ECLI:NL:RBOVE:2022:1146, Rechtbank Overijssel, 13-04-2022, C/08/272175 / HA ZA 21-411 — RBOVE:2022:1146

Samenvatting

Eiseres heeft konijnen afgestaan aan gedaagde en er is een afstandsverklaring ondertekend door haar partner. Eiseres vindt dat er niet goed voor de konijnen is gezorgd. Dat komt omdat gedaagde de konijnen buiten heeft geplaatst, terwijl het volgens eiser tamme konijnen zijn die binnen horen. Eiser wil de konijnen terug. Gedaagde verzet zich daartegen en stelt dat het (half)wilde konijnen waren, die niet binnen thuishoorden en/of die niet bij een ander gezin herplaatst konden worden. De eerste vraag die de rechtbank moet beantwoorden, is of eiser ontvankelijk is in haar vordering tot afgifte van de konijnen. Het is namelijk haar partner die de afstandsverklaring heeft ondertekend. De rechtbank komt in dit vonnis tot de conclusie dat eiser ontvankelijk is in haar vordering. Vervolgens staat de vraag centraal of de overeenkomst dan wel de afstandsverklaring is vernietigd op grond van dwaling en of daarmee de afgifte van de konijnen toewijsbaar is. De rechtbank wijst die vordering af. Er is bewust afstand gedaan van de konijnen en op dat moment heeft eiser niets meer over te de konijnen te vertellen. Gedaagde is eigenaar van de konijnen geworden en was vrij om erover te beschikken. Er zijn geen overtuigende argumenten aanwezig op grond waarvan eiser terug kan komen op de afstandsverklaring. Gedaagde heeft de expertise en de ervaring om tot een juiste plaatsing van de konijnen te komen.