ECLI:NL:RBOVE:2024:674, Rechtbank Overijssel, 08-02-2024, 08.192401.23, 08.107124.23, 08.267393.23 en 08.296945.23 (gev. ttz.) (P) — RBOVE:2024:674
Samenvatting
De rechtbank veroordeelt een 30-jarige man tot een gevangenisstraf voor de duur van 30 maanden, waarvan 12 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaren. Daarnaast krijgt de verdachte een meldplicht bij de reclassering en moet hij zich laten opnemen in een forensische kliniek, een contactverbod met een aantal aangevers en de adres van de aangevers, en een betaling van een schadevergoeding aan de benadeelde partijen. De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het plegen van opzettelijk brand stichten, beschadigen van enig goed dat aan een ander toebehoord, mishandelingen, meermalen bedreigingen tegen het leven gericht met zware mishandeling, en het dragen van een wapen van categorie IV, onder 7 van de Wet wapens en munitie.
Betrokken advocaten
mr. N.M.L. Habich
verdachte
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBOVE:2025:5503, Rechtbank Overijssel, 11-09-2025, 08-096939-25 (P)
Rechtbank Overijssel · Strafrecht
ECLI:NL:RBOVE:2025:5530, Rechtbank Overijssel, 11-09-2025, 08.760077.17
Rechtbank Overijssel · Strafrecht
ECLI:NL:RBOVE:2025:5290, Rechtbank Overijssel, 26-08-2025, 08-126806-25 (P)
Rechtbank Overijssel · Strafrecht
ECLI:NL:RBGEL:2025:3985, Rechtbank Gelderland, 08-05-2025, 05/066310-24
Rechtbank Gelderland · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank OverijsselRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
08.192401.23, 08.107124.23, 08.267393.23 en 08.296945.23 (gev. ttz.) (P)
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- mw. mr. M.J.A.L. Beljaars
- dhr. mr. J.L. Souman
- dhr. mr. G.H. Meijer
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Op 12 oktober 2024 werd een man in Zwolle op straat opgewacht, geslagen en tegen zijn zin in een auto meegenomen naar een afgelegen bos. De aanleiding was een verhaal van een vrouw die zei het slachtoffer te zijn van een groepsverkrachting, waaraan de man had deelgenomen, en door hem te zijn bedreigd. Volgens haar had de politie niets met haar melding gedaan. Samen met twee anderen besloot een 40-jarige internationaal vrachtwagenchauffeur toen het heft in eigen handen te nemen en met een vooropgezet plan verhaal te halen bij de man. De groep belette het slachtoffer zijn weg te vervolgen, sloeg hem met een ijzeren nijptang tegen het gezicht en gaf hem een vuistslag. Toen hij werd vastgepakt bij zijn benen, werd hem gezegd dat hij zelf in de auto moest stappen, anders zou dat gedwongen gebeuren, 'we kunnen je ook vastbinden als het moet'. Daarna reed de auto over meerdere wegen naar een bos. De telefoon van het slachtoffer werd vernield. Hij heeft verklaard dat hij in de auto dacht dat hij het niet zou overleven. Hij hield een diepe snijwond in zijn voorhoofd over die met vijf hechtingen is gesloten, een blijvend litteken en schade aan een huidzenuw, waardoor hij op een deel van zijn voorhoofd geen gevoel meer heeft. De verdachte bekende de vrijheidsberoving en de vernieling. Van openlijke geweldpleging sprak de rechtbank hem vrij. Alleen een van de medeverdachten sloeg het slachtoffer. De verdachte stond er alleen bij, en dat hij 'Nu' zou hebben geroepen en de nijptang zou hebben aangereikt, blijkt alleen uit de verklaring van die medeverdachte. Het dossier, ook de aangifte, bevestigt dat niet. Een significante bijdrage aan het geweld is daarom niet bewezen. Bij de straf noemt de rechtbank het handelen brutaal en grof. De verdachte is volgens haar de oudste van de groep, heeft een goede baan en een gezin en had veel te verliezen. Hij heeft zich laten meeslepen en is niet ingegrepen. Ook is geprobeerd sporen uit te wissen en verhalen af te stemmen. Daartegenover staat dat hij geen vergelijkbaar strafblad heeft, dat de reclassering het recidiverisico laag acht, dat de feiten twee jaar geleden zijn en dat hij op de zitting zijn excuses aanbood. De officier van justitie eiste tien maanden gevangenisstraf, waarvan drie voorwaardelijk. De verdediging pleitte voor een lagere, deels voorwaardelijke straf met een taakstraf. De rechtbank veroordeelt de man tot 180 dagen gevangenisstraf, waarvan 177 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar, en tot een taakstraf van 240 uren. Hij moet het slachtoffer € 1.060 betalen, waarvan € 60 voor de telefoon en € 1.000 immateriële schade, plus wettelijke rente vanaf 12 oktober 2024. De rest van de gevorderde € 3.120 wijst de rechtbank af, omdat de schade is verdeeld over de verdachte en de twee medeverdachten. Ook legt de rechtbank de schadevergoedingsmaatregel op, met 10 dagen gijzeling als de man niet betaalt.
