ECLI:NL:RBOVE:2026:704, Rechtbank Overijssel, 10-02-2026, 11568456 \ CV EXPL 25-554 (hoofdzaak) en 11737578 CV \ EXPL 25-1697 (vrijwaring) — RBOVE:2026:704
Samenvatting
Eisers hebben een PVC-vloer bij LAB21 gekocht. Daarbij hebben eisers en LAB21 afgesproken dat LAB21 de onderliggende betonvloer egaliseert en primeert en de PVC-vloer legt. Nadat LAB21 de PVC-vloer op de benedenverdieping in de woning van eisers had gelegd, is de vloer bobbels gaan vertonen en losgekomen van de ondervloer. In de hoofdzaak vorderen eisers dat LAB21 een schadevergoeding aan haar zal betalen voor de schade die zij heeft geleden als gevolg van de gebreken aan de vloer. LAB21 voert verweer. Zij stelt dat de schade is te wijten aan ondeugdelijke werkzaamheden van Kleinbouw, de aannemer van eisers. In de vrijwaring vordert LAB21 dat Kleinbouw wordt veroordeeld in de schadevergoeding die zij mogelijk aan eisers moeten betalen. De kantonrechter is van oordeel dat LAB21 is tekortgeschoten in de nakoming van zijn verplichtingen tegenover eisers en dat LAB21 onvoldoende heeft onderbouwd dat de werkzaamheden van Kleinbouw ondeugdelijk zijn geweest. In de hoofdzaak wordt LAB21 veroordeeld om een schadevergoeding van € 11.520,51 aan eisers te betalen. In de vrijwaring wordt de vordering van LAB21 afgewezen.
Betrokken advocaten
mr. S. Simoen
eiser
mr. R.J. de Boer
gedaagde
mr. R.S. Levenga
gedaagde
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBNNE:2026:56, Rechtbank Noord-Nederland, 13-01-2026, 11427765 \ CV EXPL 24-8051
Rechtbank Noord-Nederland · Civiel Recht
ECLI:NL:RBNNE:2026:53, Rechtbank Noord-Nederland, 13-01-2026, 11427743 \ CV EXPL 24-8049
Rechtbank Noord-Nederland · Civiel Recht
ECLI:NL:RBNNE:2026:54, Rechtbank Noord-Nederland, 13-01-2026, 11427759 \ CV EXPL 24-8050
Rechtbank Noord-Nederland · Civiel Recht
ECLI:NL:RBNNE:2026:60, Rechtbank Noord-Nederland, 13-01-2026, 11427787 \ CV EXPL 24-8053
Rechtbank Noord-Nederland · Civiel Recht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank OverijsselRechtsgebied
Civiel RechtZaaknummer
11568456 \ CV EXPL 25-554 (hoofdzaak) en 11737578 CV \ EXPL 25-1697 (vrijwaring)
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- mw. mr. J.M. Marsman
- mw. mr. A. Mul
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Sinds 2022 vangt Zorghotel Zenderen in opdracht van de gemeente Borne Oekraïense vluchtelingen op, in het complex De Zwanenhof. In mei 2022 legden partijen in een dienstverleningsovereenkomst vast dat de gemeente € 40 per opgevangen persoon per dag betaalt. Dat tarief werd daarna meermaals geïndexeerd, tot € 56,16 per persoon per dag voor 2025. Over de vraag welk tarief nu geldt, is een geschil ontstaan. In augustus 2025 werd de opvang uitgebreid van 90 naar 110 plekken. Een ambtelijk projectleider van de gemeente bevestigde dat in een brief van 28 augustus 2025. Volgens die brief zou de gemeente vanaf 1 september 2025 € 44 per bewoner per dag betalen. De directeur van het zorghotel zette zijn handtekening onder de brief met de tekst: 'voor akkoord tot opstellen van contract van de gemaakte afspraken zoals hier beschreven'. Sinds 1 november 2025 factureert het zorghotel € 44 per vluchteling per dag. Het hotel vond later dat dit bedrag onder de kostprijs ligt en vorderde in kort geding € 250.000 als voorschot op een nabetaling. Primair stelde het zorghotel dat de brief van augustus 2025 de gemeente niets oplevert, en dat het contractuele tarief dus € 56,16 of € 57,45 is. Het voerde aan dat de brief was ondertekend door een ambtelijk projectleider en niet door de burgemeester, en dat de directeur alleen onder een opschortende voorwaarde had ingestemd. De voorzieningenrechter verwierp beide argumenten. De gemeente heeft meermaals verklaard zich aan de brief gebonden te achten, en de regels over wie de gemeente mag vertegenwoordigen beschermen niet het belang van het zorghotel. Ook las de rechter in de handtekeningtekst geen voorwaarde: het hotel bevestigde de afspraken en vroeg alleen om ze in een contract vast te leggen. Bovendien voerden partijen de afspraken gewoon uit, zonder dat het hotel ooit had aangegeven dat nog niets definitief was. Bij de subsidiaire vordering ging het om de toezegging die de advocaat van de gemeente op 1 oktober 2026 deed. Daarin zegde de gemeente toe het verschil te betalen tussen € 44 en de kostprijs, mits die onafhankelijk wordt vastgesteld. De kostprijsberekening van het zorghotel zelf, die uitkwam op € 67,47 per vluchteling per dag in 2025 en € 63,56 in 2026, was volgens de rechter niet onafhankelijk en werd bovendien gemotiveerd betwist. Toch achtte de rechter het aannemelijk dat een bodemrechter de gemeente tot nabetaling zal veroordelen. In juni 2024 stelden de gemeente en het hotel samen vast dat de kostprijs over 2023 € 55,46 per persoon per dag bedroeg. De gemeente wees op omstandigheden die de kostprijs sindsdien zouden hebben verlaagd, zoals het wegvallen van kosten voor levensonderhoud en keukenpersoneel, maar lichtte de invloed daarvan onvoldoende toe. Een kostprijs van € 51,52 per vluchteling per dag in 2026 vond de rechter niet onaannemelijk, mede gezien de inflatie sinds 2023. Bij een geldvordering in kort geding is terughoudendheid geboden, ook vanwege het risico dat het bedrag niet kan worden terugbetaald. De rechter zag dat risico hier niet als zwaarwegend, omdat het onroerend goed van het zorghotel volgens het hotel vele tonnen aan overwaarde heeft. Omdat de werkelijke kostprijs nog onzeker is, matigde hij het gevorderde voorschot tot € 175.000. De voorzieningenrechter van de rechtbank Overijssel veroordeelt de gemeente Borne om € 175.000, exclusief btw, aan het zorghotel te betalen, en verklaart dat uitvoerbaar bij voorraad. De primaire vordering en de gevraagde wettelijke rente wijst hij af, omdat niet is vast te stellen dat de gemeente in verzuim was. De gemeente moet ook de proceskosten van € 8.556,65 betalen.