Rechtbank ontneemt drugshandelaar € 35.437,87 aan wederrechtelijk verkregen voordeel — RBOVE:2025:416
ontneming wederrechtelijk verkregen voordeel uit drugscriminaliteit
Eiser / verzoeker
het openbaar ministerie
Verweerder / gedaagde
veroordeelde (katvanger en koerier voor een drugsorganisatie)
Rechtbank stelt het wederrechtelijk verkregen voordeel vast op € 35.437,87 en legt veroordeelde de verplichting op dit bedrag aan de Staat te betalen.
- Rechtbank mag het voordeel baseren op een ruimere periode dan de bewezenverklaarde pleegperiode, omdat ook niet-tenlastegelegde feiten als grondslag voor ontneming kunnen dienen
- Veroordeelde ontving 14 maanden lang € 1.500 per maand als katvangersvergoeding voor het op naam hebben van een door de criminele organisatie gebruikte BV
- Vergoedingen voor vijf koeriersreizen naar Zweden en Denemarken meegeteld, een reis naar Ibiza niet omdat daar geen criminele activiteiten zijn vastgesteld
- Totaal voordeel vastgesteld op € 35.437,87: € 21.000 katvangersvergoeding plus € 15.500 dienstreisvergoedingen, minus € 1.062,13 aan kosten
- Overschrijding van de redelijke termijn wordt in de ontnemingszaak alleen geconstateerd, omdat deze al in de strafmaat van de onderliggende strafzaak is verwerkt
Samenvatting
Een man die was veroordeeld voor deelname aan een criminele drugsorganisatie en voor het medeplegen van handel in verdovende middelen, moest zich verantwoorden voor een aparte vordering van het Openbaar Ministerie: de ontneming van het geld dat hij met deze criminele activiteiten had verdiend. Deze zogeheten ontnemingsprocedure werd tegelijk met de inhoudelijke strafzaak op de zitting behandeld, verspreid over vier dagen in december 2024.
De officier van justitie vorderde vaststelling van het wederrechtelijk verkregen voordeel op € 37.937,87 en oplegging van de verplichting dit bedrag aan de Staat terug te betalen. De verdediging kwam uit op een veel lager bedrag van € 8.201, dat volgens haar bovendien vanwege overschrijding van de redelijke termijn nog verder verlaagd moest worden naar € 7.790.
De rechtbank baseerde haar berekening op twee soorten inkomsten. Ten eerste was de man sinds september 2020 op papier bestuurder en enig aandeelhouder van een BV die door de criminele organisatie werd gebruikt. Uit een aangetroffen notitie in de administratie van het door de organisatie gebruikte bedrijfspand bleek dat hiervoor maandelijks € 1.500 werd uitgekeerd. De man ontkende dat hij hiervoor betaald kreeg, maar de rechtbank vond die verklaring ongeloofwaardig: hij had zelf verklaard wegens financiële problemen met de organisatie in zee te zijn gegaan, en uit chatberichten bleek dat hij steeds meer werkzaamheden voor de organisatie ging verrichten en dat hij dit prettiger vond dan zijn werk in de bouw. De rechtbank rekende hem daarom 14 maanden lang € 1.500 aan katvangersvergoeding toe, in totaal € 21.000.
Ten tweede had de man erkend vijf koeriersreizen naar Zweden en Denemarken te hebben gemaakt en daarvoor betaald te zijn gekregen. Voor twee van die reizen, waarvan de verdediging betwistte dat ze hadden plaatsgevonden, vond de rechtbank alsnog voldoende bewijs: een foto van de man bij een standbeeld in Kopenhagen en gegevens van zijn telefoonprovider lieten zien dat hij op de bewuste data in Denemarken was, terwijl daar op dat moment ook een lading voor de criminele organisatie werd afgeleverd. Een reis naar Ibiza rekende de rechtbank niet mee, omdat niet was gebleken dat de organisatie daar criminele activiteiten ontplooide. In totaal kwamen de vergoedingen voor dienstreizen uit op € 15.500, waarbij de rechtbank ook een storting van € 4.000 meetelde die uit chatberichten bleek te zijn bedoeld als voorschot voor toekomstige reizen. Van dit totaal trok de rechtbank € 1.062,13 aan aantoonbare reiskosten af.
Over het beroep op de overschrijding van de redelijke termijn oordeelde de rechtbank dat deze overschrijding al was verdisconteerd in de straf die in de onderliggende strafzaak was opgelegd. Om dubbeltelling te voorkomen, volstond de rechtbank er in de ontnemingszaak mee de overschrijding vast te stellen, zonder daar in deze procedure nogmaals een verlaging van het bedrag aan te verbinden.
De rechtbank stelde het wederrechtelijk verkregen voordeel vast op € 35.437,87, opgebouwd uit € 21.000 aan katvangersvergoeding en € 15.500 aan vergoedingen voor dienstreizen, verminderd met € 1.062,13 aan kosten. De man moet dit bedrag aan de Staat betalen ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel, met een gijzeling van ten hoogste 708 dagen als uiterste drukmiddel bij het uitblijven van betaling.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBGEL:2026:597, Rechtbank Gelderland, 28-01-2026, 05/212068.25
Rechtbank Gelderland · Strafrecht
ECLI:NL:RBZWB:2025:9183, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 18-12-2025, 25/6345
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBGEL:2025:11314, Rechtbank Gelderland, 18-12-2025, 05-188672-25
Rechtbank Gelderland · Strafrecht
ECLI:NL:RBGEL:2025:11342, Rechtbank Gelderland, 09-12-2025, 142152-24
Rechtbank Gelderland · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank OverijsselRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
08.310731-21
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- dhr. mr. B.T.C. Jordaans
- mw. mr. J. de Ruiter
- dhr. mr. D. ten Boer
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.