Op 12 oktober 2024 wachtten drie jongeren in Zwolle een man op die volgens een van hen betrokken was geweest bij een groepsverkrachting. Zij dachten dat de politie weigerde die zaak op te pakken en besloten het heft in eigen handen te nemen. Een van de drie, nu een 21-jarige vrachtwagenchauffeur, sloeg het slachtoffer met een ijzeren nijptang tegen het gezicht en gaf hem een vuistslag. Het slachtoffer werd aan zijn benen vastgepakt en kreeg te horen dat hij vastgebonden zou worden als hij niet zelf in de auto stapte. Daarna reed het drietal hem over de N50 en de A28 naar een afgelegen stuk bos. Hij heeft in de auto gedacht dat hij het niet zou overleven. De man heeft bekend dat hij het slachtoffer van zijn vrijheid heeft beroofd en diens telefoon heeft vernield. De rechtbank Overijssel veroordeelt hem daarvoor als medepleger. Van openlijke geweldpleging, het derde ten laste gelegde feit, spreekt de rechtbank hem vrij. Daarvoor moeten minstens twee personen geweld hebben gebruikt, en alleen de verdachte sloeg. Een van de medeverdachten zat tijdens het geweld in de auto en de ander stond erbij. Dat die laatste 'Nu' zou hebben geroepen en de nijptang zou hebben aangereikt, volgt alleen uit de verklaring van de verdachte zelf en vindt geen steun in het dossier, ook niet in de aangifte. De rechtbank noemt de wijze van handelen brutaal en grof en rekent het de verdachte zwaar aan dat hij het geweld pleegde. Het slachtoffer kreeg een diepe snijwond in zijn voorhoofd, liep daarmee een nacht rond en kreeg de volgende dag in het ziekenhuis vijf hechtingen. Hij houdt een litteken over en heeft geen gevoel meer in een deel van zijn voorhoofd. De straf valt toch mild uit. De rechtbank weegt mee dat de verdachte jong is, dat de feiten twee jaar geleden plaatsvonden, dat hij zich op de zitting schuldbewust toonde en persoonlijk excuses aanbood. Hij heeft geen eerdere veroordelingen voor vergelijkbare feiten en de reclassering schat het recidiverisico laag in. Zijn leven lijkt op orde. De officier van justitie eiste twaalf maanden gevangenisstraf, waarvan drie voorwaardelijk. De rechtbank volgt het advies van de reclassering en legt een veel lagere, bijna geheel voorwaardelijke straf op, aangevuld met een taakstraf. De verdachte moet de benadeelde partij € 1.060 betalen: € 60 voor de kapotte telefoon en € 1.000 voor immateriële schade, met wettelijke rente vanaf 12 oktober 2024. De rechtbank wijst de rest af. De gevorderde € 3.000 aan immateriële schade vindt zij billijk, maar zij verdeelt die over de drie betrokkenen. Daarnaast legt zij de schadevergoedingsmaatregel op, met 10 dagen gijzeling als de man niet volledig betaalt. De rechtbank veroordeelt de verdachte tot 180 dagen gevangenisstraf, met aftrek van voorarrest, waarvan 178 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. Daarbij gelden als bijzondere voorwaarden een meldplicht bij de reclassering en de gedragsinterventie cognitieve vaardigheden. Daarnaast krijgt hij een taakstraf van 240 uren, met 120 dagen vervangende hechtenis als hij die niet naar behoren verricht.
