Rechtbank spreekt transportondernemer vrij van omkoping en valsheid in geschrift — RBROT:2026:10770
vrijspraak van feitelijk leidinggeven aan omkoping en valsheid in geschrift
Eiser / verzoeker
openbaar ministerie
Verweerder / gedaagde
bestuurder van een transportbedrijf, verdacht van feitelijk leidinggeven aan omkoping en valsheid in geschrift
Rechtbank verklaart het Openbaar Ministerie ontvankelijk, maar spreekt de verdachte vrij van alle drie de tenlastegelegde feiten
- Niet-ontvankelijkheidsverweer verworpen: verdediging had zelf haar verzoeken om getuigen te horen ingetrokken en liep daardoor geen aantoonbaar nadeel op
- Niet bewezen dat de betrokken werknemer handelde in strijd met zijn plicht tegenover zijn werkgever, mede omdat hij dezelfde werkzaamheden bleef verrichten na zijn vertrek daar
- Inschakelen van een bemiddelaar en doorfactureren van diens kosten is volgens de rechtbank niet ongebruikelijk in de logistieke sector
- Twee eerdere boekenonderzoeken door de Belastingdienst brachten geen bijzonderheden aan het licht over de facturen
- Facturen niet vals bevonden omdat er wel degelijk reële diensten aan ten grondslag lagen
Samenvatting
Een ondernemer die ervan werd verdacht jarenlang te hebben meegewerkt aan omkoping van een werknemer bij een klant en aan het vervalsen van facturen voor ruim 21 miljoen euro, is door de rechtbank Rotterdam volledig vrijgesproken. Volgens de rechtbank is niet bewezen dat sprake was van opzettelijke omkoping, en waren de facturen niet vals omdat er wel degelijk werkzaamheden tegenover stonden.
De zaak gaat terug tot 2013, toen het bedrijf van de verdachte en zijn medeverdachte een transportbedrijf overnam na het faillissement van een eerdere onderneming. Daarbij namen zij ook een lopende afspraak over met een werknemer van een grote klant, die zorgde voor het internationale transport van goederen die via Schiphol werden verzonden. Deze werknemer verrichtte zelf controles en zorgde voor de juiste etikettering van de goederen, wat belangrijk was vanwege strenge douanecontroles in het land van bestemming en het risico op hoge boetes. Voor die diensten factureerde het transportbedrijf apart 'opslagkosten' aan de klant, welke bedragen vervolgens één op één werden doorbetaald aan privéondernemingen van de werknemer. In de loop der jaren veranderde de omschrijving op de facturen van 'loodshuur' naar 'loodskosten' en uiteindelijk naar 'bemiddeling van loodskosten'.
De officier van justitie zag hierin niet-ambtelijke omkoping: de werknemer zou geld hebben ontvangen voor werkzaamheden waarvoor hij al door zijn eigen werkgever werd betaald, en zou dit hebben verzwegen. Daarnaast zou het transportbedrijf valse facturen hebben opgemaakt en verwerkt, omdat de omschreven werkzaamheden niet of niet volledig waren verricht. De verdachte werd vervolgd voor het feitelijk leidinggeven aan deze strafbare feiten.
Voordat de rechtbank aan de inhoud toekwam, moest zij eerst oordelen over een verweer van de verdediging dat het Openbaar Ministerie niet-ontvankelijk zou moeten worden verklaard. De verdediging stelde dat het OM stukken uit het dossier al aan de benadeelde partijen had verstrekt voordat de verdediging haar onderzoekswensen kon indienen, waardoor getuigen niet meer onbevangen konden verklaren. Ook zou het OM ontlastend bewijsmateriaal onvoldoende hebben onderzocht en niet aan het dossier hebben toegevoegd. De rechtbank verwierp dit verweer. Omdat de verdediging haar verzoeken om de betreffende getuigen te horen zelf had ingetrokken, was niet gebleken dat de verdachte daadwerkelijk nadeel had ondervonden. Ook was niet gebleken dat het OM doelbewust ontlastende stukken had achtergehouden: waar de verdediging meer onderzoek nodig achtte, had zij daar zelf om kunnen vragen, en dat had zij nagelaten. Het OM werd daarom ontvankelijk verklaard in de vervolging.
Over de inhoud oordeelde de rechtbank dat niet kan worden vastgesteld dat de werknemer zijn controlerende en administratieve werkzaamheden verrichtte namens zijn werkgever, en dus ook niet dat hij in strijd handelde met zijn plicht tegenover die werkgever. Hij bleef deze taken bijvoorbeeld ook uitvoeren nadat hij bij zijn werkgever uit dienst was getreden, zonder dat zijn opvolger ze overnam. Ook bleek uit het dossier dat personen bij de klant en de betrokken opdrachtgever op de hoogte waren van de betalingen via zijn privéondernemingen. De rechtbank achtte bovendien aannemelijk dat het inschakelen van een bemiddelaar en het doorfactureren van diens kosten in de logistieke sector niet ongebruikelijk is, en dat twee eerdere boekenonderzoeken door de Belastingdienst geen bijzonderheden aan het licht hadden gebracht. Dat er signalen waren die tot nader onderzoek door de verdachte hadden kunnen leiden, zoals communicatie buiten de officiële werkmail om, was voor de rechtbank onvoldoende om te concluderen dat de verdachte bewust het risico had aanvaard dat er iets niet klopte. Omdat er dus wel degelijk reële diensten tegenover de facturen stonden, kon ook niet worden vastgesteld dat de facturen vals waren.
De rechtbank verklaarde het Openbaar Ministerie ontvankelijk in de vervolging, maar sprak de verdachte vrij van alle drie de tenlastegelegde feiten: het feitelijk leidinggeven aan niet-ambtelijke omkoping en aan het opmaken en gebruiken van valse facturen.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBROT:2024:8190, Rechtbank Rotterdam, 14-08-2024, ROT 23/3041
Rechtbank Rotterdam · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBROT:2024:7849, Rechtbank Rotterdam, 14-08-2024, 83-165199-21
Rechtbank Rotterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBROT:2022:5589, Rechtbank Rotterdam, 21-06-2022, 10/750307-18
Rechtbank Rotterdam · Strafrecht
ECLI:NL:GHAMS:2021:3986, Gerechtshof Amsterdam, 16-12-2021, 000676-21
Gerechtshof Amsterdam · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank RotterdamRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
83-111377-24
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.