Kantonrechter keurt afwijkend huurbeding van KPN en shop-operator goed: huurder heeft geen bescherming nodig — RBOVE:2026:6408
goedkeuring afwijkende bedingen huur bedrijfsruimte
Eiser / verzoeker
Kuwait Petroleum (Nederland) B.V. (verhuurder) en de huurder van de shop-in-shop
Verweerder / gedaagde
geen, gezamenlijk verzoek
Kantonrechter keurt de afwijkende bedingen over opzegging, huurprijsherziening en exit in de huurovereenkomst goed; ieder draagt de eigen kosten.
- Voor afwijking van het wettelijke beschermingsregime bij huur van bedrijfsruimte is goedkeuring van de kantonrechter nodig (artikel 7:291 BW).
- De kantonrechter keurt drie bedingen goed: over looptijd en opzegging, het afzien van een huurprijsherzieningsprocedure en de exitregeling.
- Doorslaggevend is de maatschappelijke positie van de huurder: een professionele, landelijke keten met circa 140 filialen die de wettelijke bescherming niet behoeft.
- De vraag of de rechten van de huurder wezenlijk worden aangetast liet de kantonrechter rusten.
- Ieder van de partijen draagt de eigen proceskosten.
Samenvatting
Op een onbemand tankstation in Deventer exploiteert een landelijk opererende winkelketen sinds juli 2025 een shop-in-shop. De bedrijfsruimte wordt verhuurd door Kuwait Petroleum (Nederland) B.V., dat het tankstation exploiteert onder de naam Tango. Het gaat om een pilot: de huurovereenkomst loopt twee jaar, daarna kan zij worden verlengd met drie jaar en vervolgens voor onbepaalde tijd doorlopen. De afspraken zijn vastgelegd in een Memorandum of Understanding en een 'pilot agreement Deventer' van 4 maart 2025.
Voor de huur van bedrijfsruimte geldt in Nederland een beschermend wettelijk regime. Wie daarvan wil afwijken, heeft de goedkeuring van de kantonrechter nodig. Verzoekers vroegen die goedkeuring voor drie bedingen. Het eerste gaat over de looptijd en opzegging: in de pilotperiode is eenzijdige beëindiging niet toegestaan, behalve op de gronden uit artikel 14, en daarna geldt een opzegtermijn van twaalf maanden. Het tweede is een afspraak dat geen van beide partijen een procedure over aanpassing van de huurprijs mag beginnen. Het derde is een exitregeling: tijdens de pilotperiode mag elke partij met zes maanden opzegtermijn beëindigen als de afgesproken prestatiedoelen structureel niet worden gehaald of als voortzetting naar objectieve maatstaven niet rendabel is. Dat geldt ook als de overheid vóór 2030 de verkoop van rookwaren bij tankstations verbiedt.
Verzoekers voerden aan dat partijen bewust voor een flexibele regeling hebben gekozen, en dat daarover uitvoerig is onderhandeld, waarbij de huurder zich door een jurist liet bijstaan. Volgens hen tast de afwijking de rechten van de huurder niet wezenlijk aan, omdat de tweejarige pilot juist dient om te beoordelen of het winkelconcept op een onbemand tankstation rendabel is. Ook zou de huurder de wettelijke bescherming niet nodig hebben.
De kantonrechter volgt dat laatste argument en laat de vraag of de rechten van de huurder wezenlijk worden aangetast daarom rusten. Doorslaggevend is de maatschappelijke positie van de huurder. Die is een professionele, landelijk opererende onderneming die op ruime schaal bedrijfsruimten exploiteert en ervaring heeft met huurovereenkomsten. In het gehuurde drijft zij één van haar ongeveer 140 filialen, en zij heeft veel werknemers en een flinke jaaromzet. Gezien die omvang en deskundigheid kan de huurder haar belangen bij het sluiten van de overeenkomst zelf voldoende overzien en behartigen.
