Rechter schorst woningsluiting Enschede wegens onvoldoende bewijs drugshandel — RBOVE:2026:1692
Woningsluiting op grond van artikel 13b Opiumwet wegens vermeende drugshandel
Eiser / verzoeker
Bewoner van de gesloten woning aan [adres] te Enschede
Verweerder / gedaagde
Burgemeester van Enschede
Voorzieningenrechter wijst het verzoek toe en schorst het sluitingsbesluit totdat op het bezwaar is beslist; burgemeester moet €1.868 proceskosten en €200 griffierecht vergoeden.
- Burgemeester is op grond van artikel 13b Opiumwet alleen bevoegd tot woningsluiting als aannemelijk is dat vanuit de woning drugs worden verkocht of verstrekt — dat vereist geen fysieke drugsvondst maar wel voldoende concrete feiten en omstandigheden.
- De getuigenverklaring over GHB-aankopen was te weinig concreet en legde onvoldoende verband met de woning zelf.
- De politie- en cameraobservaties en meldingen via Domijn waren te onbepaald in periode, aantal en inhoud om drugshandel aannemelijk te maken.
- In de woning zijn geen GHB, verkoopverpakkingen, grote contante geldbedragen of wapens aangetroffen; de aangetroffen stoffen (ammoniak, maatbeker) zijn onvoldoende als bewijs van GHB-productie.
- Sluitingsbesluit geschorst totdat op het bezwaar is beslist; burgemeester veroordeeld tot vergoeding van €1.868 proceskosten en €200 griffierecht.
Samenvatting
De burgemeester van Enschede sloot in maart 2026 de huurwoning van een man aan de [adres] voor drie maanden. De reden: verdenking van handel in GHB vanuit de woning. De man huurt het pand al sinds 2019 van woningcorporatie Domijn en verzette zich met een spoedprocedure bij de rechtbank tegen de sluiting.
De aanleiding voor het besluit was een bestuurlijke rapportage die de politie op 11 februari 2026 opstelde. Daarin stonden observaties van meerdere momenten tussen november 2025 en januari 2026: meldingen van aanloop bij de woning, bezoeken van bekende harddrugsgebruikers, camerabeelden van korte contactmomenten bij de voordeur en een getuigenverklaring van iemand die zei GHB bij de bewoner te hebben gekocht. Verder trof de politie bij een inval op 6 januari 2026 een maatbeker, ammoniak, schoonmaakmiddel en kleine envelopjes aan in de woning. De verdachte werd aangehouden wegens verdenking van drugshandel.
De bewoner betwistte dat er sprake was van handel vanuit zijn woning. In de woning zijn geen drugs aangetroffen; de zogenaamde restanten op de tafel zijn niet getest of gewogen. Hij wees er ook op dat ammoniak geen grondstof is voor GHB — dat zou gootsteenontstopper zijn, en dat werd niet gevonden. Bovendien legde hij acht verklaringen over van buren die geen overlast of bijzondere aanloop hadden waargenomen. Hij voerde aan dat de sluiting voor hem zeer ingrijpend is: hij heeft geen alternatieve woonruimte en probeert zijn leven weer op te bouwen na een verbroken relatie.
De voorzieningenrechter van Rechtbank Overijssel oordeelde in zijn voordeel. De rechter stelde vast dat de burgemeester alleen bevoegd is tot sluiting op grond van de Opiumwet als aannemelijk is dat er vanuit de woning drugs worden verkocht, afgeleverd of verstrekt. Dat hoeft niet per se met een vondst van drugs te worden aangetoond — ook andere feiten en omstandigheden kunnen voldoende zijn. In dit geval waren die er echter niet.
De getuigenverklaring was weinig concreet en legde onvoldoende verband tussen de drugsverkoop en de woning zelf. De meldingen van buurtbewoners waren vaag in periode, aantal en inhoud. Ook de politie- en camera-observaties schoten tekort: nergens werd beschreven dat bezoekers met spullen de woning verlieten of dat er anderszins concrete aanwijzingen waren voor handel. Al het bewijsmateriaal samen was naar het oordeel van de rechter onvoldoende om drugshandel vanuit de woning aannemelijk te maken.
