Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBOVE:2026:5640Civiel Recht

Menzis krijgt premie van 18-jarige die zei al naar FBTO te zijn overgestapt, bewijs ontbrak — RBOVE:2026:5640

onbetaalde zorgverzekeringspremie en gestelde overstap naar andere verzekeraar

Eiser / verzoeker

Menzis Zorgverzekeraar N.V.

VS

Verweerder / gedaagde

18-jarige verzekerde, procederend in persoon

Gedaagde moet € 276,32 aan premie, rente en incassokosten plus € 510,27 aan proceskosten aan Menzis betalen

  • Verweer dat de verzekerde al naar FBTO was overgestapt faalt omdat zij het niet met stukken onderbouwde
  • Brief van Menzis van 4 maart 2025 toont dat de verzekering tot en met 31 maart 2025 liep
  • Algemene voorwaarden over rente en incassokosten zijn bij ambtshalve toetsing niet oneerlijk
  • Incassokosten toegewezen omdat de aanmaning aan artikel 6:96 lid 6 BW voldeed en het wettelijke tarief is gevolgd

Samenvatting

Een jonge vrouw werd op 18 februari 2025 achttien jaar. Vanaf dat moment moest zij zelf een zorgverzekering hebben, en per 1 maart 2025 liep er een eigen polis voor haar bij zorgverzekeraar Menzis. De premie over maart 2025, € 213,87, betaalde zij niet. Menzis stuurde haar op 21 mei 2025 een aanmaning met veertien dagen om zonder extra kosten te betalen. Toen betaling uitbleef, schakelde de verzekeraar incassobureau GGN in en dagvaardde haar bij de kantonrechter in Almelo voor de premie, de rente, de incassokosten en de proceskosten.

De vrouw, die zonder advocaat procedeerde, verweerde zich met de stelling dat zij haar verzekering bij Menzis op tijd had opgezegd. Zij was volgens haar al overgestapt naar FBTO en had daar ook premie betaald. Na de schriftelijke reactie van Menzis kreeg zij de gelegenheid om nog te reageren, maar dat deed zij niet meer. De zaak is daardoor zonder zitting op de stukken beslist.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De kantonrechter stelde vast dat de vrouw haar verweer niet met stukken had onderbouwd, hoewel zij daar wel de kans voor had gehad. Een polis, opzegbevestiging of betaalbewijs van FBTO zat niet in het dossier. Menzis onderbouwde haar standpunt wel: uit een brief van 4 maart 2025 bleek dat de vrouw tot en met 31 maart 2025 bij Menzis verzekerd was. Daarmee stond voor de kantonrechter vast dat zij in maart 2025 bij Menzis verzekerd was en daarvoor premie verschuldigd is.

Omdat de vrouw een consument is, moest de kantonrechter uit zichzelf nagaan of de algemene voorwaarden van Menzis bepalingen over rente en incassokosten bevatten die haar ten opzichte van de wet ernstig benadelen. Dat was niet het geval. Doordat zij de premie niet op tijd betaalde, raakte zij in verzuim en moet zij de wettelijke rente betalen. Ook de buitengerechtelijke incassokosten wees de kantonrechter toe. De aanmaning van 21 mei 2025 voldeed aan de wettelijke eisen, de vrouw had de ontvangst ervan niet betwist, Menzis had laten zien dat er incassowerk was verricht, en het gevraagde bedrag kwam overeen met het wettelijke tarief.

Over de proceskosten oordeelde de kantonrechter dat Menzis in redelijkheid tot dagvaarden kon besluiten, omdat betaling ondanks aanmaning uitbleef. De vrouw kreeg ongelijk en moet daarom ook die kosten dragen. Die werden begroot op € 510,27: € 153,77 voor de dagvaarding, € 139 griffierecht, € 174 salaris voor de gemachtigde en € 43,50 aan nakosten.

De kantonrechter veroordeelde de vrouw tot betaling aan Menzis van € 276,32, bestaande uit de premie van € 213,87 met rente en incassokosten, vermeerderd met de wettelijke rente over € 213,87 vanaf 19 mei 2026, en tot betaling van € 510,27 aan proceskosten. Het vonnis is uitvoerbaar bij voorraad en mag dus direct worden uitgevoerd.

