Voorzieningenrechter wijst verzoek tegen omgevingsvergunning voor appartementen af — RBOVE:2026:5108
omgevingsvergunning voor verbouwing tot appartementen
Eiser / verzoeker
omwonende die bezwaar maakte tegen de omgevingsvergunning
Verweerder / gedaagde
college van burgemeester en wethouders van Zwolle
Voorzieningenrechter wijst het verzoek om schorsing van de omgevingsvergunning voor de verbouwing tot vijf appartementen af.
- Voorzieningenrechter neemt spoedeisend belang aan omdat sloopwerkzaamheden al konden starten en de bouwvergunning voor de technische activiteit op korte termijn werd verwacht
- Bezwaar van de omwonende richt zich feitelijk tegen de bouwhoogte van de verbouwing langs haar dakterras
- De vergunde bouwhoogte van circa 7,7 meter blijft ruim binnen de in het omgevingsplan toegestane maximale bouwhoogte van 16 meter
- Voldoet een aanvraag aan het omgevingsplan, dan moet het college de vergunning verlenen
- Geen aanleiding voor vergoeding van griffierecht of proceskosten
Samenvatting
Een vrouw die naast een voormalig kantoorpand in Zwolle woont, probeerde de verbouwing van dat pand tot vijf appartementen tegen te houden. Het college van burgemeester en wethouders van Zwolle had op 29 juni 2026 een omgevingsvergunning verleend voor de verbouwing aan de betreffende straat. De vrouw grenst met haar dakterras aan de zij- en achterkant van het pand en maakte bezwaar tegen de vergunning. Omdat de sloop- en bouwwerkzaamheden dreigden te beginnen voordat op dat bezwaar was beslist, vroeg zij de voorzieningenrechter om een voorlopige voorziening: een spoedmaatregel die het besluit tijdelijk kan schorsen in afwachting van de definitieve beslissing.
De vergunninghouders, die de verbouwing gaan uitvoeren, hadden op de zitting laten weten wel te willen wachten met de bouw tot op het bezwaar was beslist, maar wilden daar geen onbeperkte toezegging voor doen omdat onduidelijk was hoe lang die procedure zou duren. Bovendien bleek dat voor de eigenlijke bouwactiviteit nog een aparte omgevingsvergunning moest worden aangevraagd, die naar verwachting al vlot zou worden verleend, mogelijk nog voordat op het bezwaar was beslist. Om die reden vond de voorzieningenrechter dat de vrouw voldoende spoedeisend belang had om haar verzoek inhoudelijk te beoordelen.
Bij die beoordeling kijkt de voorzieningenrechter alleen of het bezwaar een redelijke kans van slagen heeft. De vrouw voerde aan dat de verbouwing feitelijk een 'muur' langs de erfgrens van haar dakterras optrekt, waardoor zicht en lichtinval verdwijnen en zij zich ingesloten zou gaan voelen. Haar bezwaar kwam er in de kern op neer dat de nieuwe bouwhoogte van het pand te veel invloed heeft op haar woongenot.
De voorzieningenrechter erkende dat het gevoel van meer ingesloten te raken begrijpelijk is, maar dat is niet de maatstaf. Beslissend is of de vergunning voldoet aan het geldende omgevingsplan voor de binnenstad en omgeving. Dat plan staat voor het pand een maximale goothoogte van 10 meter en een maximale bouwhoogte van 16 meter toe. De verbouwing waarvoor vergunning is verleend, komt ter plaatse van het dakterras uit op een hoogte van ongeveer 7,7 meter, ruim binnen die grenzen. Voldoet een aanvraag aan het omgevingsplan, dan heeft het college geen andere keuze dan de vergunning te verlenen. Andere bezwaren tegen de vergunning had de vrouw niet naar voren gebracht.
Omdat de bouwhoogte dus paste binnen wat het omgevingsplan toestaat, kwam de voorzieningenrechter tot het voorlopige oordeel dat het bezwaar van de vrouw geen redelijke kans van slagen heeft. Dat oordeel is voorlopig van aard en bindt de rechtbank niet als de zaak later in een bodemprocedure inhoudelijk wordt behandeld.
De voorzieningenrechter wijst het verzoek om een voorlopige voorziening af, zodat de omgevingsvergunning voor de verbouwing van het kantoorpand tot vijf appartementen in stand blijft. Voor vergoeding van het griffierecht of een proceskostenveroordeling ziet de voorzieningenrechter geen aanleiding. Tegen deze uitspraak staat geen hoger beroep of verzet open.
