Rechtbank schrapt € 458.391 van ontnemingsvordering na productie amfetamine — RBOBR:2026:6782
ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel uit amfetamineproductie
Eiser / verzoeker
openbaar ministerie
Verweerder / gedaagde
veroordeelde
Rechtbank stelt het wederrechtelijk verkregen voordeel vast op € 144.288, verdeelt dit pondspondsgewijs met de medeveroordeelde en legt veroordeelde een betalingsverplichting op van € 72.144.
- OM vorderde ontneming van € 530.534,80 wederrechtelijk verkregen voordeel uit amfetamineproductie
- Rechtbank verlaagt de geschatte productieomvang en opbrengst, onder meer omdat een van de aangetroffen vaten niet als productieafval wordt aangemerkt
- Wederrechtelijk verkregen voordeel in totaal vastgesteld op € 144.288 (opbrengst € 256.365 minus kosten € 112.077)
- Geen bewijs van gemeenschappelijk voordeel met de medeveroordeelde halfbroer, dus geen hoofdelijke aansprakelijkheid maar verdeling bij helfte
- Veroordeelde moet € 72.144 aan de Staat betalen, op straffe van gijzeling van maximaal 721 dagen bij gebreke van betaling
Samenvatting
Een man die eerder door de rechtbank Oost-Brabant is veroordeeld voor het vervaardigen en voorhanden hebben van een grote hoeveelheid amfetamine, moest zich in een aparte procedure verantwoorden voor het wederrechtelijk verkregen voordeel dat hij met die drugsproductie zou hebben behaald. De officier van justitie vorderde dat de man € 530.534,80 aan de Staat zou moeten terugbetalen, hoofdelijk samen met een medeveroordeelde, die zijn halfbroer is.
De vordering was gebaseerd op een berekening van de Landelijke Faciliteit Ontmantelen over hoeveel amfetamine-olie in het ontmantelde drugslab is geproduceerd. Die berekening ging uit van de hoeveelheid productieafval die op 11 december 2024 in het lab is aangetroffen: twee grote vaten met in totaal 1500 liter basische vloeistof en een groen vat met 250 liter vloeistof. Aan de hand van de verhoudingen tussen de gebruikte chemicaliën en het afval berekende de Landelijke Faciliteit Ontmantelen hoeveel amfetamine-olie er minimaal moet zijn gemaakt, en welk deel daarvan, naast de 650 liter die in het lab werd aangetroffen, kennelijk al was verkocht.
De verdediging betwistte deze berekening op verschillende punten. Zo zou het groene vat helemaal geen productieafval bevatten maar vervuild grondwater, zou een deel van het afval in de vaten verdund zijn met water na een technisch mankement, zouden de gehanteerde chemische verhoudingen niet kloppen, zou de verkoopprijs van amfetamine-olie te hoog zijn ingeschat en zouden de productiekosten te laag zijn begroot. Ook stelde de verdediging dat er meer mensen van de opbrengst hadden geprofiteerd dan alleen de twee veroordeelden.
De rechtbank volgt de verdediging op één belangrijk punt: het groene vat wordt niet meegerekend als productieafval, omdat de vloeistof daarin volgens de beschrijvingen in het dossier afwijkt van de rest en niet is aangetoond dat het om amfetaminegerelateerd afval ging. Daardoor gaat de rechtbank uit van 1500 liter afval, en concludeert zij dat het productieproces minimaal twee keer is doorlopen, goed voor 920 liter amfetamine-olie. Na aftrek van de 650 liter die in het lab is aangetroffen, blijft 270 liter over die volgens de rechtbank is verkocht. De andere verweren van de verdediging, zoals over de gehanteerde chemische verhoudingen, wijst de rechtbank van de hand.
Voor de opbrengst hanteert de rechtbank de groothandelsprijs van € 949,50 per liter uit het Nationaal Prijzenoverzicht, wat uitkomt op € 256.365. Aan kosten trekt de rechtbank, mede in het voordeel van de veroordeelde uitgaand van hogere prijzen voor grondstoffen, in totaal € 112.077 af. Het wederrechtelijk verkregen voordeel komt daarmee uit op € 144.288, ruim een kwart van het door de officier van justitie gevorderde bedrag.
Over dat bedrag moest de rechtbank vervolgens beslissen hoe het tussen de veroordeelde en zijn medeveroordeelde broer moet worden verdeeld. De officier van justitie wilde beide mannen hoofdelijk aansprakelijk stellen voor het volledige bedrag, maar de rechtbank wijst dat af: dat kan alleen als vaststaat dat het voordeel gemeenschappelijk was, en dat is hier niet aangetoond. Dat de twee broers de feiten samen hebben gepleegd is daarvoor niet genoeg, en ook is niet duidelijk hoe de opbrengst onderling is verdeeld. De rechtbank verdeelt het voordeel daarom pondspondsgewijs over de twee veroordeelden.
De rechtbank stelt het wederrechtelijk verkregen voordeel van de veroordeelde vast op € 72.144 en legt hem de verplichting op dit bedrag aan de Staat te betalen. Als hij niet aan die betalingsverplichting voldoet, kan de rechtbank gijzeling toepassen voor maximaal 721 dagen.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Oost-BrabantRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
01-401352-24 ontneming
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.