Op 26 juni 2025 om even voor vijf uur 's ochtends klonk in het centrum van een Overijssels dorp een harde knal. Voor de toegangsdeur van een zonnestudio was een zelfgemaakt explosief afgegaan: twee Super Cobra 6-vuurwerkartikelen, met dubbelzijdig tape vastgeplakt aan een fles van anderhalve liter motorbenzine. De deur zag zwart van het roet, op het trottoir lag een zwartgeblakerd plastic flesje en op straat lagen vuurwerkresten. De zonnestudio zit in een oud houten pand midden in een woonwijk, met een woning in hetzelfde pand en een aangrenzende woning ernaast. De uitvoerder was een jonge man uit 2004, die kort daarvoor al in Duitsland was veroordeeld voor een poging tot brandstichting. Hij plaatste de vuurwerkbom tegen betaling bij de deur, stak hem aan en filmde dat voor zijn opdrachtgever. Hij bekende het feit en gaf al bij de rechter-commissaris openheid van zaken. De zaak is een onderdeel van een groter onderzoek, Koala25, naar meerdere incidenten tussen juni en augustus 2025 rond dezelfde ondernemer. De man werd alleen vervolgd voor de explosie van 26 juni. De verdediging vroeg om gedeeltelijke vrijspraak, omdat niet vaststond dat er levensgevaar of gevaar voor zwaar lichamelijk letsel was. De rechtbank volgde dat niet. Ze wees erop dat de knal tot tientallen meters afstand gehoorschade kan geven en dat de benzine de kans op brand en brandwonden sterk vergroot. In een oud, houten pand in een dichtbebouwde woonwijk kan brand zich snel en onbeheerst uitbreiden. Dat er in de zonnestudio niemand was, deed er niet aan af: op dat tijdstip lagen er vrijwel zeker mensen te slapen in de aangrenzende woningen, en in een van die woningen was dat ook zo. De rechtbank bewees het medeplegen van een explosie met gemeen gevaar voor goederen, levensgevaar en gevaar voor zwaar lichamelijk letsel. Bij de straf woog zwaar dat de man het deed voor eigen financieel gewin, zonder na te denken over de gevolgen voor anderen, en dat hij het Duitse vonnis kennelijk niet als waarschuwing zag. De reclassering schat het risico op herhaling gemiddeld tot hoog. In zijn voordeel telde zijn open proceshouding, zijn spijt en de excuses aan de slachtoffers. Ook woog mee dat hij 'voor het karretje van anderen' was gespannen, al was hij wel degene die het explosief aanstak. De officier van justitie eiste vijf jaar cel; de verdediging pleitte voor een straf gelijk aan het voorarrest of een beperkt onvoorwaardelijk deel. De benadeelde partijen kregen grotendeels nul op het rekest. De ondernemer vorderde in totaal € 213.834,92, waarvan het merendeel verlies van arbeidsvermogen. De rechtbank vond de berekening onvoldoende onderbouwd: de cijfers kwamen niet overeen met de belastingaanslagen (in 2024 een winst van circa € 37.000 in plaats van bijna € 100.000) en het huurcontract van de zonnestudio liep af. Groepsaansprakelijkheid voor alle incidenten van 2025 nam de rechtbank niet aan. Wel kende ze € 644,33 materiële schade toe voor verblijfs- en reiskosten in de weken na de explosie, plus € 1.500 immateriële schade voor de posttraumatische stress en angststoornis. De twee andere benadeelden, bewoners van het pand, kregen helemaal niets: hun materiële schade was niet rechtstreeks, en voor schokschade waren ze niet direct met de explosie geconfronteerd. De rechtbank veroordeelde de man tot 48 maanden gevangenisstraf, waarvan 9 maanden voorwaardelijk met drie jaar proeftijd en bijzondere voorwaarden zoals meldplicht, een gedragsinterventie, werk zoeken en schulden aflossen. Het voorarrest gaat van de straf af. Hij moet de ondernemer € 2.164,33 betalen, vermeerderd met wettelijke rente, en krijgt daarvoor de schadevergoedingsmaatregel opgelegd, met 21 dagen gijzeling als vervangend middel. De in beslag genomen telefoon en kleding krijgt hij terug.
