Jongeman betast drie vrouwen op fiets in Oldenzaal — RBOVE:2026:1675

Op 22 juni 2025 tastte een jongeman uit Oldenzaal, geboren in 2005, drie vrouwen aan op straat. Alle drie de aanrandingen speelden zich af binnen een straal van een kilometer en binnen drie uur tijd. De man reed op zijn fiets langs de vrouwen en greep hen plotseling bij de borst of bil, om daarna snel weg te fietsen.

Voor de aanranding van het derde slachtoffer was het bewijs direct: haar aangifte, een getuigenverklaring en DNA-materiaal van de verdachte op haar shirt waren voldoende. Voor de twee eerdere slachtoffers was geen directe forensische link, maar de rechtbank gebruikte zogeheten schakelbewijs: de werkwijze van de dader vertoonde bij alle drie de incidenten zulke opvallende overeenkomsten dat de betrokkenheid van dezelfde persoon wettig en overtuigend bewezen werd geacht.

De overeenkomsten waren duidelijk. Steeds naderde de man zijn slachtoffer op de fiets, betastte haar onverhoeds en reed direct weg. De signalementen die de drie vrouwen gaven kwamen op essentiële punten overeen: leeftijd, haarkleur en haardracht. Camerabeelden van een nabijgelegen Albert Heijn toonden hoe de verdachte kort voor de eerste aanranding de winkel verliet met een tray bier — een detail dat ook één van de slachtoffers had opgemerkt. Op die beelden droeg hij een zwart oversized shirt met witte verticale strepen, wat overeenkwam met de beschrijving van de dader door de slachtoffers, ook al had de man zich later omgekleed.

Een punt van discussie was of het gedrag van de verdachte onder de zwaardere strafbepaling valt: de zogeheten gekwalificeerde opzetaanranding. Die strafverzwarende vorm vereist dat de aanranding gepaard gaat met dwang, geweld of bedreiging. De rechtbank oordeelde dat het plotseling en onverhoeds betasten van vrouwen — zonder hen enige kans te geven hun wil te uiten — zowel het opzet aantoont als de vereiste dwang oplevert. Door te overrompelen brengt de dader zijn slachtoffer bewust in een situatie waarin zij geen vrije keuze meer heeft.

De rechtbank veroordeelde de jongeman voor alle drie de aanrandingen in de gekwalificeerde vorm. Hij kreeg een taakstraf van 120 uren opgelegd, waarvan 60 uren voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar, en een voorwaardelijke jeugddetentie. Daarnaast werd hij verplicht zich te laten behandelen als bijzondere voorwaarde, en werden de vorderingen van de drie slachtoffers tot schadevergoeding geheel of gedeeltelijk toegewezen.