Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBOVE:2026:6404Civiel Recht

Kantonrechter ontbindt contract commercieel medewerker na stoppen Duitse activiteiten van groothandel — RBOVE:2026:6404

ontbinding arbeidsovereenkomst wegens bedrijfseconomische redenen

Eiser / verzoeker

Werkgever, een groothandel in horecabenodigdheden

VS

Verweerder / gedaagde

Werknemer, commercieel medewerker Duitsland

Arbeidsovereenkomst ontbonden per 1 december 2026 wegens vervallen arbeidsplaats; iedere partij draagt de eigen proceskosten.

  • Het opzegverbod wegens ziekte stond ontbinding niet in de weg, omdat de ziekmelding dateerde van na de ontslagaanvraag bij het UWV.
  • Het stoppen van de Duitse activiteiten en het vervallen van de arbeidsplaats vormden een redelijke grond voor ontbinding.
  • Herplaatsing was niet mogelijk, mede omdat de werknemer de Nederlandse taal niet beheerst.
  • De ontbinding is de werknemer niet te verwijten; iedere partij draagt de eigen proceskosten.

Samenvatting

Een groothandel in horecabenodigdheden probeerde de verkoop op de Duitse markt uit te breiden vanuit een Duitse dochtermaatschappij. Voor die activiteiten nam het bedrijf in juni 2022 een commercieel medewerker Duitsland aan, met een salaris van € 2.650 bruto per maand. De Duitse tak leverde echter aanhoudend verlies op. Het bedrijf besloot te stoppen met de dochtermaatschappij, en alle activiteiten in Duitsland lagen per 30 juni 2026 stil.

Daarmee was volgens de werkgever ook de functie van de medewerker overbodig geworden. De werkgever vroeg eerst toestemming aan het UWV om de arbeidsovereenkomst op te zeggen, maar het UWV weigerde die bij besluit van 15 juli 2026. Daarna vroeg de werkgever de kantonrechter in Enschede om het contract te ontbinden, op grond van een bedrijfseconomische reden. De werknemer, die in persoon op de zitting verscheen, voerde verweer en wilde dat het verzoek werd afgewezen.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Een opzegverbod stond de ontbinding niet in de weg. De werknemer was inmiddels ziek, en tijdens ziekte mag een werkgever in principe niet opzeggen. Maar de ziekmelding kwam pas nadat de werkgever het ontslag al bij het UWV had aangevraagd, en in dat geval geldt het verbod niet.

Daarna toetste de kantonrechter of er een redelijke grond voor ontbinding was. Volgens de wet kan een arbeidsovereenkomst alleen worden ontbonden als daar een redelijke grond voor is en herplaatsing binnen een redelijke termijn niet mogelijk is of niet in de rede ligt. De werkgever had volgens de rechter voldoende onderbouwd dat het werk voor de Duitse markt sterk was teruggelopen. Daardoor waren meerdere arbeidsplaatsen vervallen, waaronder die van de werknemer. Dat was een redelijke grond.

Ook herplaatsing was geen optie. De kantonrechter wees er daarbij op dat de werknemer de Nederlandse taal, zowel in woord als op papier, niet beheerst. Zijn werk was gericht op Duitse klanten, en voor andere functies binnen het Nederlandse bedrijf was dat een belemmering.

De rechter benadrukte dat de werknemer geen verwijt valt te maken van de ontbinding. Dat is van belang voor de gevolgen van het ontslag. Wie zelf iets te verwijten valt, kan daar in een ontbindingsprocedure nadeel van ondervinden.

De kantonrechter ontbond de arbeidsovereenkomst per 1 december 2026. Elke partij draagt de eigen proceskosten. Wat de werkgever verder nog had gevraagd, wees de rechter af. De beschikking is uitvoerbaar bij voorraad, wat betekent dat zij direct geldt, ook als een van de partijen in hoger beroep gaat.

Betrokken advocaten

mr. R.G.J. Geurts

eiser

AVIO advocatuur, APELDOORN

32 uitspraken

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Civiel Recht

Zaaknummer

12370411 EJ VERZ 26-255

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechter

  • mw. mr. J.M. Marsman
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBOVE:2026:7026
Rechtbank Overijssel·
Civiel Recht
RBOVE:2026:7067
Rechtbank Overijssel·
Civiel Recht
Rechter verbiedt ziekenhuis Nij Smellinghe nierkankerzorg na besluit zorgverzekeraars

