Rechtbank laat weigering handhaving tegen pergola en erfafscheiding in stand — RBROT:2026:10880
handhavingsverzoek tegen erfafscheiding, tuinhuis en pergola
Eiser / verzoeker
buurtbewoner die om handhaving verzocht
Verweerder / gedaagde
college van burgemeester en wethouders van Hoeksche Waard
Rechtbank verklaart het beroep ongegrond, waardoor de weigering van de gemeente om handhavend op te treden tegen de erfafscheiding, het tuinhuis en de pergola in stand blijft
- Herhaald handhavingsverzoek over erfafscheiding en tuinhuis terecht afgewezen omdat de Omgevingswet geen nieuwe feiten of veranderde omstandigheden oplevert
- Motivering mocht in bezwaar worden aangevuld zonder dat dit het zorgvuldigheids- of motiveringsbeginsel schendt
- Geen schending van het gelijkheidsbeginsel, omdat voor de pergola nog geen eerder handhavingsverzoek was ingediend
- Pergola valt onder het begrip tuinmeubilair en is daarom vergunningsvrij, ook wat de technische bouwactiviteit betreft
- Zonder overtreding heeft de gemeente geen bevoegdheid om handhavend op te treden
Samenvatting
Een man die de gemeente Hoeksche Waard vroeg om in te grijpen tegen de erfafscheiding, het tuinhuis en de pergola van zijn buren, heeft bij de rechtbank Rotterdam geen gelijk gekregen. Volgens de rechtbank mocht de gemeente weigeren om hiertegen handhavend op te treden.
De man had de gemeente in december 2024 gevraagd om te handhaven tegen de drie bouwwerken op de percelen van zijn buren. Voor de erfafscheiding en het tuinhuis wees de gemeente dat verzoek af omdat hij hierover al twee keer eerder tevergeefs een handhavingsverzoek had ingediend, zonder dat er iets wezenlijks was veranderd. Voor de pergola wees de gemeente het verzoek af omdat deze volgens haar vergunningsvrij is, zodat er geen sprake is van een overtreding waartegen kan worden opgetreden. In de beslissing op zijn bezwaar hield de gemeente dit standpunt overeind, met een aanvullende motivering over de pergola.
Voor de rechtbank voerde de man verschillende argumenten aan. Om te beginnen vond hij dat de gemeente in bezwaar de motivering niet had mogen aanvullen zonder hem daar goed op te laten reageren. De rechtbank verwierp dit: de wet staat het een bestuursorgaan uitdrukkelijk toe om bij de heroverweging in bezwaar de motivering aan te vullen, en de man had zelf ook nog schriftelijk op het verweer van de gemeente kunnen reageren.
Over de erfafscheiding en het tuinhuis betoogde de man dat de inwerkingtreding van de nieuwe Omgevingswet op 1 januari 2024 een nieuwe omstandigheid vormde die de gemeente had moeten meewegen, in plaats van zijn verzoek simpelweg af te doen als een herhaalde aanvraag zonder nieuwe feiten. De rechtbank volgde dit niet: de regels die eerder onder de oude wetgeving golden voor vergunningsvrije bouwwerken, zijn inhoudelijk ongewijzigd overgenomen in het nieuwe omgevingsplan van de gemeente. De overstap naar de Omgevingswet verandert dus niets aan de beoordeling van deze twee bouwwerken. Ook het argument dat de gemeente in strijd handelde met het gelijkheidsbeginsel door de pergola wel en de andere bouwwerken niet inhoudelijk te beoordelen, hield geen stand: voor de pergola was nog nooit eerder een handhavingsverzoek ingediend, waardoor van vergelijkbare gevallen geen sprake was.
Over de pergola zelf voerde de man aan dat deze in strijd zou zijn met het bestemmingsplan, omdat het perceel alleen voor tuin mag worden gebruikt en ingericht. Hij betwistte bovendien dat een pergola als 'tuinmeubilair' kan worden aangemerkt, omdat dat begrip normaal gesproken verplaatsbaar meubilair veronderstelt, terwijl deze pergola hoger is dan een meter en duurzaam met de grond is verbonden. De rechtbank ging hier niet in mee. Uit de wetsgeschiedenis van de relevante regeling en uit eerdere rechtspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State volgt dat een pergola wel degelijk onder het begrip tuinmeubilair kan vallen. Omdat de pergola bovendien niet hoger is dan vijf meter en geen dak heeft, is ook voor de zogenoemde technische bouwactiviteit geen vergunning vereist. Nu voor de pergola geen vergunning nodig is, is er geen overtreding, en kon de gemeente dus ook niet worden verplicht om hiertegen op te treden.
De rechtbank verklaarde het beroep van de man ongegrond. Dat betekent dat het besluit van de gemeente om niet handhavend op te treden tegen de erfafscheiding, het tuinhuis en de pergola in stand blijft. De man krijgt zijn griffierecht niet terug en ook geen vergoeding van zijn proceskosten.
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBROT:2026:11210, Rechtbank Rotterdam, 28-08-2026, ROT 25/897
Rechtbank Rotterdam · Bestuursrecht; Omgevingsrecht
ECLI:NL:RBROT:2026:7325, Rechtbank Rotterdam, 28-05-2026, ROT 24/202
Rechtbank Rotterdam · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBROT:2026:6582, Rechtbank Rotterdam, 19-05-2026, ROT 24/3187 en ROT 25/3355
Rechtbank Rotterdam · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBROT:2026:6575, Rechtbank Rotterdam, 04-05-2026, ROT 25/5438
Rechtbank Rotterdam · Bestuursrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank RotterdamRechtsgebied
BestuursrechtZaaknummer
ROT 25/3517
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- mw. mr. T.M.J. Smits
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.