Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBOVE:2026:6399Civiel Recht

Kantonrechter ontbindt contract commercieel medewerkster na stopzetting Duitse activiteiten — RBOVE:2026:6399

ontbinding arbeidsovereenkomst wegens bedrijfseconomische reden

Eiser / verzoeker

Werkgever, een groothandel in horecabenodigdheden

VS

Verweerder / gedaagde

Werkneemster, commercieel medewerker Duitsland

Arbeidsovereenkomst ontbonden per 1 december 2026 wegens vervallen arbeidsplaats; iedere partij draagt de eigen proceskosten.

  • Het vervallen van de arbeidsplaats door het stopzetten van de Duitse activiteiten is een redelijke grond voor ontbinding.
  • Het opzegverbod wegens ziekte staat niet in de weg, omdat de ziekmelding dateert van na de ontslagaanvraag bij het UWV.
  • Herplaatsing ligt niet in de rede, mede omdat de werkneemster de Nederlandse taal niet beheerst.
  • De arbeidsovereenkomst eindigt per 1 december 2026 en iedere partij draagt de eigen proceskosten.

Samenvatting

Een groothandel in horecabenodigdheden wilde de Duitse markt veroveren en nam daarvoor in 2021 een commercieel medewerker aan. Zij werd speciaal aangenomen voor verkoop en contact met Duitse klanten, en werkte 80 procent van de week voor een salaris van € 2.120 bruto per maand. De uitbreiding naar Duitsland liep echter niet goed. Het bedrijf leed aanhoudend verlies op de Duitse activiteiten, besloot de Duitse dochtermaatschappij te stoppen en legde alle activiteiten in Duitsland per 30 juni 2026 stil.

Voor het ontslag vroeg de werkgever eerst toestemming aan het UWV, de instantie die in Nederland normaal gesproken beslist over opzegging om bedrijfseconomische redenen. Het UWV weigerde die toestemming bij besluit van 21 juli 2026. De werkgever stapte daarop naar de kantonrechter in Enschede met het verzoek de arbeidsovereenkomst te ontbinden, omdat de arbeidsplaats van de werkneemster was vervallen. Zij voerde verweer en wilde dat het verzoek werd afgewezen.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De kantonrechter keek eerst naar een mogelijk obstakel. Werkneemster was inmiddels ziek, en tijdens ziekte geldt in principe een opzegverbod. Dat verbod staat hier volgens de rechter niet in de weg, omdat de ziekmelding pas kwam nadat de werkgever het ontslag al bij het UWV had aangevraagd.

Daarna beoordeelde de rechter of er een redelijke grond voor ontbinding was. Volgens de wet kan een arbeidsovereenkomst alleen worden ontbonden als daar een redelijke grond voor is en herplaatsing binnen een redelijke termijn niet mogelijk is of niet in de rede ligt. De werkgever had volgens de rechter in het verzoekschrift en op de zitting voldoende onderbouwd dat het werk voor de Duitse markt sterk was teruggelopen en dat daardoor meerdere arbeidsplaatsen waren vervallen, onder wie die van de werkneemster. Daarmee was er een redelijke grond in de vorm van een bedrijfseconomische reden.

Ook herplaatsing was geen serieuze optie. De kantonrechter woog daarbij mee dat de werkneemster de Nederlandse taal niet beheerst, zowel in woord als op papier. Omdat het bedrijf in Nederland draait, is een andere functie dan ook niet in beeld. De rechter stelde bovendien vast dat de werkneemster van de ontbinding geen verwijt kan worden gemaakt.

De kantonrechter wees het verzoek van de werkgever dan ook toe. De arbeidsovereenkomst is ontbonden met ingang van 1 december 2026. Omdat het ontslag niet aan de werkneemster te wijten is, draagt iedere partij de eigen proceskosten. De beschikking is uitvoerbaar bij voorraad, wat betekent dat zij direct geldt, ook als een van beide partijen in hoger beroep zou gaan.

Betrokken advocaten

mr. R.G.J. Geurts

eiser

AVIO advocatuur, APELDOORN

32 uitspraken

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Civiel Recht

Zaaknummer

12370725 EJ VERZ 26-256

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechter

  • mw. mr. J.M. Marsman
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBOVE:2026:7026
Rechtbank Overijssel·
Civiel Recht
RBOVE:2026:7067
Rechtbank Overijssel·
Civiel Recht
Rechter verbiedt ziekenhuis Nij Smellinghe nierkankerzorg na besluit zorgverzekeraars

