Bamboekweker in Hoeksche Waard moet illegale aanbouw van schuur slopen op straffe van dwangsom — RBROT:2026:12501
handhaving en last onder dwangsom tegen illegale aanbouw van schuur bij bamboekwekerij
Eiser / verzoeker
eiser (eigenaar bamboekwekerij)
Verweerder / gedaagde
college van burgemeester en wethouders van Hoeksche Waard
Het beroep is ongegrond; de last onder dwangsom van € 12.000 om de illegale aanbouw aan de schuur te verwijderen blijft in stand.
- Een handhavingsverzoek dat vóór 1 januari 2024 is ingediend, wordt nog beoordeeld onder de Wabo zoals die toen gold.
- Een besluit op bezwaar dat handhaving aankondigt en het latere besluit dat de last oplegt, vormen bij onverbrekelijke samenhang samen de beslissing op bezwaar.
- Zonder aantoonbare vergunning is de aanbouw een overtreding; een vermelding in de koopovereenkomst geeft geen rechten tegenover het college.
- Tijdsverloop, onzichtbaarheid en gebruik als kantine maken handhaving niet onevenredig; er is geen zicht op legalisatie.
- Bouwtechnische risico's van verwijdering komen voor rekening en risico van de overtreder.
Samenvatting
Een man die sinds 2008 een bamboekwekerij heeft in het landelijk gebied van de gemeente Hoeksche Waard, moet een aanbouw aan zijn schuur weghalen. In die aanbouw, die bij de koop als koelcel dienstdeed, zit inmiddels de kantine van het bedrijf. Er is nooit een bouwvergunning voor gevonden, en volgens de rechtbank Rotterdam mocht de gemeente daarom handhavend optreden.
De zaak begon met een stichting die in januari 2022 de gemeente vroeg op te treden tegen twee schuren op verschillende percelen, waarvan een op het terrein van de kweker. Het college van burgemeester en wethouders wees dat verzoek op 13 december 2022 af, omdat de belangen van de eigenaren zwaarder zouden wegen dan die van de stichting. Op het bezwaar van de stichting kwam het college daar op 27 september 2023 deels op terug: tegen de aanbouw aan de schuur van de kweker zou het alsnog optreden. Op 15 november 2023 volgde de last onder dwangsom: de kweker moest de aanbouw binnen twee maanden na de uitspraak van de rechter verwijderen, anders zou hij € 12.000 moeten betalen. De kweker ging tegen het besluit van september 2023 in beroep.
Omdat het handhavingsverzoek vóór 1 januari 2024 was ingediend, beoordeelde de rechtbank de zaak nog onder de oude omgevingswetgeving, de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht. Eerst moest de rechtbank uitzoeken wat er precies werd aangevochten. Het college had in september 2023 alleen aangekondigd dat het zou gaan handhaven, en pas in november de last zelf opgelegd. Volgens vaste rechtspraak moet een bestuursorgaan dat in bezwaar alsnog besluit te handhaven, dat handhavingsbesluit in één keer nemen. De rechtbank vond de twee besluiten echter zo nauw met elkaar verbonden dat zij samen als de beslissing op bezwaar gelden, en beoordeelde ze ook zo.
De kweker voerde aan dat de opstallen al in de koopovereenkomst van 2008 stonden, zodat hij niet kon weten dat er geen vergunning voor was. De vorige eigenaar is overleden, en dus valt niet meer na te gaan of er ooit een vergunning is verleend. De rechtbank ging daar niet in mee. De kweker kon geen vergunning laten zien, en ook archiefonderzoek van de gemeente leverde niets op. Daarmee is er sprake van een overtreding. Dat de aanbouw in de koopovereenkomst stond, geeft geen rechten tegenover de gemeente, en dat niet meer is na te gaan wat de vorige eigenaar deed, komt voor risico van de kweker.
Daarnaast vond de kweker dat de gemeente van handhaving had moeten afzien. De koelcel was bij de aankoop al oud en vervallen en moet er dus tientallen jaren hebben gestaan, de aanbouw ligt uit het zicht achter het hoofdgebouw, de kantine is onmisbaar voor het bedrijf en slopen zou bouwtechnisch niet verantwoord zijn. De rechtbank stelde voorop dat handhaving de regel is en dat een gemeente daar alleen in bijzondere gevallen van moet afzien, bijvoorbeeld als er concreet zicht is op legalisatie. Dat zicht is er niet: het perceel heeft de bestemming agrarisch met waarden en een aanduiding die de openheid van het landschap beschermt, en het college heeft geconcludeerd dat legaliseren niet kan. Het vermoedelijke tijdsverloop, de onzichtbaarheid en het gebruik als kantine wegen niet zwaar genoeg om handhaving onevenredig te maken. De bouwtechnische risico's van verwijdering komen voor rekening van de kweker.
De rechtbank verklaarde het beroep ongegrond. De last onder dwangsom blijft in stand: de kweker moet de aanbouw verwijderen en verwijderd houden, op straffe van een dwangsom van € 12.000. Hij krijgt het griffierecht niet terug.
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBROT:2026:10774, Rechtbank Rotterdam, 02-09-2026, ROT 26/1193
Rechtbank Rotterdam · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBROT:2026:7440, Rechtbank Rotterdam, 04-06-2026, ROT 26/3788
Rechtbank Rotterdam · Bestuursrecht; Omgevingsrecht
ECLI:NL:RBROT:2026:7469, Rechtbank Rotterdam, 01-06-2026, ROT 23/3737 V
Rechtbank Rotterdam · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBROT:2026:7704, Rechtbank Rotterdam, 22-05-2026, ROT 26/3326
Rechtbank Rotterdam · Bestuursrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank RotterdamRechtsgebied
BestuursrechtZaaknummer
ROT 23/7506
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- mw. mr. C. Vogtschmidt
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.