De voorzieningenrechter wees het verzoek om een voorlopige voorziening toe en schorste het sluitingsbesluit totdat op het bezwaar van de man is beslist. De burgemeester moet ook de proceskosten vergoeden: €1.868,- aan rechtsbijstand plus het betaalde griffierecht van €200,-.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHAMS:2025:577, Gerechtshof Amsterdam, 04-03-2025, 200.343.468/01
Gerechtshof Amsterdam · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:GHAMS:2024:1444, Gerechtshof Amsterdam, 28-05-2024, 200.334.402/01 en 200.335.887/01
Gerechtshof Amsterdam · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:GHAMS:2024:1256, Gerechtshof Amsterdam, 07-05-2024, 200.333.582/01
Gerechtshof Amsterdam · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:RBZWB:2024:1935, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 23-02-2024, C/02/418959 / JE RK 24-234
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank OverijsselRechtsgebied
Bestuursrecht; BestuursprocesrechtZaaknummer
AK_26_1022
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- mw. mr. V.P.K. van Rosmalen
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Op 3 juli 2026 hield de politie op de A1 een bestelauto aan met meerdere jerrycans aceton. De bestuurder verklaarde dat hij die kort daarvoor bij een bedrijfspand in Deventer had opgehaald. Vijf dagen later onderzocht de politie dat pand. In twee van de verhuurde ruimtes lagen grote hoeveelheden chemicaliën en grondstoffen voor de productie van synthetische drugs, en in een van die ruimtes stonden ook jerrycans met drugsafval. Verder werden gestolen voertuigen en gestolen kentekenplaten gevonden. De burgemeester van Deventer besloot daarop het pand voor drie maanden te sluiten, van 6 oktober 2026 tot 7 januari 2027. Hij baseerde zich op artikel 13b van de Opiumwet, dat een burgemeester de bevoegdheid geeft een pand te sluiten als daarin stoffen of voorwerpen aanwezig zijn die bedoeld zijn om drugs te maken. De eigenaar en verhuurder van het pand maakte bezwaar en vroeg de voorzieningenrechter van de rechtbank Overijssel om een voorlopige voorziening, een spoedmaatregel waarmee de sluiting zou worden geschorst totdat op het bezwaar is beslist. Dat de politie de stoffen in het pand aantrof en dat de burgemeester bevoegd was om te sluiten, werd niet betwist. Het geschil ging over de vraag of de sluiting evenredig was. De verhuurder voerde aan dat de burgemeester volgens zijn eigen beleidsregel had moeten volstaan met een last onder dwangsom, een dwangmiddel waarbij een geldbedrag verbeurt als de overtreding voortduurt. Dat is het uitgangspunt bij een eerste overtreding met voorbereidingshandelingen. De voorzieningenrechter wees erop dat de beleidsregel ruimte biedt om daarvan af te wijken. De burgemeester had gemotiveerd dat er aanwijzingen waren dat het pand een logistieke functie in de drugsketen had en werd gebruikt voor georganiseerde criminaliteit. Volgens de voorzieningenrechter kon hij daarom een last onder bestuursdwang opleggen, in dit geval de sluiting zelf. Ook het verweer dat de verhuurder geen verwijt treft, slaagde niet. Verhuurders moeten volgens het uitgangspunt van de rechter concreet toezicht houden op het gebruik van een pand dat zij verhuren. Wat de verhuurder over zijn controles aanvoerde, maakte niet duidelijk dat hem geen verwijt treft, zeker gezien de grote hoeveelheid stoffen en de gestolen auto's in het pand. Zijn stelling dat hij door de sluiting in financiële nood komt, had hij niet onderbouwd. De financiële stukken die hij overlegde, lieten volgens de voorzieningenrechter geen gevolgen zien die de sluiting op voorhand onevenredig maken. Hetzelfde gold voor de gestelde gevolgen voor zijn kinderen. De voorzieningenrechter oordeelde daarom voorlopig dat het besluit niet onrechtmatig is en dat het bezwaar geen redelijke kans van slagen heeft. De belangen van de verhuurder bij schorsing wogen niet zwaarder dan het belang van de burgemeester bij sluiting. De voorzieningenrechter wees het verzoek om een voorlopige voorziening af. De burgemeester had de sluiting al opgeschort tot een week na de uitspraak; vanaf dat moment gaat het bedrijfspand voor drie maanden dicht. Een vergoeding van het griffierecht of een proceskostenveroordeling kwam niet aan de orde, en tegen de uitspraak staat geen hoger beroep open.