Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBOVE:2017:1673Bestuursrecht; Bestuursstrafrecht

ECLI:NL:RBOVE:2017:1673, Rechtbank Overijssel, 18-04-2017, ak_16 _ 2821 — RBOVE:2017:1673

Samenvatting

Oplegging WAV-boete van € 8000,00 in verband met werkzaamheden door vreemdeling als serveerster; rechtbank acht matiging van de boete tot € 2000,00 op zijn plaats omdat in dit geval sprake is van een relatief lichte fout.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Betrokken advocaten

mr. R.S. Wertheim

eiser

Wertheim Advocatuur, ZWOLLE

160 uitspraken

mr. B.A. Smits

eiser

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

ak_16 _ 2821

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechter

  • dhr. mr. W.M.B. Elferink
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBOVE:2025:6712
Rechtbank Overijssel·
Bestuursrecht; Bestuursstrafrecht
RBOVE:2024:258
Rechtbank Overijssel·
Bestuursrecht; Bestuursstrafrecht
RBOVE:2023:415
Rechtbank Overijssel·
Bestuursrecht; Bestuursstrafrecht
Rechtbank verlaagt boete voor gebruik van andermans bestuurderskaart met € 75 wegens trage procedure

Een vrachtwagenchauffeur kreeg een bestuurlijke boete van € 1.500 van de minister van Infrastructuur en Waterstaat omdat hij tijdens een controle op de A27 reed met een bestuurderskaart die niet op zijn naam stond. De bestuurderskaart wordt gebruikt in de tachograaf om rij- en rusttijden te registreren. De chauffeur maakte bezwaar tegen de boete, maar de minister bleef bij het besluit. Daarop stelde hij beroep in bij de rechtbank. De chauffeur voerde aan dat de hoorzitting in de bezwaarfase niet volgens de regels was verlopen, onder meer omdat onduidelijk zou zijn wie daarbij aanwezig was en omdat de voorzitter van de hoorzitting zijn eigen besluit zou hebben verdedigd. De rechtbank verwierp dit: uit het verslag bleek dat de hoorzitting telefonisch had plaatsgevonden met een toehoorder erbij, dat de gemachtigde van de chauffeur het woord had gevoerd, en dat de voorzitter niet betrokken was geweest bij het eerdere besluit. Ook betwistte de chauffeur dat hij de overtreding had begaan en beriep hij zich op overmacht: hij zou van zijn werkgever de opdracht hebben gekregen om met haast en met een andere bestuurderskaart te gaan rijden vanwege de uitval van een collega. De rechtbank stelde wel vast dat de politie hem voorafgaand aan het verhoor niet had gewezen op zijn zwijgrecht, waardoor zijn verklaring niet als bewijs kon worden gebruikt. Maar ook zonder die verklaring bleek uit het boeterapport voldoende dat hij een niet op zijn naam gestelde kaart had gebruikt, wat hij in de procedure ook niet had betwist. De rechtbank vond verder dat de chauffeur niet aannemelijk had gemaakt dat zijn werkgever hem specifiek had opgedragen een andere kaart te gebruiken, zodat van overmacht geen sprake was: het is de eigen verantwoordelijkheid van een bestuurder om zijn eigen kaart te gebruiken, ook bij haast. De chauffeur klaagde ook dat de minister zijn werkgever voor hetzelfde feitencomplex geen boete had opgelegd, wat volgens hem in strijd zou zijn met de rechtszekerheid. De rechtbank ging hier niet in mee: de vraag of de werkgever onvoldoende toezicht had gehouden is een andere vraag dan of de chauffeur zelf de regel had overtreden, en er was geen aanleiding om aan te nemen dat ook de werkgever iets te verwijten viel. Over de hoogte van de boete oordeelde de rechtbank dat de minister deze in redelijkheid op € 1.500 had kunnen vaststellen volgens de geldende beleidsregels: het gebruik van andermans bestuurderskaart wordt gezien als een belangrijke inbreuk, omdat daarmee de controle op rij- en rusttijden ernstig kan worden gefrustreerd. De chauffeur had niet onderbouwd dat de boete hem onevenredig zwaar trof, ook niet met financiële gegevens over zijn draagkracht. Wel kreeg de chauffeur gelijk op het punt van de redelijke termijn: sinds de aankondiging van de boete op 18 november 2020 had de procedure tot de uitspraak ruim twee jaar geduurd, wat de grens van de redelijke termijn overschreed. Omdat die overschrijding minder dan zes maanden bedroeg, matigde de rechtbank de boete met 5%. De rechtbank verklaarde het beroep gegrond, vernietigde het bestreden besluit van 30 december 2021 en herroept het besluit van 11 augustus 2021 in zoverre dat de boete wordt vastgesteld op € 1.425 in plaats van € 1.500. De minister moet het griffierecht van € 184 en € 379,50 aan proceskosten aan de chauffeur vergoeden.

Rechtbank Overijssel·
Bestuursrecht; Bestuursstrafrecht
RBOVE:2022:2594
Rechtbank Overijssel·
Bestuursrecht; Bestuursstrafrecht