Rechtbank spreekt vrouw vrij van drugsbezit in eigen woning — RBROT:2026:11071
vrijspraak wegens ontbreken van bewezen wetenschap van drugs in de woning
Eiser / verzoeker
openbaar ministerie
Verweerder / gedaagde
verdachte, bewoonster van de woning
Rechtbank spreekt de verdachte vrij omdat niet bewezen is dat zij wist van de drugs in haar woning
- Verklaring van de huisgenoot dat hij de drugs zonder medeweten van de verdachte had verstopt, wordt door de rechtbank gevolgd
- Enkel bewonerschap van een woning is onvoldoende om wetenschap van aangetroffen drugs aan te nemen
- Plaatsen waar de drugs werden aangetroffen, waaronder een koelkast die alleen de huisgenoot gebruikte, ondersteunen het ontbreken van wetenschap bij de verdachte
- Tegenstrijdigheden over hoe lang de verdachte al terug was uit het buitenland en telefoonlocatiegegevens roepen vragen op maar zijn onvoldoende voor bewezenverklaring
- Verdachte wordt vrijgesproken van alle drie tenlastegelegde feiten en de voorlopige hechtenis wordt opgeheven
Samenvatting
Een vrouw in wier woning grote hoeveelheden harddrugs en hennep werden gevonden, is door de rechtbank Rotterdam volledig vrijgesproken. Volgens de rechtbank is niet bewezen dat zij wist van de drugs, die door haar huisgenoot buiten haar medeweten in de woning waren verstopt.
Bij een doorzoeking op 5 maart 2026 werden in de woning van de vrouw verschillende soorten drugs aangetroffen, waaronder cocaïne, MDMA, metamfetamine en de designerdrugs 3-CMC, 4-CMC en 2-MMC, verpakt in tassen, zakjes en bakken. De spullen lagen verstopt in de berging naast de woning, in een afgesloten dressoir in de woonkamer en in een van de twee koelkasten in huis. De officier van justitie eiste een gevangenisstraf van 38 maanden voor het bezit en verhandelen van deze drugs, maar de verdediging bepleitte volledige vrijspraak.
De vrouw verklaarde dat zij niets van de drugs afwist. Zij was kort voor haar aanhouding teruggekeerd uit het buitenland en lag sindsdien vanwege een hernia voornamelijk in bed, verzorgd door haar huisgenoot. Die huisgenoot verklaarde op zijn beurt dat hij ongeveer twee maanden op de woning had gepast terwijl de vrouw en haar echtgenoot op vakantie waren, dat hij in die periode een tas met verschillende soorten drugs van iemand anders in bewaring had gekregen, en dat hij deze zonder medeweten van de bewoners op meerdere plekken in de woning had verstopt, waaronder een koelkast die alleen hij gebruikte.
Voor een veroordeling wegens het opzettelijk aanwezig hebben van drugs moet volgens vaste rechtspraak zowel vaststaan dat iemand wist dat de drugs er waren, als dat diegene er feitelijk over kon beschikken. Als uitgangspunt geldt dat een bewoner wordt geacht op de hoogte te zijn van wat zich in zijn of haar woning bevindt, maar dat is geen automatisme: het enkele bewonerschap is onvoldoende voor die conclusie, en of iemand daadwerkelijk wist van drugs in de woning hangt af van de concrete omstandigheden, zoals of anderen ook toegang hadden tot de woning en waar de drugs precies verstopt lagen.
De rechtbank vindt de verklaring van de vrouw op belangrijke punten bevestigd door die van haar huisgenoot: hij bevestigt dat hij de drugs zonder haar medeweten heeft verstopt, dat zij na haar terugkeer de hele dag in bed lag en dat hij haar in die periode verzorgde. In combinatie met de plaatsen waar de drugs zijn aangetroffen, uit het zicht en deels in een koelkast die alleen de huisgenoot gebruikte, kan de rechtbank niet vaststellen dat de vrouw wist van de aanwezigheid van de drugs.
De rechtbank signaleert wel dat de verklaringen van de vrouw en haar huisgenoot niet volledig overeenkomen over hoe lang zij al terug was uit het buitenland, en dat locatiegegevens van haar telefoon erop wijzen dat zij mogelijk langer in Nederland was en minder vaak in haar slaapkamer bleef dan zij zelf stelde. Hoewel het uitblijven van een aannemelijke verklaring hierover vragen oproept, vindt de rechtbank dit onvoldoende om vast te stellen dat de vrouw wel degelijk wist van de drugs in haar woning.
De rechtbank verklaart niet bewezen dat de vrouw de haar ten laste gelegde feiten heeft gepleegd en spreekt haar daarvan vrij. Ook heft de rechtbank het bevel tot haar voorlopige hechtenis op, dat al eerder was geschorst.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBAMS:2026:462, Rechtbank Amsterdam, 21-01-2026, 13/288662-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Europees Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2026:305, Rechtbank Amsterdam, 20-01-2026, 13-252027-25 (tussenuitspraak)
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Europees Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2026:124, Rechtbank Amsterdam, 14-01-2026, 13/265702-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Europees Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2026:140, Rechtbank Amsterdam, 13-01-2026, 13-284609-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Europees Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank RotterdamRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
10-068381-26
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.