Rechtbank: te laat bezwaar tegen afvalaanslag van € 628, Zwollenaar met 349 stortingen krijgt geen gelijk — RBOVE:2026:6267
afvalstoffenheffing / Diftar-registratie en bezwaartermijn
Eiser / verzoeker
belanghebbende, een man uit de regio Zwolle
Verweerder / gedaagde
de heffingsambtenaar van het GBLT
Beroep ongegrond: de aanslag afvalstoffenheffing van € 628,20 blijft staan en de man krijgt geen griffierecht of proceskostenvergoeding.
- Het bezwaar tegen de aanslag afvalstoffenheffing kwam buiten de termijn van zes weken binnen en is terecht niet-ontvankelijk verklaard.
- Telefonisch klagen vervangt geen tijdig ingediend bezwaarschrift en is geen klemmende reden voor de termijnoverschrijding.
- Het aantal stortingen werd ambtshalve verlaagd van 410 naar 349 wegens 61 dubbele registraties, waardoor de aanslag daalde van € 738 naar € 628,20.
- De rechtbank zag ten overvloede geen reden aan de registratie te twijfelen: de software is gecertificeerd en de man onderbouwde zijn stelling niet.
Samenvatting
Een man uit de regio Zwolle kreeg in februari 2025 een aanslag afvalstoffenheffing van € 738 voor het jaar 2024. Zijn afvalpas zou dat jaar 410 keer zijn gebruikt om afval in de verzamelcontainer te storten. De man vond dat onmogelijk: hij woont alleen in een kleine woning en heeft de pas volgens hemzelf hooguit vier of vijf keer gebruikt.
In Overijssel werkt de afvalinzameling met Diftar: wie meer stortingen doet, betaalt meer. Elke keer dat de pas de klep van de container opent, wordt dat geregistreerd en meegeteld in de aanslag. De heffingsambtenaar van het GBLT, het samenwerkingsverband dat de gemeentelijke belastingen int, legde de aanslag op de geregistreerde stortingen. De man maakte bezwaar, maar volgens de heffingsambtenaar kwam het bezwaarschrift te laat binnen. De bezwaartermijn is zes weken, en die was verstreken. De man had wel meermalen gebeld om te klagen, maar dat gaat niet in plaats van een schriftelijk bezwaar.
De heffingsambtenaar verklaarde het bezwaar daarom niet-ontvankelijk, dus zonder het inhoudelijk te beoordelen. Wel keek de heffingsambtenaar op eigen initiatief nog naar de aanslag. Uit gegevens van afvalbedrijf ROVA bleek dat bij 61 stortingen de klep niet goed openging of dat een foutmelding verscheen, waardoor sommige stortingen dubbel waren geregistreerd. Het aantal stortingen ging daarom van 410 naar 349 en de aanslag werd met € 109,80 verlaagd tot € 628,20.
De man ging in beroep bij de rechtbank Overijssel, zittingsplaats Zwolle. Hij betoogde dat het aantal stortingen niet klopt. De rechtbank vond echter dat hij te laat bezwaar had gemaakt en dat er geen klemmende redenen waren voor die termijnoverschrijding. Zijn telefoontjes veranderen dat niet: hij had tijdig een bezwaarschrift kunnen en moeten indienen om de termijn veilig te stellen.
Ook al is dat voldoende om het beroep af te wijzen, de rechtbank keek voor de volledigheid ook naar de inhoud. Daar zag de rechter geen reden om aan de aanslag te twijfelen. Bij onderzoek bleek niets van fouten in de software, die gecertificeerd is en onder accountantscontrole valt. De man was bovendien de enige die klaagde. Ook was uitgesloten dat vroegere bewoners van de woning een duplicaat van de pas hadden meegenomen. De man kon niet uitleggen hoe zijn pas dan toch zo vaak was gebruikt, of door wie. Zijn stelling dat de software niet klopt, onderbouwde hij op geen enkele manier. Hij zei verder dat hij sinds mei 2025, toen hij op zijn verzoek een nieuwe pas kreeg, die niet meer heeft gebruikt omdat hij zijn afval nu bij zijn ouders weggooit.
De rechtbank verklaarde het beroep ongegrond. De aanslag afvalstoffenheffing van € 628,20 blijft dus staan. De man krijgt zijn griffierecht niet terug en ook geen vergoeding voor proceskosten. Hij kan nog in hoger beroep bij het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden.
