Rechtbank Rotterdam: moratorium voor partner staat eigen verzoek niet in de weg — RBROT:2026:10780
opschorting ontruiming huurwoning via moratorium Faillissementswet
Eiser / verzoeker
de huurder (verzoeker)
Verweerder / gedaagde
Broere Beheer (verhuurder)
Ontruiming van de huurwoning wordt zes maanden opgeschort onder voorwaarde van tijdige huurbetaling, terwijl het verzoek om toelating tot de schuldsaneringsregeling niet-ontvankelijk wordt verklaard
- Rechtbank neemt een bedreigende situatie aan omdat de ontruiming al concreet was aangekondigd
- Wet biedt iedere schuldenaar afzonderlijk het recht een moratorium aan te vragen, ook als een partner op hetzelfde adres al eerder een moratorium kreeg
- Gezamenlijk inkomen uit bijstand en toeslagen is voldoende om de huur van € 690 per maand te betalen
- Beschermingsbewind aangevraagd om betaling van lopende huurtermijnen te waarborgen
- Verzoek tot toelating tot de schuldsaneringsregeling niet-ontvankelijk omdat het minnelijke traject nog niet is afgerond
Samenvatting
Een man die samen met zijn partner een uitkering ontvangt, vroeg de rechtbank Rotterdam om de ontruiming van zijn huurwoning tegen te houden. De verhuurder, Broere Beheer, kon zich op grond van een proces-verbaal van de kantonrechter van 12 augustus 2025 tot ontruiming laten overgaan en had dit ook al aangekondigd voor 28 juli 2026.
De man beriep zich op de wettelijke noodvoorziening uit de Faillissementswet die een schuldenaar bij een dreigende uitzetting tijdelijk beschermt, zodat hij met zijn schuldeisers tot een regeling kan komen. Hij vroeg daarnaast om toegelaten te worden tot de wettelijke schuldsaneringsregeling.
De man en zijn partner wonen ongehuwd samen en ontvangen gezamenlijk een bijstandsuitkering op basis van samenwonenden, aangevuld met huur- en zorgtoeslag van respectievelijk € 420 en € 125. Die inkomsten zijn volgens hem voldoende om de huur van € 690 per maand te betalen, wat sinds januari 2026 ook weer op tijd gebeurt, inclusief de huur over augustus 2026. Zijn advocaat verklaarde dat er beschermingsbewind is aangevraagd, waarna de schuldenlast verder in kaart wordt gebracht en het schuldhulpverleningstraject wordt opgestart.
De verhuurder verzette zich tegen het verzoek. De huurachterstand bedroeg volgens hem inmiddels ruim € 9.000, en eerder getroffen betalingsregelingen waren niet nagekomen. Zijn belangrijkste argument was dat de partner van de man al eerder een moratorium van zes maanden had gekregen voor dezelfde woning, en dat daarmee al een laatste kans was geboden. Volgens de verhuurder maakte de man nu misbruik van het procesrecht door zelf ook een moratorium aan te vragen.
De rechtbank stelde vast dat sprake was van een bedreigende situatie, omdat de ontruiming concreet was aangekondigd. Bij de afweging tussen het belang van de man om in de woning te blijven wonen en het schuldhulptraject te kunnen doorlopen, en het belang van de verhuurder om tot ontruiming over te gaan, liet de rechtbank het belang van de man zwaarder wegen. Het gezamenlijke inkomen bleek voldoende om de huur te dragen, de betalingen liepen inmiddels weer op tijd, en het aangevraagde beschermingsbewind zou de betaling verder waarborgen.
Over het verweer dat de partner al eerder een moratorium had gekregen, oordeelde de rechtbank dat de wet spreekt over 'de schuldenaar' die om een voorlopige voorziening kan verzoeken. Omdat de wet bedoeld is om iedere schuldenaar afzonderlijk een kans te geven zijn schulden te regelen, staat het feit dat de partner al eerder een moratorium kreeg niet in de weg aan een eigen, afzonderlijk verzoek van de man, ook al wonen zij op hetzelfde adres en zijn zij partij bij hetzelfde ontruimingsproces-verbaal.
De rechtbank verbond aan de voorziening de voorwaarde dat deze alleen blijft gelden zolang de lopende huurtermijnen tijdig worden betaald. Voor het afzonderlijke verzoek om toegelaten te worden tot de schuldsaneringsregeling gold dat het minnelijke traject nog niet was afgerond, zodat de man daarin niet-ontvankelijk werd verklaard; hij kan dat verzoek later opnieuw indienen.
De rechtbank schortte de tenuitvoerlegging van de ontruimingsbevoegdheid op voor de duur van zes maanden vanaf 20 juli 2026, onder de voorwaarde dat de lopende huurtermijnen tijdig worden betaald, en verklaarde de man niet-ontvankelijk in zijn verzoek tot toelating tot de schuldsaneringsregeling.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBROT:2025:14824, Rechtbank Rotterdam, 19-12-2025, 11512049 CV EXPL 25-1841
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:24504, Rechtbank Den Haag, 19-12-2025, 694622
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht
ECLI:NL:RBROT:2025:14748, Rechtbank Rotterdam, 12-12-2025, FT RK 25/2118 – FT RK 25/2120 - FT RK 25/2121 – FT RK 25/2122
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht; Insolventierecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:24051, Rechtbank Den Haag, 12-12-2025, NL:TZ:2503059:R-Rk en NL:TZ:2503060:R-RK
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht; Insolventierecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank RotterdamRechtsgebied
Civiel Recht; InsolventierechtZaaknummer
NL:TZ:2616130:R-RK - NL:TZ:2616131:R-RK
Procedure
Voorlopige voorziening
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.