Ziekenhuis Nij Smellinghe in Drachten moet stoppen met operaties en andere behandelingen bij (verdenking op) nierkanker. De voorzieningenrechter van de rechtbank Overijssel verbiedt het ziekenhuis die zorg nog langer te verlenen, zodat die in Friesland geconcentreerd wordt bij Frisius MC in Leeuwarden. Het gaat om een beslissing in kort geding, een snelle voorlopige procedure. Achtergrond is het Integraal Zorgakkoord (IZA) van september 2022, dat het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport sloot met veertien zorgorganisaties. Daarin staat dat hoogcomplexe oncologische zorg meer geconcentreerd moet worden en dat minimale aantallen behandelingen per ziekenhuislocatie gelden, de zogeheten volumenormen. Voor de lokale behandeling van (verdenking op) niercelkanker werd die norm vastgesteld op 50 behandelingen per locatie per jaar. Voor partiële nefrectomieën, operaties waarbij een deel van de nier wordt verwijderd, geldt daarnaast een bestaande norm van 20 per jaar. De brancheorganisaties Zorgverzekeraars Nederland (ZN) en de Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen (NVZ), waarvan Nij Smellinghe lid is, ondertekenden het akkoord. In Friesland bieden zowel Frisius MC als Nij Smellinghe deze zorg aan, terwijl er te weinig patiënten zijn om beide aan de norm te laten voldoen. De ziekenhuizen kwamen er onderling niet uit. Daarom besloten de marktleiders Zilveren Kruis en VGZ in oktober 2025 tot herallocatie, het verplaatsen van de zorg op basis van de cijfers. Frisius haalde de normen, Nij Smellinghe niet: in 2024 had Nij Smellinghe 31 behandelingen en geen enkele partiële nefrectomie, en gemiddeld over 2022 tot en met 2024 waren dat 48 behandelingen en 4 partiële nefrectomieën. De verzekeraars kopen sinds 1 januari 2026 geen partiële nefrectomieën meer in bij Nij Smellinghe en vanaf 1 januari 2027 ook de overige lokale behandelingen niet meer. Nij Smellinghe bleef de ingrepen echter uitvoeren en verwijst voor de vergoeding naar artikel 13 van de Zorgverzekeringswet: de patiënt krijgt 75 procent vergoed en het ziekenhuis draagt de overige 25 procent zelf. Nij Smellinghe stelde zich niet gebonden te achten aan het akkoord, omdat de NVZ niet bevoegd zou zijn geweest om verplichtingen voor leden aan te gaan. De voorzieningenrechter vindt het aannemelijk dat de bodemrechter het besluit van de NVZ om het IZA aan te gaan nietig verklaart, omdat de statuten daar geen grondslag voor bieden. Toch is het ziekenhuis gebonden. Een nietig verenigingsbesluit kan niet worden tegengeworpen aan zorgverzekeraars die het gebrek niet kenden en niet hoefden te kennen, en daarover is geen discussie gevoerd. Bovendien had Nij Smellinghe zelf op 9 september 2022 tijdens de ledenvergadering ingestemd en heeft het nooit eerder betwist gebonden te zijn. Daarmee is het ziekenhuis ook gebonden aan de afspraken die uit het akkoord voortvloeien, tot en met het Concentratiebesluit. Ook de inhoudelijke bezwaren van het ziekenhuis slagen niet. De verzekeraars keken terecht naar de cijfers over 2024, het afgelopen jaar toen het besluit viel, en niet naar 2025 of 2026. Het gemiddelde over drie jaar pakte voor het ziekenhuis eerder gunstig uit. Omdat de partijen op het derde escalatieniveau uit de afgesproken procesbeschrijving waren beland, mochten de verzekeraars alleen op de volumenormen letten en was het besluit niet te vroeg genomen. De doorzettingsmacht van de minister speelt geen rol, want de normen en de uitvoering ervan zijn juist afgesproken. Het verweer dat het ziekenhuis aan andere SONCOS-normen voldoet, gaat niet op omdat die niet bepalend waren voor het besluit. De rechter ziet verschil tussen niet meer inkopen van zorg en het verbieden van behandelingen, maar vindt het verbod toch toewijsbaar. Door de ingrepen voort te zetten schendt Nij Smellinghe een verbintenis uit het akkoord, en de verzekeraars hebben recht op nakoming. Dat de gevolgen voor het ziekenhuis ingrijpend zijn, weegt volgens de rechter niet op tegen hun belang. ZN heeft als partij bij het akkoord eveneens voldoende belang om te procederen. De voorzieningenrechter gebiedt Nij Smellinghe het Concentratiebesluit uit te voeren en verbiedt het ziekenhuis om vanaf 30 dagen na het vonnis partiële nefrectomieën te verrichten en vanaf 1 januari 2027 de overige lokale behandelingen bij (verdenking op) nierkanker. Het ziekenhuis moet de proceskosten van € 2.815,57 betalen.

Rechtbank Overijssel·
Civiel Recht
RBOVE:2026:6777
Rechtbank Overijssel·
Civiel Recht
RBOVE:2026:6946
Rechtbank Overijssel·
Civiel Recht