De kantonrechter verleent daarom de gevraagde goedkeuring voor de drie afwijkende bedingen in de artikelen 4, 6.3 en 14 van de huurovereenkomst. Ieder van beide partijen draagt de eigen proceskosten.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHSHE:2017:937, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 07-03-2017, 200.196.241_01
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Civiel Recht
ECLI:NL:GHSHE:2014:975, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 08-04-2014, HD 200.105.132-01
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Civiel Recht
ECLI:NL:GHSHE:2013:CA0870, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 21-05-2013, HD 200.105.132/01 T
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Civiel Recht
ECLI:NL:RBZUT:2008:BC8393, Rechtbank Zutphen, 01-04-2008, 91758 - KG ZA 08-40
Rechtbank Gelderland · Civiel Recht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank OverijsselRechtsgebied
Civiel RechtZaaknummer
12383140 \ EJ VERZ 26-300
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Ziekenhuis Nij Smellinghe in Drachten moet stoppen met operaties en andere behandelingen bij (verdenking op) nierkanker. De voorzieningenrechter van de rechtbank Overijssel verbiedt het ziekenhuis die zorg nog langer te verlenen, zodat die in Friesland geconcentreerd wordt bij Frisius MC in Leeuwarden. Het gaat om een beslissing in kort geding, een snelle voorlopige procedure. Achtergrond is het Integraal Zorgakkoord (IZA) van september 2022, dat het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport sloot met veertien zorgorganisaties. Daarin staat dat hoogcomplexe oncologische zorg meer geconcentreerd moet worden en dat minimale aantallen behandelingen per ziekenhuislocatie gelden, de zogeheten volumenormen. Voor de lokale behandeling van (verdenking op) niercelkanker werd die norm vastgesteld op 50 behandelingen per locatie per jaar. Voor partiële nefrectomieën, operaties waarbij een deel van de nier wordt verwijderd, geldt daarnaast een bestaande norm van 20 per jaar. De brancheorganisaties Zorgverzekeraars Nederland (ZN) en de Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen (NVZ), waarvan Nij Smellinghe lid is, ondertekenden het akkoord. In Friesland bieden zowel Frisius MC als Nij Smellinghe deze zorg aan, terwijl er te weinig patiënten zijn om beide aan de norm te laten voldoen. De ziekenhuizen kwamen er onderling niet uit. Daarom besloten de marktleiders Zilveren Kruis en VGZ in oktober 2025 tot herallocatie, het verplaatsen van de zorg op basis van de cijfers. Frisius haalde de normen, Nij Smellinghe niet: in 2024 had Nij Smellinghe 31 behandelingen en geen enkele partiële nefrectomie, en gemiddeld over 2022 tot en met 2024 waren dat 48 behandelingen en 4 partiële nefrectomieën. De verzekeraars kopen sinds 1 januari 2026 geen partiële nefrectomieën meer in bij Nij Smellinghe en vanaf 1 januari 2027 ook de overige lokale behandelingen niet meer. Nij Smellinghe bleef de ingrepen echter uitvoeren en verwijst voor de vergoeding naar artikel 13 van de Zorgverzekeringswet: de patiënt krijgt 75 procent vergoed en het ziekenhuis draagt de overige 25 procent zelf. Nij Smellinghe stelde zich niet gebonden te achten aan het akkoord, omdat de NVZ niet bevoegd zou zijn geweest om verplichtingen voor leden aan te gaan. De voorzieningenrechter vindt het aannemelijk dat de bodemrechter het besluit van de NVZ om het IZA aan te gaan nietig verklaart, omdat de statuten daar geen grondslag voor bieden. Toch is het ziekenhuis gebonden. Een nietig verenigingsbesluit kan niet worden tegengeworpen aan zorgverzekeraars die het gebrek niet kenden en niet hoefden te kennen, en daarover is geen discussie gevoerd. Bovendien had Nij Smellinghe zelf op 9 september 2022 tijdens de ledenvergadering ingestemd en heeft het nooit eerder betwist gebonden te zijn. Daarmee is het ziekenhuis ook gebonden aan de afspraken die uit het akkoord voortvloeien, tot en met het Concentratiebesluit. Ook de inhoudelijke bezwaren van het ziekenhuis slagen niet. De verzekeraars keken terecht naar de cijfers over 2024, het afgelopen jaar toen het besluit viel, en niet naar 2025 of 2026. Het gemiddelde over drie jaar pakte voor het ziekenhuis eerder gunstig uit. Omdat de partijen op het derde escalatieniveau uit de afgesproken procesbeschrijving waren beland, mochten de verzekeraars alleen op de volumenormen letten en was het besluit niet te vroeg genomen. De doorzettingsmacht van de minister speelt geen rol, want de normen en de uitvoering ervan zijn juist afgesproken. Het verweer dat het ziekenhuis aan andere SONCOS-normen voldoet, gaat niet op omdat die niet bepalend waren voor het besluit. De rechter ziet verschil tussen niet meer inkopen van zorg en het verbieden van behandelingen, maar vindt het verbod toch toewijsbaar. Door de ingrepen voort te zetten schendt Nij Smellinghe een verbintenis uit het akkoord, en de verzekeraars hebben recht op nakoming. Dat de gevolgen voor het ziekenhuis ingrijpend zijn, weegt volgens de rechter niet op tegen hun belang. ZN heeft als partij bij het akkoord eveneens voldoende belang om te procederen. De voorzieningenrechter gebiedt Nij Smellinghe het Concentratiebesluit uit te voeren en verbiedt het ziekenhuis om vanaf 30 dagen na het vonnis partiële nefrectomieën te verrichten en vanaf 1 januari 2027 de overige lokale behandelingen bij (verdenking op) nierkanker. Het ziekenhuis moet de proceskosten van € 2.815,57 betalen.