Rechtbank corrigeert sluitingstermijn pand in Eindhoven naar vier maanden — RBOBR:2026:6032
rectificatie van een uitspraak over de sluiting van een pand
Eiser / verzoeker
verzoekers (bewoners van het gesloten pand)
Verweerder / gedaagde
de burgemeester van de gemeente Eindhoven
Rechtbank rectificeert eigen uitspraak: de sluitingstermijn van het pand wordt vier maanden in plaats van drie maanden.
- De burgemeester van Eindhoven vraagt om rectificatie van de uitspraak van 20 augustus 2026 wegens een verschrijving.
- De voorzieningenrechter erkent de fout: de sluitingstermijn van het pand moet vier maanden zijn in plaats van drie maanden.
- De rechtbank wijst het verzoek om ook de toegekende proceskostenpunten te herzien af, omdat dit geen kennelijke misslag is.
- Aan de rectificatie wordt een volledig herzien exemplaar van de oorspronkelijke uitspraak gehecht.
Samenvatting
De rechtbank Oost-Brabant heeft op 25 augustus 2026 een eigen uitspraak gecorrigeerd over de sluiting van een pand in Eindhoven. De correctie kwam er nadat de burgemeester van Eindhoven de rechtbank had gewezen op een verschrijving in de uitspraak van 20 augustus 2026, die ging over een verzoek om voorlopige voorziening (een spoedmaatregel in afwachting van een definitieve uitspraak) en een beroep tegen de sluiting van het pand.
In die eerdere uitspraak had de voorzieningenrechter, de rechter die snel moet beslissen in spoedeisende zaken, bepaald voor hoeveel maanden het pand van de verzoekers gesloten mocht blijven. Bij het opsommen van de beslissing stond echter 'drie maanden' vermeld, terwijl de rechter eigenlijk 'vier maanden' had bedoeld. De burgemeester vroeg de rechtbank om deze fout te herstellen.
De voorzieningenrechter erkende de vergissing. Volgens de rechter gaat het om een kennelijke misslag: een overduidelijke fout die iedereen die de uitspraak leest kan herkennen als vergissing en niet als bewuste keuze van de rechter. Zulke fouten mag een rechter achteraf herstellen zonder dat de hele procedure opnieuw hoeft. De rechtbank paste daarom de tekst onder het kopje 'Beslissing' aan: waar eerst stond dat het pand voor drie maanden gesloten mocht blijven, staat nu dat dit vier maanden is. Bij de rectificatie is een volledig herzien exemplaar van de oorspronkelijke uitspraak gevoegd, zodat de tekst in zijn geheel te lezen is met de juiste termijn.
De burgemeester vroeg de rechtbank ook om een tweede punt te herstellen. Bij het bepalen van de proceskosten, het bedrag dat de verliezende partij moet vergoeden voor de kosten van rechtsbijstand van de andere partij, had de rechtbank zowel een punt toegekend voor het indienen van het verzoekschrift als een apart punt voor het indienen van het beroepschrift. Volgens de burgemeester waren dit echter een en hetzelfde document, zodat er maar één punt had moeten worden toegekend. Hetzelfde gold voor de zitting: de rechtbank kende een punt toe voor het verschijnen op de zitting over de voorlopige voorziening en nog een apart punt voor het verschijnen op de zitting in de beroepsprocedure, terwijl beide zaken tegelijk op dezelfde zitting zijn behandeld.
De voorzieningenrechter ging op dit tweede punt niet mee met de burgemeester. Anders dan bij de termijn van de sluiting is hier volgens de rechter geen sprake van een kennelijke misslag. Een rectificatie is alleen bedoeld voor overduidelijke fouten, niet voor een inhoudelijke discussie over de manier waarop proceskosten worden berekend. De rechtbank liet de toegekende proceskostenpunten daarom ongewijzigd.
De zaak zelf gaat oorspronkelijk over het besluit van de burgemeester van Eindhoven om een pand van de verzoekers te sluiten. De verzoekers werden bijgestaan door mr. M.J.G. Pennings, de burgemeester door mr. A.M. Huiswoud. De inhoudelijke gronden voor de sluiting zelf komen in deze rectificatie niet meer aan de orde; de rechtbank beperkt zich uitdrukkelijk tot het herstellen van de verschrijving.
De voorzieningenrechter rectificeert de uitspraak van 20 augustus 2026: de sluitingstermijn van het pand wordt vier maanden in plaats van de abusievelijk vermelde drie maanden. Het verzoek om ook de proceskostenpunten aan te passen, wijst de rechtbank af.