Ziekenhuis Nij Smellinghe in Drachten moet stoppen met operaties en andere behandelingen bij (verdenking op) nierkanker. De voorzieningenrechter van de rechtbank Overijssel verbiedt het ziekenhuis die zorg nog langer te verlenen, zodat die in Friesland geconcentreerd wordt bij Frisius MC in Leeuwarden. Het gaat om een beslissing in kort geding, een snelle voorlopige procedure. Achtergrond is het Integraal Zorgakkoord (IZA) van september 2022, dat het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport sloot met veertien zorgorganisaties. Daarin staat dat hoogcomplexe oncologische zorg meer geconcentreerd moet worden en dat minimale aantallen behandelingen per ziekenhuislocatie gelden, de zogeheten volumenormen. Voor de lokale behandeling van (verdenking op) niercelkanker werd die norm vastgesteld op 50 behandelingen per locatie per jaar. Voor partiële nefrectomieën, operaties waarbij een deel van de nier wordt verwijderd, geldt daarnaast een bestaande norm van 20 per jaar. De brancheorganisaties Zorgverzekeraars Nederland (ZN) en de Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen (NVZ), waarvan Nij Smellinghe lid is, ondertekenden het akkoord. In Friesland bieden zowel Frisius MC als Nij Smellinghe deze zorg aan, terwijl er te weinig patiënten zijn om beide aan de norm te laten voldoen. De ziekenhuizen kwamen er onderling niet uit. Daarom besloten de marktleiders Zilveren Kruis en VGZ in oktober 2025 tot herallocatie, het verplaatsen van de zorg op basis van de cijfers. Frisius haalde de normen, Nij Smellinghe niet: in 2024 had Nij Smellinghe 31 behandelingen en geen enkele partiële nefrectomie, en gemiddeld over 2022 tot en met 2024 waren dat 48 behandelingen en 4 partiële nefrectomieën. De verzekeraars kopen sinds 1 januari 2026 geen partiële nefrectomieën meer in bij Nij Smellinghe en vanaf 1 januari 2027 ook de overige lokale behandelingen niet meer. Nij Smellinghe bleef de ingrepen echter uitvoeren en verwijst voor de vergoeding naar artikel 13 van de Zorgverzekeringswet: de patiënt krijgt 75 procent vergoed en het ziekenhuis draagt de overige 25 procent zelf. Nij Smellinghe stelde zich niet gebonden te achten aan het akkoord, omdat de NVZ niet bevoegd zou zijn geweest om verplichtingen voor leden aan te gaan. De voorzieningenrechter vindt het aannemelijk dat de bodemrechter het besluit van de NVZ om het IZA aan te gaan nietig verklaart, omdat de statuten daar geen grondslag voor bieden. Toch is het ziekenhuis gebonden. Een nietig verenigingsbesluit kan niet worden tegengeworpen aan zorgverzekeraars die het gebrek niet kenden en niet hoefden te kennen, en daarover is geen discussie gevoerd. Bovendien had Nij Smellinghe zelf op 9 september 2022 tijdens de ledenvergadering ingestemd en heeft het nooit eerder betwist gebonden te zijn. Daarmee is het ziekenhuis ook gebonden aan de afspraken die uit het akkoord voortvloeien, tot en met het Concentratiebesluit. Ook de inhoudelijke bezwaren van het ziekenhuis slagen niet. De verzekeraars keken terecht naar de cijfers over 2024, het afgelopen jaar toen het besluit viel, en niet naar 2025 of 2026. Het gemiddelde over drie jaar pakte voor het ziekenhuis eerder gunstig uit. Omdat de partijen op het derde escalatieniveau uit de afgesproken procesbeschrijving waren beland, mochten de verzekeraars alleen op de volumenormen letten en was het besluit niet te vroeg genomen. De doorzettingsmacht van de minister speelt geen rol, want de normen en de uitvoering ervan zijn juist afgesproken. Het verweer dat het ziekenhuis aan andere SONCOS-normen voldoet, gaat niet op omdat die niet bepalend waren voor het besluit. De rechter ziet verschil tussen niet meer inkopen van zorg en het verbieden van behandelingen, maar vindt het verbod toch toewijsbaar. Door de ingrepen voort te zetten schendt Nij Smellinghe een verbintenis uit het akkoord, en de verzekeraars hebben recht op nakoming. Dat de gevolgen voor het ziekenhuis ingrijpend zijn, weegt volgens de rechter niet op tegen hun belang. ZN heeft als partij bij het akkoord eveneens voldoende belang om te procederen. De voorzieningenrechter gebiedt Nij Smellinghe het Concentratiebesluit uit te voeren en verbiedt het ziekenhuis om vanaf 30 dagen na het vonnis partiële nefrectomieën te verrichten en vanaf 1 januari 2027 de overige lokale behandelingen bij (verdenking op) nierkanker. Het ziekenhuis moet de proceskosten van € 2.815,57 betalen.

Rechtbank Overijssel·
Civiel Recht
RBOVE:2026:6777
Rechtbank Overijssel·
Civiel Recht
RBOVE:2026:6946
Rechtbank Overijssel·
Civiel Recht