Kantonrechter stelt bewind in over vermogen dementerende vader, mentorschap afgewezen — RBOBR:2026:6117
onderbewindstelling en mentorschap bij dementie
Eiser / verzoeker
een dochter van betrokkene, verzoekster
Verweerder / gedaagde
betrokkene, de dementerende vader
De kantonrechter stelt een bewind in over het vermogen van de vader met een onafhankelijke professionele bewindvoerder, maar wijst het verzoek om ook een mentorschap in te stellen af.
- De kantonrechter doet uitspraak zonder betrokkene te horen, omdat hij door dementie niet in staat is de strekking van het verzoek te begrijpen
- Een levenstestament moet in beginsel worden gerespecteerd en kan alleen bij bijzondere omstandigheden worden gepasseerd
- Een aanhoudende patstelling tussen de twee gevolmachtigde zonen over financiële beslissingen vormt reden om alsnog een bewind in te stellen
- Vanwege verstoorde familieverhoudingen wordt een onafhankelijke professionele bewindvoerder benoemd in plaats van een van de kinderen
- Het verzoek tot mentorschap wordt afgewezen omdat een dochter de zorgbelangen van de vader al feitelijk en naar tevredenheid van alle broers behartigt
Samenvatting
Een familie die al langer verdeeld is over de zorg voor hun dementerende vader, krijgt van de kantonrechter in 's-Hertogenbosch te horen dat er een onafhankelijke, professionele bewindvoerder komt voor het vermogen van de vader. Een mentorschap voor de niet-financiële belangen wijst de rechter echter af, omdat een van de dochters die zorg al goed op zich neemt.
De vader had in 2021, toen hij nog wilsbekwaam was, een levenstestament opgesteld waarin twee van zijn zonen als gevolmachtigden werden aangewezen om zowel zijn geldzaken als zijn zorgzaken te regelen, samen of ieder afzonderlijk. Inmiddels is de vader dement, en zijn de kinderen het erover eens dat hij niet meer in staat is zijn belangen zelf te behartigen. Een van zijn dochters vroeg de kantonrechter daarom om een bewind en een mentorschap in te stellen, met benoeming van een professionele bewindvoerder en mentor.
Volgens de dochter die het verzoek indiende, leiden de volmachten uit het levenstestament tot structurele conflicten tussen de twee gevolmachtigde zonen aan de ene kant en haarzelf en haar zus aan de andere kant. Er zou een patstelling bestaan over financiële beslissingen, met het risico dat beslissingen niet in het belang van de vader worden genomen en dat zijn vermogen niet op een consistente manier wordt beheerd. Een andere dochter liet de rechtbank per e-mail weten in te stemmen met het verzoek.
Een van de twee gevolmachtigde zonen verzette zich tegen het verzoek, ook namens zijn broer. Volgens hem moest het levenstestament worden gerespecteerd en was er geen noodzaak voor een bewind. Hij stelde dat het verzoek eigenlijk voortkwam uit een onderling conflict over de zorgplicht en verantwoording van zijn zus, die weigerde mee te werken aan schenkingen om de eigen bijdrage aan het CAK te verlagen, en sprak van misbruik van rechtspraak. Hij vroeg de rechtbank ook om zijn zus als gevolmachtigde te ontslaan en hemzelf als enige gevolmachtigde of bewindvoerder aan te wijzen.
De kantonrechter deed uitspraak zonder de vader zelf te horen, omdat uit de stukken bleek dat hij door zijn geestelijke toestand niet in staat is de strekking van het verzoek te begrijpen. Over het levenstestament overweegt de rechter dat zo'n document in beginsel moet worden gerespecteerd, omdat het juist is bedoeld om een bewind of mentorschap te voorkomen. Alleen bij bijzondere omstandigheden die maken dat het levenstestament onvoldoende bescherming biedt, kan daarvan worden afgeweken.
Die bijzondere omstandigheden ziet de rechter hier wel voor de financiële kant: de twee gevolmachtigde zonen zitten al langere tijd in een patstelling die zij niet zelf hebben kunnen oplossen, waardoor het financiële belang van de vader onvoldoende is gewaarborgd. Om die reden stelt de rechter alsnog een bewind in en passeert daarmee het levenstestament op dit punt. Vanwege de verstoorde familieverhoudingen wijst de rechter geen van de kinderen als bewindvoerder aan, maar benoemt zij het onafhankelijke ZEKER Financiële Zorgverlening tot bewindvoerder, dat zich daartoe bereid had verklaard. Het verzoek van de verwerende zoon om zelf tot bewindvoerder te worden benoemd of om zijn zus als gevolmachtigde te ontslaan, wijst de rechter af: daarvoor is de kantonrechter niet bevoegd.
