Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBOVE:2026:5118Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht

Omwonenden mogen niet meeprocederen over vergunning zes kilometer verderop — RBOVE:2026:5118

belanghebbendheid bij omgevingsvergunning en rood-voor-rood sloopvoucherregeling

Eiser / verzoeker

vier omwonenden

VS

Verweerder / gedaagde

college van burgemeester en wethouders

Rechtbank verklaart het beroep ongegrond: het college heeft de bezwaren van de omwonenden terecht niet-ontvankelijk verklaard.

  • Omgevingsvergunning voor voormalig agrarisch perceel gebruikt rood-voor-rood sloopmeters voor een nieuwe woning elders
  • College verklaart bezwaar van omwonenden tegen die vergunning niet-ontvankelijk wegens ontbreken van belanghebbendheid
  • Omwonenden wonen circa zes kilometer van het perceel en ondervinden daar geen rechtstreekse feitelijke gevolgen
  • Onduidelijk geformuleerd vergunningvoorschrift blijkt bij nader inzien niet de twee locaties aan elkaar te koppelen
  • Rechtbank verklaart het beroep ongegrond: niet-ontvankelijkverklaring van het bezwaar blijft in stand

Samenvatting

Vier omwonenden die zich verzetten tegen de bouw van een nieuwe woning bij hen in de buurt, mogen geen bezwaar maken tegen een heel andere vergunning die daarmee samenhangt, maar die betrekking heeft op een locatie zes kilometer verderop. De rechtbank Overijssel oordeelt dat zij bij die andere vergunning geen belanghebbenden zijn.

De zaak gaat over een voormalig agrarisch bedrijf, dat met een omgevingsvergunning van 10 april 2025 een nieuwe bestemming kreeg: een aannemersbedrijf met bedrijfswoning, en de omzetting van de agrarische bedrijfswoning naar een gewone woning. Voor dit project is gebruikgemaakt van de zogenoemde rood-voor-rood regeling, waarbij sloopmeters van het ene perceel kunnen worden ingezet om elders een nieuwe woning te mogen bouwen. In dit geval werden de sloopmeters van dit perceel gebruikt voor de bouw van een nieuwe woning met bijgebouw op een ander perceel, dat wel dicht bij de vier omwonenden ligt. Tegen de vergunning voor die nieuwe woning hebben zij in aparte procedures ook beroep ingesteld.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

In deze procedure ging het echter om hun bezwaar tegen de vergunning voor het voormalige agrarische perceel zelf. Het college van burgemeester en wethouders verklaarde dat bezwaar niet-ontvankelijk: volgens het college hebben de omwonenden geen persoonlijk belang bij deze vergunning, omdat zij geen feitelijke gevolgen ondervinden van wat op dit perceel gebeurt. De omwonenden vonden van wel: in de vergunning stonden volgens hen voorschriften die de sloopmeters van dit perceel koppelen aan de bouw van de nieuwe woning bij hen in de buurt, en daarmee ondervinden zij volgens hen wel degelijk gevolgen in hun woon- en leefomgeving.

De rechtbank moest beoordelen of het college de omwonenden terecht niet als belanghebbenden had aangemerkt. Om als belanghebbende te gelden, moet iemand een voldoende objectief bepaalbaar belang bij een besluit hebben. Bij vergunningen voor ruimtelijke ontwikkeling geldt dat iemand die rechtstreeks feitelijke gevolgen ondervindt van een activiteit, in beginsel belanghebbende is, tenzij die gevolgen zo gering zijn dat een persoonlijk belang ontbreekt. Daarbij spelen onder meer afstand, zicht en milieugevolgen een rol.

De afstand tussen de woningen van de omwonenden en het voormalige agrarische perceel bleek ongeveer zes kilometer, wat door hen ook niet werd betwist. Daardoor ondervinden zij geen rechtstreekse feitelijke gevolgen van de sloop en functiewijziging die daar plaatsvinden, aldus de rechtbank. Ook de vergunningvoorschriften brachten daar geen verandering in. Een van die voorschriften leek te bepalen dat pas met de bouw van de 'burgerwoning' bij het andere perceel mocht worden begonnen als de agrarische bedrijfsactiviteiten op het voormalige agrarische perceel waren gestaakt. Het college erkende op de zitting dat dit voorschrift ongelukkig was geformuleerd: bedoeld was de agrarische bedrijfswoning op het eigen perceel, niet de nieuwe woning bij de omwonenden. Er was dus geen gebruiksvoorwaarde die de twee locaties aan elkaar koppelt.