In de nacht van 7 augustus 2025, rond 03:55 uur, klonk in het centrum van een Overijssels dorp een harde knal bij een zonnestudio. Omwonenden zagen een enorme flits. De onderzijde van de deur was weggeblazen, de ruiten waren versplinterd en de gang van het houten pand lag vol glas en hout. Een deel van de voordeur was dwars door het pand geslingerd en lag bij de achterdeur. Bij het huis aan de overkant van de straat, op ongeveer 20 meter, barstten zeven ruiten. De rechtbank Overijssel veroordeelt een inmiddels 20-jarige man voor het samen met anderen teweegbrengen van deze explosie. Hij was 19 toen hij tegen betaling een zelfgemaakte vuurwerkbom, een fles met grijs poeder en een Cobra 6, tegen de deur van de zonnestudio zette, aanstak en daarbij filmde voor zijn opdrachtgever. De zaak is een onderdeel van het grotere onderzoek Koala25, naar meerdere incidenten tussen 26 juni en 26 augustus 2025 die steeds tegen dezelfde vrouw waren gericht. Zij had de zonnestudio toen al verkocht, maar de explosie was volgens de rechtbank wel op haar gericht. De man bekende de feitelijkheden. Zijn raadsman bepleitte alleen vrijspraak van het levensgevaar en het gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor personen. Dat verweer slaagt niet. De rechtbank wijst op de kracht van het explosief en op het tijdstip, midden in de nacht in een oude woonwijk. In de aangrenzende woningen en in de woning aan de overkant lagen mensen te slapen. Een explosie bij een voordeur kan bovendien brand veroorzaken, zeker in een houten pand met huizen dicht op elkaar. Dat in de zonnestudio zelf niemand was, doet daar niet aan af. Bij de straf stelt de rechtbank vast dat het ernstig is dat de man voor geld een explosie plaatste zonder na te denken over de gevolgen voor anderen. Zo'n explosie veroorzaakt angst bij omwonenden en gebruikers en bij de samenleving in het algemeen. Ook weegt mee dat hij ten tijde van het feit in twee proeftijden liep en eerder is veroordeeld voor vermogens- en geweldsdelicten. Een gz-psycholoog stelde een stoornis in het gebruik van cannabis vast, met mogelijk ADHD. De rechtbank rekent het feit hem daarom in verminderde mate toe. Opvallend is dat de rechtbank het jeugdstrafrecht toepast, ondanks het advies van de psycholoog en het laatste advies van de reclassering om het volwassenenstrafrecht te gebruiken. De man functioneert op de grens van zwakbegaafd, heeft een lage score op werkgeheugen, kan zijn financiën niet zelf beheren en oogde ter zitting jonger dan zijn leeftijd. De eerdere ondersteuning via Mazazorg bleek niet passend, zodat niet vaststaat dat een pedagogische aanpak niet werkt. Zijn spijt, zijn excuses en zijn openheid van zaken tellen positief mee. De officier van justitie eiste vier jaar gevangenisstraf, waarvan een jaar voorwaardelijk. De rechtbank legt 18 maanden jeugddetentie op, waarvan 3 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar, met aftrek van het voorarrest. De bijzondere voorwaarden uit het reclasseringsadvies gelden: meldplicht, een gedragsinterventie praktische vaardigheden, behandeling bij De Waag of een vergelijkbare zorgverlener, verblijf in begeleid wonen of maatschappelijke opvang, dagbesteding, meewerken aan schuldenaflossing en controle op middelengebruik. Daarnaast beveelt de rechtbank de tenuitvoerlegging van twee eerder voorwaardelijk opgelegde taakstraffen van elk 40 uur, die bij niet naar behoren verrichten worden vervangen door 20 dagen jeugddetentie per taakstraf. Over de schade van drie benadeelde partijen beslist de rechtbank beperkt. De voormalige eigenaresse van de zonnestudio vorderde ruim € 213.000, maar krijgt alleen € 1.500 immateriële schade toegewezen. Groepsaansprakelijkheid voor de andere incidenten kan niet worden vastgesteld, het verlies van verdienvermogen is geen rechtstreekse schade van deze explosie, en bij de materiële posten is niet te herleiden welk deel uit deze explosie voortkomt. Twee andere benadeelden, die ook schokschade en materiële schade vorderden, zijn volledig niet-ontvankelijk: de materiële schade is bij een ander ontstaan en zij zijn niet direct met de explosie geconfronteerd. De man moet de € 1.500 betalen, met wettelijke rente vanaf 7 augustus 2025, en krijgt daarnaast de schadevergoedingsmaatregel opgelegd, zonder gijzeling.