Voor de niet-financiële, zorggerichte belangen ziet de rechter geen aanleiding voor een mentorschap. Alle zonen van de vader hebben op de zitting laten weten dat zij er geen bezwaar tegen hebben dat hun zus, die deze zorg al langere tijd feitelijk op zich neemt, dit blijft doen, al willen zij daarbij wel meer worden betrokken. Omdat de zorgbelangen van de vader op deze manier al voldoende zijn gewaarborgd, wijst de kantonrechter het verzoek tot mentorschap af.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Oost-BrabantRechtsgebied
Civiel Recht; Personen- En FamilierechtZaaknummer
NL:TZ:2612459:IVBM
Procedure
Beschikking
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een man uit Brabant wil zijn financiën terug in eigen beheer, maar de kantonrechter vindt hem daar nog niet klaar voor. Over zijn goederen is sinds 4 februari 2026 een bewind ingesteld vanwege zijn lichamelijke of geestelijke toestand. Een bewindvoerder beheert dan zijn geld en regelt de betalingen. Voor het eerst vroeg de man in maart 2026 om opheffing van het bewind. Dat verzoek werd op 25 juni 2026 afgewezen. Eind augustus diende hij een nieuw verzoek in. De man stelt dat de bewindvoerder hem zonder leefgeld liet zitten nadat hij zijn toeslagen had stopgezet. Volgens hem betaalt de bewindvoerder rekeningen te laat en heeft die niets geregeld voor zijn schuld bij de Belastingdienst. Hij zegt zijn geldzaken met een boekhoudschema zelf makkelijk te kunnen regelen en dat het bewind zijn gezondheid schaadt. Op 11 september 2026 zegde hij zelf zijn baan op omdat hij fysiek en mentaal uitgeput was. De bewindvoerder, ZEKER Financiële Zorgverlening, vindt dat de man zijn belangen nog niet zelfstandig en verantwoord kan behartigen. Door de toeslagen zonder overleg stop te zetten vielen inkomsten weg die nodig waren voor het budgetplan, de vaste lasten en het leefgeld. Nadat de man de toeslagen na uitleg weer had geactiveerd, is het leefgeld met terugwerkende kracht uitbetaald. Volgens de bewindvoerder is er nu meer stabiliteit en kan worden toegewerkt naar schuldhulpverlening. Een MSNP-traject, een minnelijk schuldsaneringstraject, acht de bewindvoerder voordeliger dan langdurige afbetalingsregelingen. De samenwerking met instanties en hulpverleners verloopt volgens de bewindvoerder moeizaam: de man reageert regelmatig vanuit boosheid en wantrouwt zijn begeleiders. De kantonrechter ziet de noodzaak van het bewind nog steeds. Om zijn financiën terug te kunnen nemen moet eerst blijken dat zijn situatie stabiel is, dat hij overzicht heeft over zijn geldzaken en dat hij de praktische vaardigheden heeft om die duurzaam zelf te regelen. Dat is volgens de rechter nog niet gebleken. Dat de man afgelopen zomer vanuit boosheid zijn toeslagen stopzette en daarmee problemen veroorzaakte, weegt daarin mee. Ook vroeg niet hijzelf maar de bewindvoerder een Participatiewet-uitkering aan nadat hij ontslag had genomen. Daarbij komen schulden die nog moeten worden opgelost. De man gaf zelf aan dat het medisch gezien momenteel helemaal niet goed met hem gaat. Juist nu kan een bewindvoerder hem op financieel vlak steunen, zodat er geen nieuwe schulden ontstaan en hij zich minder zorgen hoeft te maken. Volgens de rechter is het in zijn belang dat hij wordt aangemeld voor schuldhulpverlening. De rechter ziet dat de communicatie tussen de man en zijn bewindvoerder stroef verloopt en dat de man weinig vertrouwen heeft. Hij begrijpt dat een bewind beperkingen meebrengt en niet makkelijk te accepteren is. Het kan volgens hem alleen slagen als beide partijen samenwerken en een gezamenlijk einddoel hebben, en dan mag de man de bewindvoerder niet tegenwerken. De bewindvoerder moet de man perspectief bieden om zo snel mogelijk aan zijn financiële zelfredzaamheid te werken, want het bewind hoort niet langer te duren dan nodig. Zijn de financiën stabiel, zijn de schulden opgelost en is een zelfredzaamheidstraject geslaagd, dan kan de man, bij voorkeur samen met de bewindvoerder, opnieuw om opheffing vragen. De kantonrechter wijst het verzoek tot opheffing van het bewind daarom af. Omdat al twee keer in een half jaar een opheffingsverzoek ter zitting is besproken, waarschuwt hij dat een nieuw verzoek alleen wordt behandeld als de man gemotiveerd onderbouwt dat er nieuwe, relevante feiten of omstandigheden zijn die zijn specifieke situatie raken.