Betrokken advocaten
mr. A.M. Huiswoud
verweerder
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBMNE:2025:7458, Rechtbank Midden-Nederland, 31-12-2025, 11521180 \ UC EXPL 25-878
Rechtbank Midden-Nederland · Civiel Recht
ECLI:NL:RBZWB:2025:8283, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 26-11-2025, C/02/441572 KG ZA 25-577 (E)
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:RBZWB:2025:8282, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 26-11-2025, C/02/441512 KG ZA 25-570 (E)
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:RBOBR:2025:7293, Rechtbank Oost-Brabant, 10-11-2025, 25/1912, 25/1659 en 25/2058
Rechtbank Oost-Brabant · Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Oost-BrabantRechtsgebied
Bestuursrecht; BestuursprocesrechtZaaknummer
26/2096 en SHE 26/2097 rectificatie
Procedure
Voorlopige voorziening
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- dhr. mr. O.Y. Ifzaren
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een vrouw uit Limburg is ontevreden over de behandeling die zij krijgt in het Maastricht UMC+ (MUMC). Volgens haar staan er fouten in haar medisch dossier, en die zouden een goede behandeling en een verwijzing in de weg staan. Op 26 februari 2026 diende zij daarom een klacht in bij de Autoriteit Persoonsgegevens (AP). Haar verwijt: het MUMC verwerkt haar persoonsgegevens onrechtmatig en schendt de privacywet AVG. De AP moest dus beslissen of zij tegen het ziekenhuis zou optreden. De klacht bleef niet bij het begin. De vrouw deed in de maanden daarna 25 aanvullingen. Daarin schreef zij onder meer dat uit de opgevraagde logboeken van het dossier zou blijken dat derden, waaronder het UMCG in Groningen, ongeoorloofd toegang hadden. Het MUMC had al op 25 maart 2026 laten weten dat er geen UMCG-medewerkers in haar dossier waren geweest. Het ziekenhuis had wel het elektronisch patiëntendossier van het UMCG overgenomen, inclusief modellen van rapporten. In latere aanvullingen noemde de vrouw ook een onveilige configuratie van het dossiersysteem, profilering zonder toestemming voor onderzoek en een klacht tegen TNO. Samen vulden klacht en aanvullingen twee ordners. De AP stuurde op 27 mei 2026 een voortgangsbericht met de mededeling dat afhandeling langer dan drie maanden zou duren. Op 2 juni 2026 stelde de vrouw de AP in gebreke, een formele aanmaning om binnen twee weken te beslissen. Op 26 juni 2026 stelde zij beroep in bij de rechtbank Limburg omdat de AP niet op tijd beslist zou hebben. Die zaak werd doorgestuurd naar de rechtbank Oost-Brabant. De AP nam op 2 oktober 2026 alsnog een besluit: geen handhaving. Daardoor kreeg de vrouw van rechtswege ook beroep tegen dat besluit. Ook de procesgang zelf speelt een rol in de uitspraak. De vrouw wraakte de rechter op 10 september 2026, wat de wrakingskamer op 14 oktober 2026 afwees. Op de zitting van 15 oktober 2026 legde zij een usb-stick en stukken over, die de rechtbank buiten beschouwing liet wegens strijd met de goede procesorde. De rechtbank constateert dat het procesgedrag van de vrouw is ontspoord en dat zij procedures door elkaar laat lopen, onder meer door veel andere instanties in de cc van haar e-mails mee te nemen. Vragen van de rechter over wat zij wil bereiken en of zij AI heeft gebruikt voor haar processtukken, beantwoordde zij niet. Daarom gaat de rechtbank alleen in op wat bestuursrechtelijk relevant is. Over het beroep tegen het niet tijdig beslissen is de rechtbank kort. De AP moet een klager binnen drie maanden informeren over de voortgang en daarna binnen een redelijke termijn beslissen. Dat voortgangsbericht kwam er op tijd. Op 2 juni 2026 was de redelijke termijn nog niet verstreken, mede door het grote aantal aanvullingen. De ingebrekestelling was dus te vroeg, en dan is het beroep tegen het uitblijven van een besluit niet-ontvankelijk. Het besluit van 2 oktober 2026 houdt wel stand. De AP kon op basis van bureauonderzoek niet vaststellen dat er een overtreding was, en nader onderzoek, zoals informatie opvragen en medewerkers interviewen, zou veel capaciteit kosten. De AP zag daarvoor geen aanleiding, omdat de bredere maatschappelijke impact beperkt is en het onderwerp niet past binnen de aandachtspunten voor 2026: massasurveillance, betrouwbare digitale diensten en AI. De vrouw betoogde dat een handhavingsverzoek nooit mag worden afgewezen wegens capaciteitsgebrek. De rechtbank wijst dat af: de AP heeft nog niet vastgesteld dat er een concrete inbreuk is en heeft binnen zijn beleidsruimte gehandeld. E-mails van subsidieverstrekker ZonMw bewijzen volgens de rechtbank geen onrechtmatige gegevensverwerking, en die zien bovendien niet op het MUMC. Ook het argument dat het hele datasysteem niet deugt, brengt de rechtbank niet tot een ander oordeel. De rechtbank verklaart het beroep tegen het niet tijdig beslissen niet-ontvankelijk en het beroep tegen het besluit van 2 oktober 2026 ongegrond. De AP hoeft dus niet tegen het MUMC op te treden. Er is geen proceskostenvergoeding en het griffierecht wordt niet vergoed.