Op 26 juni 2025 om 04:53 uur ontplofte een zelfgemaakt explosief bij een zonnestudio in Almelo-regio. Omwonenden hoorden een harde knal. Verbalisanten zagen een zwartgeblakerde toegangsdeur, een zwarte plek op het trottoir, een verbrand plastic flesje en vuurwerkresten op straat. De ontploffing is onderdeel van het onderzoek Koala25, naar meerdere aanslagen in de zomer van 2025 die steeds tegen dezelfde benadeelde partij waren gericht. Een medeverdachte heeft bekend dat hij het explosief, een combinatie van vuurwerk en brandstof, tegen het pand plaatste en aanstak. Twee minuten later, om 04:55 uur, stuurde hij een filmpje van de explosie via Snapchat naar één account. Dat account blijkt van de nu vervolgde man te zijn. Hij erkende dat hij het filmpje heeft ontvangen en opgeslagen, maar zegt het aan niemand te hebben laten zien of te hebben doorgestuurd. De medeverdachte verklaarde dat hij door iemand anders was aangestuurd, dat hij een filmpje moest maken en dat hij voor zijn rol is betaald. Het Openbaar Ministerie verweet de man primair medeplegen van de explosie, subsidiair uitlokking en meer subsidiair medeplichtigheid. Zijn advocaat vroeg om volledige vrijspraak, omdat het bewijs voor zijn betrokkenheid ontbreekt. Voor medeplegen is volgens de rechtbank een nauwe en bewuste samenwerking nodig. Daarvoor zijn te weinig aanwijzingen. Ook uitlokking kan niet worden bewezen. De rechtbank vindt het een feit van algemene bekendheid dat daders van aanslagen hun daad filmen als bewijs voor de opdrachtgever, en dat het filmpje direct naar de verdachte ging kan erop wijzen dat hij de opdrachtgever was. Maar het dossier bevat geen berichten tussen de twee, geen getuigenverklaringen en geen verklaring van de medeverdachte die naar deze man wijst. Daardoor staat niet vast dat hij iemand met giften, beloften of andere middelen tot de aanslag heeft bewogen. Medeplichtigheid strandt omdat het ontvangen en opslaan van het filmpje pas na afloop van het misdrijf gebeurde. Een betrokkenheid vooraf of tijdens de aanslag is niet gebleken. De rechtbank zegt wel overtuigd te zijn dat de man op enige wijze bij de aanslag betrokken was, maar kan dat op basis van dit dossier niet bewijzen. De drie benadeelde partijen hadden schadevergoeding gevorderd. Omdat er vrijspraak volgt, kan de strafrechter geen schade toekennen. Zij zijn niet-ontvankelijk en kunnen hun vordering nog aan de burgerlijke rechter voorleggen. Ieder draagt de eigen kosten. De man liep bovendien met een voorwaardelijke straf van vijf maanden uit een vonnis van de politierechter in Den Haag van 16 april 2025. De rechtbank wijst de tenuitvoerlegging daarvan af, omdat hij is vrijgesproken. De rechtbank spreekt de man vrij van alle ten laste gelegde feiten.