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Civiel Recht

Zaaknummer

12274769 \ CV EXPL 26-1121

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechter

  • mw. mr. A. Smedes
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBOVE:2026:7026
Rechtbank Overijssel·
Civiel Recht
RBOVE:2026:7067
Rechtbank Overijssel·
Civiel Recht
Rechter verbiedt ziekenhuis Nij Smellinghe nierkankerzorg na besluit zorgverzekeraars

Ziekenhuis Nij Smellinghe in Drachten moet stoppen met operaties en andere behandelingen bij (verdenking op) nierkanker. De voorzieningenrechter van de rechtbank Overijssel verbiedt het ziekenhuis die zorg nog langer te verlenen, zodat die in Friesland geconcentreerd wordt bij Frisius MC in Leeuwarden. Het gaat om een beslissing in kort geding, een snelle voorlopige procedure. Achtergrond is het Integraal Zorgakkoord (IZA) van september 2022, dat het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport sloot met veertien zorgorganisaties. Daarin staat dat hoogcomplexe oncologische zorg meer geconcentreerd moet worden en dat minimale aantallen behandelingen per ziekenhuislocatie gelden, de zogeheten volumenormen. Voor de lokale behandeling van (verdenking op) niercelkanker werd die norm vastgesteld op 50 behandelingen per locatie per jaar. Voor partiële nefrectomieën, operaties waarbij een deel van de nier wordt verwijderd, geldt daarnaast een bestaande norm van 20 per jaar. De brancheorganisaties Zorgverzekeraars Nederland (ZN) en de Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen (NVZ), waarvan Nij Smellinghe lid is, ondertekenden het akkoord. In Friesland bieden zowel Frisius MC als Nij Smellinghe deze zorg aan, terwijl er te weinig patiënten zijn om beide aan de norm te laten voldoen. De ziekenhuizen kwamen er onderling niet uit. Daarom besloten de marktleiders Zilveren Kruis en VGZ in oktober 2025 tot herallocatie, het verplaatsen van de zorg op basis van de cijfers. Frisius haalde de normen, Nij Smellinghe niet: in 2024 had Nij Smellinghe 31 behandelingen en geen enkele partiële nefrectomie, en gemiddeld over 2022 tot en met 2024 waren dat 48 behandelingen en 4 partiële nefrectomieën. De verzekeraars kopen sinds 1 januari 2026 geen partiële nefrectomieën meer in bij Nij Smellinghe en vanaf 1 januari 2027 ook de overige lokale behandelingen niet meer. Nij Smellinghe bleef de ingrepen echter uitvoeren en verwijst voor de vergoeding naar artikel 13 van de Zorgverzekeringswet: de patiënt krijgt 75 procent vergoed en het ziekenhuis draagt de overige 25 procent zelf. Nij Smellinghe stelde zich niet gebonden te achten aan het akkoord, omdat de NVZ niet bevoegd zou zijn geweest om verplichtingen voor leden aan te gaan. De voorzieningenrechter vindt het aannemelijk dat de bodemrechter het besluit van de NVZ om het IZA aan te gaan nietig verklaart, omdat de statuten daar geen grondslag voor bieden. Toch is het ziekenhuis gebonden. Een nietig verenigingsbesluit kan niet worden tegengeworpen aan zorgverzekeraars die het gebrek niet kenden en niet hoefden te kennen, en daarover is geen discussie gevoerd. Bovendien had Nij Smellinghe zelf op 9 september 2022 tijdens de ledenvergadering ingestemd en heeft het nooit eerder betwist gebonden te zijn. Daarmee is het ziekenhuis ook gebonden aan de afspraken die uit het akkoord voortvloeien, tot en met het Concentratiebesluit. Ook de inhoudelijke bezwaren van het ziekenhuis slagen niet. De verzekeraars keken terecht naar de cijfers over 2024, het afgelopen jaar toen het besluit viel, en niet naar 2025 of 2026. Het gemiddelde over drie jaar pakte voor het ziekenhuis eerder gunstig uit. Omdat de partijen op het derde escalatieniveau uit de afgesproken procesbeschrijving waren beland, mochten de verzekeraars alleen op de volumenormen letten en was het besluit niet te vroeg genomen. De doorzettingsmacht van de minister speelt geen rol, want de normen en de uitvoering ervan zijn juist afgesproken. Het verweer dat het ziekenhuis aan andere SONCOS-normen voldoet, gaat niet op omdat die niet bepalend waren voor het besluit. De rechter ziet verschil tussen niet meer inkopen van zorg en het verbieden van behandelingen, maar vindt het verbod toch toewijsbaar. Door de ingrepen voort te zetten schendt Nij Smellinghe een verbintenis uit het akkoord, en de verzekeraars hebben recht op nakoming. Dat de gevolgen voor het ziekenhuis ingrijpend zijn, weegt volgens de rechter niet op tegen hun belang. ZN heeft als partij bij het akkoord eveneens voldoende belang om te procederen. De voorzieningenrechter gebiedt Nij Smellinghe het Concentratiebesluit uit te voeren en verbiedt het ziekenhuis om vanaf 30 dagen na het vonnis partiële nefrectomieën te verrichten en vanaf 1 januari 2027 de overige lokale behandelingen bij (verdenking op) nierkanker. Het ziekenhuis moet de proceskosten van € 2.815,57 betalen.

Rechtbank Overijssel·
Civiel Recht
RBOVE:2026:6777
Rechtbank Overijssel·
Civiel Recht
RBOVE:2026:6946
Rechtbank Overijssel·
Civiel Recht