Rotterdam mocht Wmo-zorg en woonplek stoppen na agressie van bewoner tegen medewerker Pameijer — RBROT:2026:12476
beëindiging Wmo-maatwerkvoorziening beschermd wonen wegens agressie, voorlopige voorziening
Eiser / verzoeker
verzoeker (bewoner woonvoorziening met Wmo-ondersteuning)
Verweerder / gedaagde
college van burgemeester en wethouders van Rotterdam
De voorzieningenrechter wijst het verzoek om schorsing van de beëindiging van de Wmo-ondersteuning met verblijf in een woonvoorziening af.
- Dakloosheid en het wegvallen van zorg leveren voldoende spoedeisend belang op voor een inhoudelijke beoordeling.
- Het college mag Wmo-ondersteuning beëindigen als de cliënt zich niet houdt aan de voorwaarden, waaronder de gedragsregels van de zorgaanbieder.
- De voorzieningenrechter acht aannemelijk dat verzoeker discriminerende uitlatingen deed, de medewerker aanviel en dreigementen uitte.
- De grote gevolgen van de beëindiging komen door verzoekers eigen gedrag; het college mocht de belangen van zorgaanbieder en medebewoners zwaarder laten wegen.
Samenvatting
Een man die in een woonvoorziening van zorgorganisatie Pameijer in Rotterdam woonde en daar begeleiding kreeg, raakte op 8 juli 2026 in conflict met een medewerker. Hij vroeg de medewerker iets voor hem te printen. Toen die zei daar op dat moment geen tijd voor te hebben, maakte de man volgens het verslag van Pameijer discriminerende opmerkingen, pakte hij de medewerker bij zijn shirt, dat scheurde, en greep hij hem bij de keel. De medewerker gaf hem een klap om los te komen. Later die avond zei de man aan de telefoon tegen de teamleider en de regiomanager dat hij naar Rotterdam-Noord zou rijden om de auto van de medewerker in brand te steken.
De man kreeg de zorg en het verblijf op grond van de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo), met als hoofddoel het stabiliseren van zijn geestelijke gezondheid en zijn middelengebruik. Daar hoorden afspraken bij, waaronder de leef- en gedragsregels van Pameijer. Volgens die regels worden bedreiging, intimidatie en geweld niet getolereerd. De man had al eerder waarschuwingen gekregen: twee in oktober 2024 over het zich aan- en afmelden, en een derde in december 2025 voor het herhaaldelijk uitschelden en intimideren van een medebewoner en medewerkers. Een eerder verzoek van Pameijer uit juni 2025 om de zorg te beëindigen had het college nog afgewezen, omdat de waarschuwingen toen te oud waren en niet over het juiste gedrag gingen.
Na het incident van juli werd de man geschorst van de woonlocatie en kreeg hij een vierde waarschuwing. Pameijer vroeg het college opnieuw de zorg te stoppen. Het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam beëindigde de ondersteuning per 20 juli 2026, met een besluit van 21 juli. De man maakte bezwaar en vroeg de voorzieningenrechter om dat besluit voorlopig te schorsen, zodat hij in de woonvoorziening kon blijven en zorg kon houden.
De voorzieningenrechter van de rechtbank Rotterdam vond dat de man spoed had: hij was dakloos geworden en kreeg geen zorg meer. Daarom beoordeelde zij de zaak inhoudelijk. De man vertelde een ander verhaal over het incident. Hij had aangifte gedaan van mishandeling, erkende wel opmerkingen over de afkomst van de medewerker te hebben gemaakt maar vond die niet discriminerend, en stelde dat de medewerker een aanvalshouding aannam en hem sloeg, waardoor het shirt scheurde. De voorzieningenrechter vond het verslag van Pameijer aannemelijker. De man had de opmerkingen zelf erkend, gaf in zijn aangifte toe dat hij de medewerker de waarheid wilde vertellen, en het lag meer voor de hand dat hij het shirt had gescheurd dan dat dit door de klap van de medewerker kwam. De dreigementen had hij niet ontkend. Daarmee had hij de gedragsregels overtreden en mocht het college de ondersteuning beëindigen.
Bij de belangenafweging erkende de voorzieningenrechter dat de gevolgen voor de man groot zijn. Hij heeft hulp nodig bij zijn financiën, huisvesting, geestelijke gezondheid en middelengebruik. Maar die gevolgen komen door zijn eigen houding en gedrag, en discriminatie, agressie en bedreigingen zijn niet acceptabel. Het college mocht de belangen van Pameijer en de andere bewoners zwaarder laten wegen dan het belang van de man bij behoud van zijn zorg.
De voorzieningenrechter wees het verzoek om een voorlopige voorziening af. De beëindiging van de Wmo-ondersteuning blijft dus van kracht. De man krijgt geen vergoeding van griffierecht of proceskosten.
Betrokken advocaten
mr. W. Breure
verweerder
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBDHA:2025:24522, Rechtbank Den Haag, 20-11-2025, 693126
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht
ECLI:NL:RBROT:2021:13090, Rechtbank Rotterdam, 24-12-2021, C/10/628681 / KG ZA 21-984
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:RBOVE:2021:4984, Rechtbank Overijssel, 20-12-2021, C/08/272752 / KG RK 21-474
Rechtbank Overijssel · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBDHA:2019:13943, Rechtbank Den Haag, 24-12-2019, C/09/566588 / HA ZA 19-73
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank RotterdamRechtsgebied
BestuursrechtZaaknummer
ROT 26/6134
Procedure
Voorlopige voorziening
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- mw. mr. S.M. Goossens
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.