-maatregel op van twee jaar met een proeftijd van drie jaar en bijzondere voorwaarden

Samenvatting

De rechtbank Oost-Brabant heeft een man veroordeeld voor het verduisteren van een gehuurde Ford Puma, die hij na het verstrijken van de huurtermijn maandenlang niet teruggaf. In plaats van de door de officier van justitie geëiste onvoorwaardelijke plaatsing in een inrichting voor stelselmatige daders, kreeg de man een voorwaardelijke versie van die maatregel opgelegd.

De man huurde de auto eind maart 2026 voor vijf dagen bij een autoverhuurbedrijf. Toen de huurtermijn verstreek, bracht hij de auto niet terug. Een medewerker van het verhuurbedrijf probeerde daarna herhaaldelijk contact met hem te krijgen. De man erkende dat er contact was geweest, maar bleef beloven de auto terug te brengen, terwijl hij volgens de rechtbank wist dat hij dat niet zou doen. Hij gebruikte daarbij ook smoesjes, zoals de bewering dat de auto in beslag was genomen, wat niet waar was. Zelfs nadat het verhuurbedrijf de auto met tape had beplakt, om aan te geven dat deze niet gebruikt mocht worden, reed de man er gewoon mee door. Pas op 16 mei 2026 kwam er een einde aan de situatie.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De verdediging bepleitte vrijspraak, met het argument dat er onvoldoende bewijs was dat de man zich de auto wederrechtelijk had toegeëigend. De rechtbank volgde dat verweer niet. Volgens de rechtbank gedroeg de man zich als heer en meester over de auto: hij hield de auto langdurig onder zich en gebruikte deze, hield het contact met de verhuurder tegen en deed loze beloftes over teruggave. Dat hij de auto niet buiten de Europese Unie had gebracht, niet had omgekat en ook niet van plan was hem door te verkopen, deed daar volgens de rechtbank niets aan af. De rechtbank achtte daarom bewezen dat de man zich schuldig had gemaakt aan verduistering.

Bij het bepalen van de straf keek de rechtbank naar het strafblad van de man, waaruit bleek dat hij al vele keren eerder met justitie in aanraking was gekomen voor vermogensdelicten. Een reclasseringsrapport van 29 juli 2026 schatte het risico op herhaling in als hoog tot gemiddeld, omdat eerdere trajecten bij de reclassering niet succesvol waren afgerond. Wel zag de reclassering nog mogelijkheden voor gedragsverandering binnen een streng voorwaardelijk kader, met stevige druk als stok achter de deur.

De officier van justitie vorderde een onvoorwaardelijke ISD-maatregel: plaatsing in een inrichting voor stelselmatige daders, bedoeld voor veelplegers bij wie andere maatregelen niet meer werken. De rechtbank stelde vast dat aan alle wettelijke voorwaarden voor die maatregel was voldaan. De man was in de vijf jaar voorafgaand aan dit feit al meer dan drie keer onherroepelijk veroordeeld tot een vrijheidsstraf of taakstraf, pleegde het huidige feit nadat die eerdere straffen al waren uitgevoerd, en moest volgens de reclassering serieus gezien worden als iemand die opnieuw in de fout zou kunnen gaan. Ook voldeed hij aan de definitie van een zeer actieve veelpleger uit de richtlijnen van het Openbaar Ministerie.

De verdediging vroeg subsidiair om, in lijn met het advies van de reclassering, een voorwaardelijke ISD-maatregel op te leggen, met een proeftijd van twee in plaats van drie jaar. De rechtbank koos voor een tussenweg: zij legde de door de officier gevorderde ISD-maatregel wel op, maar in voorwaardelijke vorm, voor de duur van twee jaar met een proeftijd van drie jaar, zoals door de reclassering geadviseerd. Daarmee wilde de rechtbank de man een laatste kans geven, terwijl de dreiging van alsnog tenuitvoerlegging als stok achter de deur blijft dienen. Aan de voorwaardelijke maatregel zijn bijzondere voorwaarden verbonden, waaronder verplichte meldingen bij de reclassering, meewerken aan behandeling en een agressietraining, controles op alcohol en drugsgebruik, en inspanning om betaald of onbetaald werk te vinden. Het toezicht op de naleving is opgedragen aan Leger des Heils Reclassering.

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

01-140837-26

Procedure

Eerste aanleg - meervoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBOBR:2026:8132
Rechtbank Oost-Brabant·
Strafrecht
RBOBR:2026:8101
Rechtbank Oost-Brabant·
Strafrecht
RBOBR:2026:8133
Rechtbank Oost-Brabant·
Strafrecht
RBOBR:2026:8093
Rechtbank Oost-Brabant·
Strafrecht
RBOBR:2026:8096
Rechtbank Oost-Brabant·
Strafrecht