Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBROT:2026:10855Bestuursrecht

Rechter houdt weigering vergunning voor woningsplitsing in stand — RBROT:2026:10855

weigering omgevingsvergunning voor woningsplitsing

Eiser / verzoeker

eiser, eigenaar van de woning

VS

Verweerder / gedaagde

college van burgemeester en wethouders van Schiedam

Rechtbank vernietigt het besluit wegens een motiveringsgebrek, maar laat de weigering van de vergunning via instandhouding van de rechtsgevolgen gehandhaafd.

  • Aanvraag om een woning te splitsen in drie woningen geweigerd wegens strijd met het omgevingsplan: gestapeld wonen is bij deze bestemming niet toegestaan
  • Beroep op overgangsrecht faalt: eiser kocht de woning in 2021 zelf als één woning, niet als drie afzonderlijke woningen
  • Weigering ook gebaseerd op een evenwichtige toedeling van functies: behoud van de woningmix weegt zwaarder dan het financiële belang van eiser
  • Beroep formeel gegrond omdat de gemeente haar parkeerberekening tijdens de procedure moest herzien, waardoor het besluit ondeugdelijk was gemotiveerd
  • Rechtsgevolgen van het vernietigde besluit blijven in stand: de weigering van de vergunning blijft gehandhaafd, griffierecht wordt wel vergoed

Samenvatting

Een huiseigenaar in Schiedam mag zijn woning niet opsplitsen in drie afzonderlijke woningen. De rechtbank Rotterdam verklaarde zijn beroep tegen de weigering van de gemeente weliswaar gegrond vanwege een motiveringsgebrek, maar liet de weigering zelf toch in stand omdat de gemeente dat gebrek tijdens de procedure had hersteld.

De man wilde zijn woning splitsen in drie zelfstandige woningen, iets wat gestapeld wonen wordt genoemd. Daarvoor is sinds de invoering van de Omgevingswet een omgevingsvergunning nodig, waarbij wordt getoetst aan het omgevingsplan van de gemeente. Voor het perceel van de man geldt via dat omgevingsplan nog het oude bestemmingsplan West, waarin de bestemming 'Wonen - 3' alleen aaneengesloten woningen toestaat, zoals rijtjeshuizen, en geen gestapelde woningen. De gemeente wees de aanvraag daarom af, en handhaafde die weigering ook na bezwaar.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De man voerde in beroep aan dat de gemeente het bestemmingsplan verkeerd uitlegde en dat de praktijk in de buurt, waar al gestapelde woningen staan, werd genegeerd. De rechtbank volgde dit niet: uit de definitie in het bestemmingsplan blijkt duidelijk dat de bestemming 'Wonen - 3' alleen aaneengesloten woningen toelaat, en dat er elders in de buurt al gestapelde woningen staan, maakt dat niet anders. De gemeente had juist bewust deze bestemming gehandhaafd om de laatste eengezinswoningen in de wijk te behouden.

Ook een beroep op overgangsrecht, de regel die bestaand met het plan strijdig gebruik onder voorwaarden beschermt, hielp de man niet. Hij stelde dat de woning al lange tijd als drie woningen in gebruik was, maar verklaarde tegelijk op de zitting dat hij het pand in 2021 als één woning had gekocht, waarvan de onderste verdieping destijds al werd verhuurd. Daaruit bleek juist dat de woning als één geheel in gebruik was, en niet als drie losse woningen.

Voor een afwijking van het omgevingsplan geldt bovendien de eis dat een bouwplan moet passen bij een evenwichtige verdeling van functies over de omgeving. De gemeente had toegelicht dat het perceel in een gebied ligt waar de leefbaarheid al onder druk staat, dat verdere verdichting door woningsplitsing daar ongewenst is, en dat het behoud van de bestaande mix van woningtypen zwaarder weegt dan het financiële belang van de man bij splitsing. De rechtbank vond deze afweging voldoende gemotiveerd en zag geen reden om aan te nemen dat de gemeente onzorgvuldig had gehandeld door geen alternatieven te onderzoeken: de gemeente vond de splitsing an sich al onwenselijk, en hoefde dan ook geen alternatieven te overwegen.

Het beroep werd toch gegrond verklaard, maar om een andere reden: de gemeente was tijdens de procedure teruggekomen op haar eigen berekening van de benodigde parkeerplaatsen, waardoor het oorspronkelijke besluit niet langer deugdelijk was gemotiveerd. De rechtbank vernietigde het besluit om die formele reden, maar bepaalde vervolgens dat de gevolgen van dat vernietigde besluit toch in stand blijven, omdat de gemeente het gebrek met haar latere, juiste onderbouwing had hersteld. Voor de man verandert er dus in de praktijk niets: zijn aanvraag blijft afgewezen. Zijn verzoek om schadevergoeding wees de rechtbank af, omdat er geen sprake was van een onrechtmatig besluit. Wel moet de gemeente het door hem betaalde griffierecht van € 194 terugbetalen.

Betrokken advocaten

mr. J. Pach

het college

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Bestuursrecht

Zaaknummer

ROT 25/9952

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechter

  • mw. mr. T.M.J. Smits
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBROT:2026:16190
Rechtbank Rotterdam·
Bestuursrecht
RBROT:2026:16135
Rechtbank Rotterdam·
Bestuursrecht
RBROT:2026:16192
Rechtbank Rotterdam·
Bestuursrecht
RBROT:2026:16258
Rechtbank Rotterdam·
Bestuursrecht
RBROT:2026:16131
Rechtbank Rotterdam·
Bestuursrecht