ECLI:NL:RBROT:2025:15020, Rechtbank Rotterdam, 29-12-2025, ROT 25/5639 — RBROT:2025:15020
Samenvatting
Deze uitspraak gaat over een aan eiser opgelegde maatregel op grond van de Ziektewet (ZW). Eisers ZW-uitkering wordt daarmee niet uitbetaald. Eiser is het hier niet mee eens en heeft beroep ingesteld. De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep ongegrond is.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBROT:2025:5730, Rechtbank Rotterdam, 16-04-2025, C/10/685130 / HA ZA 24-746
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2024:10120, Rechtbank Den Haag, 18-06-2024, C/09/665963 / KG ZA 24-426
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht
ECLI:NL:RBROT:2023:12815, Rechtbank Rotterdam, 27-12-2023, C/10/633276 / HA ZA 22-132
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht; Goederenrecht
ECLI:NL:RBGEL:2023:530, Rechtbank Gelderland, 02-02-2023, C/05/411988 / KG ZA 22-392
Rechtbank Gelderland · Civiel Recht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank RotterdamRechtsgebied
Bestuursrecht; SocialezekerheidsrechtZaaknummer
ROT 25/5639
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- mw. mr. M. Zoethout
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een Rotterdamse bijstandsontvanger weigerde herhaaldelijk deel te nemen aan voortgangsgesprekken over zijn kansen op de arbeidsmarkt. Telkens wanneer hij zag dat er een tweede medewerker bij het gesprek aanwezig was, vertrok hij direct. Bij een derde uitnodiging, voor een hoor- en wederhoorgesprek in juni 2025, verscheen hij helemaal niet. Dat was voor het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam aanleiding om zijn bijstandsuitkering drie maanden lang volledig stop te zetten. De gemeente had eerder in 2025 al twee keer een maatregel opgelegd omdat de man soortgelijk gedrag vertoonde. Bij de meest recente maatregel hield verweerder rekening met die recidive en legde de maximale korting van 100% op, conform de gemeentelijke verordening. De man maakte bezwaar en vroeg ook om een spoedmaatregel bij de voorzieningenrechter, maar die wees dat verzoek in augustus 2025 af. Daarna verklaarde de gemeente het bezwaar ongegrond. In beroep bij de rechtbank Rotterdam bleek echter dat de gemeente haar eigen aandeel in de situatie opnieuw onvoldoende had meegewogen. In een eerdere uitspraak van 12 juni 2026, over de twee vorige maatregelen, had de rechtbank al geoordeeld dat de gemeente beter had moeten communiceren over de aanwezigheid van een tweede medewerker bij de gesprekken. Op grond van dat oordeel had de gemeente die eerdere maatregelen al verlaagd: van 30% naar 10%, en van 100% naar 50%. Ter zitting verzocht de gemeente de rechtbank om ook de nu voorliggende maatregel op dezelfde wijze te matigen, naar 50% gedurende drie maanden. De rechtbank stelde vast dat de man verplicht was mee te werken aan de gesprekken en dat zijn gedrag terecht als maatregelwaardig werd beoordeeld. Van volledig ontbreken van verwijtbaarheid was geen sprake: de man maakte duidelijk dat hij bewust weigerde door bij vertrek te zeggen 'ik zie u bij de rechter'. Dat hij alleen met zijn vaste werkcoach wilde spreken, betekende niet dat de gemeente aan die eis moest voldoen. Toch vond de rechtbank dat de maatregel van 100% niet volledig in stand kon blijven. De gemeente had bij de uitnodiging voor het gesprek op 1 mei 2025 niet vermeld dat er een tweede medewerker aanwezig zou zijn, terwijl dat bij de andere twee gesprekken wel was gedaan. Door die inconsistentie had de gemeente haar eigen aandeel in het mislukken van de gesprekken onvoldoende erkend. De rechtbank vernietigde het bestreden besluit en stelde de maatregel zelf vast op een verlaging van 50% gedurende drie maanden, ingaand op 1 augustus 2025. De gemeente moet ook het griffierecht van € 54 en de proceskosten van € 3.200 vergoeden.