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
Rechter wijst beroep natuurorganisatie tegen pluimveestal af
Rechtbank Overijssel · Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
ECLI:NL:RBOVE:2026:3356, Rechtbank Overijssel, 16-06-2026, ak_25_2125
Rechtbank Overijssel · Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
ECLI:NL:RBOVE:2026:2277, Rechtbank Overijssel, 23-04-2026, ak_25_2622
Rechtbank Overijssel · Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
ECLI:NL:RBOVE:2026:2278, Rechtbank Overijssel, 23-04-2026, ak_25_2587
Rechtbank Overijssel · Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank OverijsselRechtsgebied
Bestuursrecht; BestuursprocesrechtZaaknummer
ZWO 26/1905
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- mw. mr. A.L.M. Steinebach-de Wit
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Op 3 juli 2026 hield de politie op de A1 een bestelauto aan met meerdere jerrycans aceton. De bestuurder verklaarde dat hij die kort daarvoor bij een bedrijfspand in Deventer had opgehaald. Vijf dagen later onderzocht de politie dat pand. In twee van de verhuurde ruimtes lagen grote hoeveelheden chemicaliën en grondstoffen voor de productie van synthetische drugs, en in een van die ruimtes stonden ook jerrycans met drugsafval. Verder werden gestolen voertuigen en gestolen kentekenplaten gevonden. De burgemeester van Deventer besloot daarop het pand voor drie maanden te sluiten, van 6 oktober 2026 tot 7 januari 2027. Hij baseerde zich op artikel 13b van de Opiumwet, dat een burgemeester de bevoegdheid geeft een pand te sluiten als daarin stoffen of voorwerpen aanwezig zijn die bedoeld zijn om drugs te maken. De eigenaar en verhuurder van het pand maakte bezwaar en vroeg de voorzieningenrechter van de rechtbank Overijssel om een voorlopige voorziening, een spoedmaatregel waarmee de sluiting zou worden geschorst totdat op het bezwaar is beslist. Dat de politie de stoffen in het pand aantrof en dat de burgemeester bevoegd was om te sluiten, werd niet betwist. Het geschil ging over de vraag of de sluiting evenredig was. De verhuurder voerde aan dat de burgemeester volgens zijn eigen beleidsregel had moeten volstaan met een last onder dwangsom, een dwangmiddel waarbij een geldbedrag verbeurt als de overtreding voortduurt. Dat is het uitgangspunt bij een eerste overtreding met voorbereidingshandelingen. De voorzieningenrechter wees erop dat de beleidsregel ruimte biedt om daarvan af te wijken. De burgemeester had gemotiveerd dat er aanwijzingen waren dat het pand een logistieke functie in de drugsketen had en werd gebruikt voor georganiseerde criminaliteit. Volgens de voorzieningenrechter kon hij daarom een last onder bestuursdwang opleggen, in dit geval de sluiting zelf. Ook het verweer dat de verhuurder geen verwijt treft, slaagde niet. Verhuurders moeten volgens het uitgangspunt van de rechter concreet toezicht houden op het gebruik van een pand dat zij verhuren. Wat de verhuurder over zijn controles aanvoerde, maakte niet duidelijk dat hem geen verwijt treft, zeker gezien de grote hoeveelheid stoffen en de gestolen auto's in het pand. Zijn stelling dat hij door de sluiting in financiële nood komt, had hij niet onderbouwd. De financiële stukken die hij overlegde, lieten volgens de voorzieningenrechter geen gevolgen zien die de sluiting op voorhand onevenredig maken. Hetzelfde gold voor de gestelde gevolgen voor zijn kinderen. De voorzieningenrechter oordeelde daarom voorlopig dat het besluit niet onrechtmatig is en dat het bezwaar geen redelijke kans van slagen heeft. De belangen van de verhuurder bij schorsing wogen niet zwaarder dan het belang van de burgemeester bij sluiting. De voorzieningenrechter wees het verzoek om een voorlopige voorziening af. De burgemeester had de sluiting al opgeschort tot een week na de uitspraak; vanaf dat moment gaat het bedrijfspand voor drie maanden dicht. Een vergoeding van het griffierecht of een proceskostenveroordeling kwam niet aan de orde, en tegen de uitspraak staat geen hoger beroep open.