Rechtbank wijst verzoek om proceskostenvergoeding na sepot af — RBOVE:2026:5193
schadevergoeding gewezen verdachte na sepot
Eiser / verzoeker
verzoeker, gewezen verdachte
Verweerder / gedaagde
Staat (Openbaar Ministerie)
Raadkamer wijst het verzoek om vergoeding van de advocaatkosten (€ 1.379,40) en de opstelvergoeding (€ 825) af wegens het ontbreken van gronden van billijkheid.
- Verzoek op grond van artikel 530 Sv om vergoeding van € 1.379,40 aan advocaatkosten plus € 825 opstelvergoeding, na beleidssepot van de zaak.
- Het Openbaar Ministerie seponeerde de zaak ten onrechte wegens verjaring: de verjaringstermijn was gestuit door de eerdere strafbeschikking, zodat vervolging nog mogelijk was.
- Raadkamer: de declaratie van de advocaat is slechts een uitgangspunt en bindt de rechter niet bij de beoordeling van gronden van billijkheid.
- Gronden van billijkheid ontbreken omdat verzoeker alleen kaal verzet instelde zonder inhoudelijke bezwaren en ook na ontvangst van het dossier geen inhoudelijk verweer voerde.
- Verzoekschrift tot schadevergoeding volledig afgewezen.
Samenvatting
Een man die eerder als verdachte in een strafzaak was betrokken, vroeg de rechtbank Overijssel om een vergoeding van de kosten van zijn advocaat, nadat het Openbaar Ministerie de zaak tegen hem had geseponeerd. De raadkamer wijst dit verzoek af.
De zaak was ontstaan met een strafbeschikking die op 28 december 2022 aan de man werd opgelegd. Hij ging daartegen in verzet, maar zonder daarbij inhoudelijke bezwaren aan te voeren, omdat er op dat moment nog geen strafdossier beschikbaar was. Pas op 29 januari 2024, ruim een jaar na zijn verzoek daartoe, kreeg hij het summiere dossier in handen. Ook daarna voerde hij geen inhoudelijk verweer aan waarmee de officier van justitie de beslissing tot het opleggen van de strafbeschikking had kunnen heroverwegen. Uiteindelijk besloot het Openbaar Ministerie op 16 december 2025 om de zaak te seponeren, met als reden dat de zaak volgens het OM inmiddels was verjaard.
De raadkamer stelt vast dat dit uitgangspunt van het Openbaar Ministerie niet klopte: de verjaringstermijn was namelijk al gestuit doordat eerder de strafbeschikking was uitgevaardigd, zodat de officier van justitie op het moment van het sepot nog wel degelijk het recht had om de vervolging voort te zetten. Toch verandert dat niets aan de uitkomst van deze procedure.
De advocaat van de man voerde aan dat de raadkamer geen inhoudelijk oordeel over de strafzaak zelf mag vellen bij de beoordeling van een verzoek om schadevergoeding, en verwees daarbij naar een uitspraak van de rechtbank Amsterdam waarin is overwogen dat overwegingen als 'de vervolging zou hoogstwaarschijnlijk tot een veroordeling hebben geleid' geen rol mogen spelen. Volgens de advocaat moest het gevorderde bedrag daarom gewoon worden toegewezen. De officier van justitie stelde daarentegen dat gronden van billijkheid ontbreken en dat het verzoek moest worden afgewezen.
De raadkamer legt uit welke maatstaf hierbij geldt. Een verzoek om vergoeding van advocaatkosten na afloop van een strafzaak wordt alleen toegewezen als daarvoor, alle omstandigheden in aanmerking genomen, gronden van billijkheid aanwezig zijn. De declaratie van de advocaat is daarbij niet meer dan een uitgangspunt: de raadkamer is niet gebonden aan het gedeclareerde aantal uren of het gehanteerde uurtarief. Wie zelf een advocaat kiest, loopt het risico dat een verzoek om vergoeding van de kosten daarvan later geheel of gedeeltelijk wordt afgewezen als de omstandigheden van de zaak daartoe aanleiding geven.
Die omstandigheden zijn er in deze zaak volgens de raadkamer wel degelijk. Bepalend is niet zozeer de vraag of de strafzaak tot een veroordeling zou hebben geleid, maar de manier waarop de man zelf tegen de strafbeschikking is opgekomen: hij stelde alleen kaal verzet in, zonder inhoudelijke argumenten, en heeft ook na ontvangst van het dossier geen inhoudelijk verweer gevoerd. Daardoor kreeg de officier van justitie nooit de kans om de strafbeschikking op basis van een concreet verweer te heroverwegen. Gelet op deze gang van zaken en op de omstandigheden waaronder de verdenking tegen de man destijds is ontstaan, ontbreken naar het oordeel van de raadkamer de gronden van billijkheid om de gevorderde vergoeding toe te kennen. Ten overvloede merkt de raadkamer nog op dat de advocaat in deze eenvoudige en overzichtelijke zaak opvallend veel tijd heeft geschreven, al is dat niet de reden voor de afwijzing.
De raadkamer wijst het verzoekschrift tot vergoeding van de advocaatkosten van € 1.379,40 en de vergoeding van € 825 voor het opstellen en indienen van het verzoekschrift volledig af.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBOVE:2026:576, Rechtbank Overijssel, 05-02-2026, 0818268525
Rechtbank Overijssel · Strafrecht; Materieel Strafrecht
ECLI:NL:RBOVE:2025:7556, Rechtbank Overijssel, 23-12-2025, 08.304236.24 (P)
Rechtbank Overijssel · Strafrecht
ECLI:NL:GHARL:2025:8425, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 17-12-2025, 21-001292-25
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Strafrecht; Strafprocesrecht
ECLI:NL:RBOVE:2025:5582, Rechtbank Overijssel, 16-09-2025, 08.217560.25 (P)
Rechtbank Overijssel · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank OverijsselRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
26-003276
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.