Rechter verklaart beroep tegen sloopvergunning monument ongegrond — RBROT:2026:10854
omgevingsvergunning voor sloop van binnenwanden in gemeentelijk monument
Eiser / verzoeker
organisatie die bezwaar maakte tegen de sloopvergunning
Verweerder / gedaagde
college van burgemeester en wethouders van Rotterdam
Rechtbank verklaart het beroep tegen de sloopvergunning voor de binnenwanden in het gemeentelijk monument ongegrond.
- Commissie Omgevingskwaliteit en Cultureel Erfgoed Rotterdam adviseerde positief omdat de te slopen wanden geen cultuurhistorische waarde hebben
- Aanvrager mag zelf bepalen op welke activiteit een vergunningaanvraag betrekking heeft, dus geen onvolledige beoordeling
- Vergunningverlening is een gebonden bevoegdheid: zonder weigeringsgrond geen ruimte voor een aparte belangenafweging
- Vermeende schending van tenderafspraken is een civielrechtelijke kwestie die buiten deze procedure valt
- Geen Bibob-toets nodig omdat in 2022 al een integriteitsonderzoek had plaatsgevonden binnen dezelfde tenderprocedure
Samenvatting
Een organisatie die vreesde voor de gevolgen voor huurders van een pand, heeft haar beroep tegen een sloopvergunning verloren. De rechtbank Rotterdam oordeelt dat de vergunning voor het slopen van twee binnenwanden in een gemeentelijk monument terecht is verleend en gehandhaafd.
De zaak draait om twee binnenwanden van kalkzandsteen in een pand dat de status heeft van gemeentelijk monument. De vergunninghoudster vroeg begin 2024 een omgevingsvergunning aan om deze wanden te slopen. De Commissie Omgevingskwaliteit en Cultureel Erfgoed Rotterdam adviseerde positief: de wanden waren later geplaatst en hadden geen cultuurhistorische waarde, zodat sloop geen gevolgen zou hebben voor de monumentale waarde van het pand. Het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam verleende daarop de vergunning. Eiseres maakte bezwaar, maar het college bleef bij zijn besluit.
In beroep voerde eiseres aan dat de aanvraag te beperkt was beoordeeld, los van een groter project waarvan de sloop volgens haar onderdeel uitmaakte, waardoor de gevolgen voor huurders en andere belanghebbenden onvolledig in beeld waren gebracht. De rechtbank volgt dit niet: onder de Omgevingswet mag een aanvrager zelf bepalen op welke activiteit een vergunningaanvraag betrekking heeft, en het college moet die aanvraag beoordelen zoals zij is ingediend.
Eiseres stelde ook dat het zorgvuldigheidsbeginsel was geschonden omdat de belangen van huurders niet waren meegewogen. Ook dat argument haalde niets uit. De Rotterdamse erfgoedverordening bepaalt dat een vergunning voor wijziging van een gemeentelijk monument alleen mag worden geweigerd als het belang van het behoud van de monumentale waarde zwaarder weegt dan het belang van de eigenaar bij de wijziging. Omdat het hier gaat om een zogeheten gebonden bevoegdheid, moet het college de vergunning verlenen zodra geen weigeringsgrond aanwezig is, en eiseres had niet aangevoerd dat daarvan sprake was. Voor een aparte belangenafweging is dan geen ruimte.
Een derde argument van eiseres, dat de vergunninghoudster zich niet aan afspraken uit een eerdere tenderprocedure zou hebben gehouden, veegde de rechtbank van tafel als een zuiver civielrechtelijke kwestie die niets met de vergunningverlening te maken heeft. Datzelfde gold voor het verwijt dat het college een integriteitsonderzoek op grond van de Wet Bibob had moeten uitvoeren vanwege onduidelijkheid over die tenderafspraken: het college had al in 2022 een Bibob-toets gedaan in het kader van diezelfde tenderprocedure, en mocht daarom op grond van eigen beleid afzien van een nieuwe toets.
Tot slot deed eiseres nog een beroep op het evenredigheidsbeginsel, met een verwijzing naar overlast en onzekerheid over huurcontracten. Omdat het hier gaat om een gebonden bevoegdheid op grond van een wet in formele zin, kan zo'n beroep alleen slagen bij bijzondere omstandigheden die de wetgever niet heeft voorzien. Daarvan was volgens de rechtbank geen sprake.
De rechtbank verklaart het beroep van eiseres in zijn geheel ongegrond. Zij krijgt het betaalde griffierecht niet terug en ook geen vergoeding van haar proceskosten.
Betrokken advocaten
mr. drs. M.A.C. Kooij
college
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RVS:2026:495, Raad van State, 28-01-2026, 202405116/1/R3
Raad van State · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBROT:2026:872, Rechtbank Rotterdam, 23-01-2026, ROT 25/10083
Rechtbank Rotterdam · Bestuursrecht; Omgevingsrecht
ECLI:NL:RVS:2025:6361, Raad van State, 24-12-2025, 202305997/1/R3
Raad van State · Bestuursrecht; Omgevingsrecht
ECLI:NL:RVS:2025:6260, Raad van State, 22-12-2025, 202407191/4/R3
Raad van State · Bestuursrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank RotterdamRechtsgebied
BestuursrechtZaaknummer
ROT 24/9616
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- mw. mr. T.M.J. Smits
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.