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
Rechtbank: belastingplichtige betaalt aanmaningskosten, ook al miste hij aanslagen in Berichtenbox
Rechtbank Overijssel · Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
ECLI:NL:RBOVE:2026:6037, Rechtbank Overijssel, 08-10-2026, ZWO 26/1111
Rechtbank Overijssel · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:RBOVE:2026:5517, Rechtbank Overijssel, 14-09-2026, ZWO 24/2130
Rechtbank Overijssel · Bestuursrecht; Belastingrecht
Rechtbank verklaart beroep tegen WOZ-waarde ongegrond wegens te laat bezwaar
Rechtbank Overijssel · Bestuursrecht; Belastingrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank OverijsselRechtsgebied
Bestuursrecht; BestuursprocesrechtZaaknummer
ZWO 25/3486
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- dhr. mr. L.M. Rijksen
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Op 3 juli 2026 hield de politie op de A1 een bestelauto aan met meerdere jerrycans aceton. De bestuurder verklaarde dat hij die kort daarvoor bij een bedrijfspand in Deventer had opgehaald. Vijf dagen later onderzocht de politie dat pand. In twee van de verhuurde ruimtes lagen grote hoeveelheden chemicaliën en grondstoffen voor de productie van synthetische drugs, en in een van die ruimtes stonden ook jerrycans met drugsafval. Verder werden gestolen voertuigen en gestolen kentekenplaten gevonden. De burgemeester van Deventer besloot daarop het pand voor drie maanden te sluiten, van 6 oktober 2026 tot 7 januari 2027. Hij baseerde zich op artikel 13b van de Opiumwet, dat een burgemeester de bevoegdheid geeft een pand te sluiten als daarin stoffen of voorwerpen aanwezig zijn die bedoeld zijn om drugs te maken. De eigenaar en verhuurder van het pand maakte bezwaar en vroeg de voorzieningenrechter van de rechtbank Overijssel om een voorlopige voorziening, een spoedmaatregel waarmee de sluiting zou worden geschorst totdat op het bezwaar is beslist. Dat de politie de stoffen in het pand aantrof en dat de burgemeester bevoegd was om te sluiten, werd niet betwist. Het geschil ging over de vraag of de sluiting evenredig was. De verhuurder voerde aan dat de burgemeester volgens zijn eigen beleidsregel had moeten volstaan met een last onder dwangsom, een dwangmiddel waarbij een geldbedrag verbeurt als de overtreding voortduurt. Dat is het uitgangspunt bij een eerste overtreding met voorbereidingshandelingen. De voorzieningenrechter wees erop dat de beleidsregel ruimte biedt om daarvan af te wijken. De burgemeester had gemotiveerd dat er aanwijzingen waren dat het pand een logistieke functie in de drugsketen had en werd gebruikt voor georganiseerde criminaliteit. Volgens de voorzieningenrechter kon hij daarom een last onder bestuursdwang opleggen, in dit geval de sluiting zelf. Ook het verweer dat de verhuurder geen verwijt treft, slaagde niet. Verhuurders moeten volgens het uitgangspunt van de rechter concreet toezicht houden op het gebruik van een pand dat zij verhuren. Wat de verhuurder over zijn controles aanvoerde, maakte niet duidelijk dat hem geen verwijt treft, zeker gezien de grote hoeveelheid stoffen en de gestolen auto's in het pand. Zijn stelling dat hij door de sluiting in financiële nood komt, had hij niet onderbouwd. De financiële stukken die hij overlegde, lieten volgens de voorzieningenrechter geen gevolgen zien die de sluiting op voorhand onevenredig maken. Hetzelfde gold voor de gestelde gevolgen voor zijn kinderen. De voorzieningenrechter oordeelde daarom voorlopig dat het besluit niet onrechtmatig is en dat het bezwaar geen redelijke kans van slagen heeft. De belangen van de verhuurder bij schorsing wogen niet zwaarder dan het belang van de burgemeester bij sluiting. De voorzieningenrechter wees het verzoek om een voorlopige voorziening af. De burgemeester had de sluiting al opgeschort tot een week na de uitspraak; vanaf dat moment gaat het bedrijfspand voor drie maanden dicht. Een vergoeding van het griffierecht of een proceskostenveroordeling kwam niet aan de orde, en tegen de uitspraak staat geen hoger beroep open.