Het enige verband tussen de twee projecten is dat de sloopmeters van het ene perceel worden gebruikt voor het andere. Zoals het college toelichtte, had de nieuwe woning bij de omwonenden ook met sloopmeters van een heel andere locatie, zelfs uit een andere gemeente, tot stand kunnen komen. Dat verband is volgens de rechtbank onvoldoende om de omwonenden belanghebbende te maken bij de vergunning voor het verre perceel.

De rechtbank concludeert dat het college de bezwaren van de omwonenden terecht niet-ontvankelijk heeft verklaard, en dat het college hen om die reden ook niet hoefde te horen. Het beroep wordt ongegrond verklaard. De omwonenden krijgen het griffierecht niet terug en ook geen vergoeding van hun proceskosten.

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

ZWO 25/2217

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechter

  • mw. mr. A.L.M. Steinebach-de Wit
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBOVE:2026:6905
Rechtbank Overijssel·
Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
RBOVE:2026:6906
Rechtbank Overijssel·
Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
RBOVE:2026:6880
Rechtbank Overijssel·
Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
Pand in Deventer blijft drie maanden dicht na vondst van drugschemicaliën; verhuurder verliest

Op 3 juli 2026 hield de politie op de A1 een bestelauto aan met meerdere jerrycans aceton. De bestuurder verklaarde dat hij die kort daarvoor bij een bedrijfspand in Deventer had opgehaald. Vijf dagen later onderzocht de politie dat pand. In twee van de verhuurde ruimtes lagen grote hoeveelheden chemicaliën en grondstoffen voor de productie van synthetische drugs, en in een van die ruimtes stonden ook jerrycans met drugsafval. Verder werden gestolen voertuigen en gestolen kentekenplaten gevonden. De burgemeester van Deventer besloot daarop het pand voor drie maanden te sluiten, van 6 oktober 2026 tot 7 januari 2027. Hij baseerde zich op artikel 13b van de Opiumwet, dat een burgemeester de bevoegdheid geeft een pand te sluiten als daarin stoffen of voorwerpen aanwezig zijn die bedoeld zijn om drugs te maken. De eigenaar en verhuurder van het pand maakte bezwaar en vroeg de voorzieningenrechter van de rechtbank Overijssel om een voorlopige voorziening, een spoedmaatregel waarmee de sluiting zou worden geschorst totdat op het bezwaar is beslist. Dat de politie de stoffen in het pand aantrof en dat de burgemeester bevoegd was om te sluiten, werd niet betwist. Het geschil ging over de vraag of de sluiting evenredig was. De verhuurder voerde aan dat de burgemeester volgens zijn eigen beleidsregel had moeten volstaan met een last onder dwangsom, een dwangmiddel waarbij een geldbedrag verbeurt als de overtreding voortduurt. Dat is het uitgangspunt bij een eerste overtreding met voorbereidingshandelingen. De voorzieningenrechter wees erop dat de beleidsregel ruimte biedt om daarvan af te wijken. De burgemeester had gemotiveerd dat er aanwijzingen waren dat het pand een logistieke functie in de drugsketen had en werd gebruikt voor georganiseerde criminaliteit. Volgens de voorzieningenrechter kon hij daarom een last onder bestuursdwang opleggen, in dit geval de sluiting zelf. Ook het verweer dat de verhuurder geen verwijt treft, slaagde niet. Verhuurders moeten volgens het uitgangspunt van de rechter concreet toezicht houden op het gebruik van een pand dat zij verhuren. Wat de verhuurder over zijn controles aanvoerde, maakte niet duidelijk dat hem geen verwijt treft, zeker gezien de grote hoeveelheid stoffen en de gestolen auto's in het pand. Zijn stelling dat hij door de sluiting in financiële nood komt, had hij niet onderbouwd. De financiële stukken die hij overlegde, lieten volgens de voorzieningenrechter geen gevolgen zien die de sluiting op voorhand onevenredig maken. Hetzelfde gold voor de gestelde gevolgen voor zijn kinderen. De voorzieningenrechter oordeelde daarom voorlopig dat het besluit niet onrechtmatig is en dat het bezwaar geen redelijke kans van slagen heeft. De belangen van de verhuurder bij schorsing wogen niet zwaarder dan het belang van de burgemeester bij sluiting. De voorzieningenrechter wees het verzoek om een voorlopige voorziening af. De burgemeester had de sluiting al opgeschort tot een week na de uitspraak; vanaf dat moment gaat het bedrijfspand voor drie maanden dicht. Een vergoeding van het griffierecht of een proceskostenveroordeling kwam niet aan de orde, en tegen de uitspraak staat geen hoger beroep open.

Rechtbank Overijssel·
Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
RBOVE:2026:6717
Rechtbank Overijssel·
Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht