Rechtbank wijst vordering van ruim € 33.000 tegen dealer toe bij verstek — RBOVE:2026:4891
incasso van een handelsvordering bij verstek
Eiser / verzoeker
Pierer New Mobility GmbH, een Oostenrijkse fabrikant van mobiliteitsproducten
Verweerder / gedaagde
Een ondernemer die handelde onder een eigen bedrijfsnaam en niet in de procedure verscheen
Gedaagde moet in totaal € 34.738,99 aan hoofdsom, rente en buitengerechtelijke kosten betalen aan Pierer, plus € 4.263,02 aan proceskosten.
- De gedaagde verschijnt niet in de procedure, waardoor de rechtbank verstek tegen hem verleent en de vordering zonder verweer beoordeelt
- De rechtbank acht de vordering niet onrechtmatig of ongegrond en wijst deze toe
- De gedaagde moet € 33.749,89 betalen, vermeerderd met een contractuele rente van 12% over het grootste deel van dat bedrag
- Daarnaast moet de gedaagde € 989,10 aan buitengerechtelijke incassokosten en € 4.263,02 aan proceskosten betalen
- Het vonnis wordt uitvoerbaar bij voorraad verklaard, zodat de veroordeling meteen kan worden uitgevoerd
Samenvatting
Pierer New Mobility GmbH, een Oostenrijkse fabrikant van mobiliteitsproducten, spande een procedure aan bij de rechtbank Overijssel tegen een Nederlandse ondernemer die handelde onder een eigen bedrijfsnaam. De inhoud van de vordering staat in de dagvaarding zelf, maar de gedaagde verscheen niet in de procedure. Daarom verleende de rechtbank verstek tegen hem, wat betekent dat de zaak zonder verweer wordt beoordeeld.
Omdat de vordering van Pierer de rechtbank niet onrechtmatig of ongegrond voorkomt, wijst zij die toe. De ondernemer wordt veroordeeld tot betaling van € 33.749,89, waarvan het grootste deel, € 32.490,55, wordt vermeerderd met een rente van 12% per jaar vanaf 1 oktober 2024. Dat percentage wijst op een in een overeenkomst afgesproken rente, hoger dan de gebruikelijke wettelijke handelsrente. Daarnaast moet de ondernemer € 989,10 aan buitengerechtelijke incassokosten betalen, vermeerderd met wettelijke rente vanaf veertien dagen na betekening van het vonnis.
Omdat de ondernemer in het ongelijk is gesteld, moet hij ook de proceskosten van Pierer dragen. Die kosten, inclusief de kosten van de dagvaarding, het griffierecht, het salaris van de advocaat en de nakosten, komen in totaal uit op € 4.263,02.
De rechtbank verklaart het vonnis uitvoerbaar bij voorraad, wat betekent dat Pierer de veroordeling meteen kan laten uitvoeren, ook als de ondernemer daartegen nog verzet zou instellen. Het meer of anders gevorderde wijst de rechtbank af.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBMNE:2025:4064, Rechtbank Midden-Nederland, 30-07-2025, 587989 HA ZA 25-67
Rechtbank Midden-Nederland · Civiel Recht; Ondernemingsrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:3195, Rechtbank Midden-Nederland, 25-06-2025, 11569016 UE VERZ 25-50
Rechtbank Midden-Nederland · Civiel Recht; Arbeidsrecht
ECLI:NL:GHSHE:2024:2300, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 16-07-2024, 200.329.249_01
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:RBAMS:2024:3722, Rechtbank Amsterdam, 21-06-2024, 10838112 CV EXPL 23-15437
Rechtbank Amsterdam · Civiel Recht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank OverijsselRechtsgebied
Civiel RechtZaaknummer
C/08/349212 / HA ZA 26-229
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- dhr. mr. U. van Houten
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Ziekenhuis Nij Smellinghe in Drachten moet stoppen met operaties en andere behandelingen bij (verdenking op) nierkanker. De voorzieningenrechter van de rechtbank Overijssel verbiedt het ziekenhuis die zorg nog langer te verlenen, zodat die in Friesland geconcentreerd wordt bij Frisius MC in Leeuwarden. Het gaat om een beslissing in kort geding, een snelle voorlopige procedure. Achtergrond is het Integraal Zorgakkoord (IZA) van september 2022, dat het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport sloot met veertien zorgorganisaties. Daarin staat dat hoogcomplexe oncologische zorg meer geconcentreerd moet worden en dat minimale aantallen behandelingen per ziekenhuislocatie gelden, de zogeheten volumenormen. Voor de lokale behandeling van (verdenking op) niercelkanker werd die norm vastgesteld op 50 behandelingen per locatie per jaar. Voor partiële nefrectomieën, operaties waarbij een deel van de nier wordt verwijderd, geldt daarnaast een bestaande norm van 20 per jaar. De brancheorganisaties Zorgverzekeraars Nederland (ZN) en de Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen (NVZ), waarvan Nij Smellinghe lid is, ondertekenden het akkoord. In Friesland bieden zowel Frisius MC als Nij Smellinghe deze zorg aan, terwijl er te weinig patiënten zijn om beide aan de norm te laten voldoen. De ziekenhuizen kwamen er onderling niet uit. Daarom besloten de marktleiders Zilveren Kruis en VGZ in oktober 2025 tot herallocatie, het verplaatsen van de zorg op basis van de cijfers. Frisius haalde de normen, Nij Smellinghe niet: in 2024 had Nij Smellinghe 31 behandelingen en geen enkele partiële nefrectomie, en gemiddeld over 2022 tot en met 2024 waren dat 48 behandelingen en 4 partiële nefrectomieën. De verzekeraars kopen sinds 1 januari 2026 geen partiële nefrectomieën meer in bij Nij Smellinghe en vanaf 1 januari 2027 ook de overige lokale behandelingen niet meer. Nij Smellinghe bleef de ingrepen echter uitvoeren en verwijst voor de vergoeding naar artikel 13 van de Zorgverzekeringswet: de patiënt krijgt 75 procent vergoed en het ziekenhuis draagt de overige 25 procent zelf. Nij Smellinghe stelde zich niet gebonden te achten aan het akkoord, omdat de NVZ niet bevoegd zou zijn geweest om verplichtingen voor leden aan te gaan. De voorzieningenrechter vindt het aannemelijk dat de bodemrechter het besluit van de NVZ om het IZA aan te gaan nietig verklaart, omdat de statuten daar geen grondslag voor bieden. Toch is het ziekenhuis gebonden. Een nietig verenigingsbesluit kan niet worden tegengeworpen aan zorgverzekeraars die het gebrek niet kenden en niet hoefden te kennen, en daarover is geen discussie gevoerd. Bovendien had Nij Smellinghe zelf op 9 september 2022 tijdens de ledenvergadering ingestemd en heeft het nooit eerder betwist gebonden te zijn. Daarmee is het ziekenhuis ook gebonden aan de afspraken die uit het akkoord voortvloeien, tot en met het Concentratiebesluit. Ook de inhoudelijke bezwaren van het ziekenhuis slagen niet. De verzekeraars keken terecht naar de cijfers over 2024, het afgelopen jaar toen het besluit viel, en niet naar 2025 of 2026. Het gemiddelde over drie jaar pakte voor het ziekenhuis eerder gunstig uit. Omdat de partijen op het derde escalatieniveau uit de afgesproken procesbeschrijving waren beland, mochten de verzekeraars alleen op de volumenormen letten en was het besluit niet te vroeg genomen. De doorzettingsmacht van de minister speelt geen rol, want de normen en de uitvoering ervan zijn juist afgesproken. Het verweer dat het ziekenhuis aan andere SONCOS-normen voldoet, gaat niet op omdat die niet bepalend waren voor het besluit. De rechter ziet verschil tussen niet meer inkopen van zorg en het verbieden van behandelingen, maar vindt het verbod toch toewijsbaar. Door de ingrepen voort te zetten schendt Nij Smellinghe een verbintenis uit het akkoord, en de verzekeraars hebben recht op nakoming. Dat de gevolgen voor het ziekenhuis ingrijpend zijn, weegt volgens de rechter niet op tegen hun belang. ZN heeft als partij bij het akkoord eveneens voldoende belang om te procederen. De voorzieningenrechter gebiedt Nij Smellinghe het Concentratiebesluit uit te voeren en verbiedt het ziekenhuis om vanaf 30 dagen na het vonnis partiële nefrectomieën te verrichten en vanaf 1 januari 2027 de overige lokale behandelingen bij (verdenking op) nierkanker. Het ziekenhuis moet de proceskosten van € 2.815,57 betalen.