Drie jaar cel voor gewapende overval als nep-DHL-bezorger in Maassluis, een jaar minder dan geëist — RBROT:2026:12879
gewapende woningoverval met vrijheidsberoving door nep-pakketbezorger
Eiser / verzoeker
Openbaar Ministerie
Verweerder / gedaagde
jonge man zonder vaste woon- of verblijfplaats, verdachte van woningoverval
Verdachte veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf, waarvan een jaar voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar, en tot schadevergoedingen van in totaal € 31.870,49 aan vier gezinsleden
- Belastende verklaring van de medeverdachte is betrouwbaar omdat hij ook over zijn eigen rol verklaarde en zij steun vindt in ander bewijs
- Herkenning op de zitting, signalement, deurbelbeelden en telefoongegevens weerleggen het verweer van persoonsverwisseling
- Rechtbank legt drie jaar cel op, waarvan een jaar voorwaardelijk, tegen een eis van vier jaar, en ziet af van contact- en locatieverbod
- Immateriële schade begroot op € 8.000 per ouder met PTSS en € 7.000 per kind; vergoeding voor kinderen op rekening met BEM-clausule
Samenvatting
Op 26 september 2025 werd in Maassluis aangebeld door een man in een DHL-jas met een pakketdoos. Een vrouw deed nietsvermoedend open. Direct werd zij bij de keel gegrepen en tegen de trap geduwd, en kreeg ze een pistool tegen haar hoofd. Een tweede man rende achter de eerste aan de woonkamer in, waar haar partner zat. Er ontstond een worsteling, de partner werd op de grond geduwd, er werd geprobeerd zijn mond met ducttape af te plakken en ook op hem werd het vuurwapen gericht. Het hele gezin, met twee minderjarige kinderen, moest op de bank gaan zitten. De overvallers namen € 150 uit de portemonnee van de man mee.
De officier van justitie vervolgde een jonge man zonder vaste woon- of verblijfplaats voor de overval en voor het van hun vrijheid beroven van de vier gezinsleden, samen met een mededader. De verdediging bepleitte vrijspraak en sprak van een persoonsverwisseling. De rechtbank Rotterdam ging daar niet in mee. De medeverdachte, de man in de DHL-jas, wees de verdachte aan als degene met wie hij de overval pleegde. Hij had die ochtend met hem afgesproken op station Rotterdam Zuid en herkende hem op camerabeelden van het station. Omdat de medeverdachte ook over zijn eigen rol verklaarde, vond de rechtbank hem betrouwbaarder. Zijn verklaring werd bovendien gesteund door ander bewijs. Een van de slachtoffers herkende de verdachte op de zitting als de tweede overvaller, hij paste in het signalement en leek sterk op de man op de opgewaardeerde beelden van de deurbelcamera. De verdachte zei de medeverdachte niet te kennen, maar dat bleek gelogen: ze stonden die ochtend samen op het station, de medeverdachte schreef zijn vriendin de avond ervoor dat hij bij de verdachte was, en die vriendin belde na de aanhouding naar nummers die onder de bijnaam van de verdachte in haar telefoon stonden.
De rechtbank achtte de gewapende diefstal met geweld en de vrijheidsberoving bewezen. Zij noemde het een brute woningoverval, gepleegd in het bijzijn van twee minderjarige kinderen, waarbij het gezin onder dreiging van een vuurwapen geen kant op kon. Uit de verklaringen op de zitting bleek dat het gezin er nog altijd onder lijdt. De rechtbank rekende het de verdachte zwaar aan dat hij alleen aan eigen financieel gewin dacht. Hij was niet eerder veroordeeld voor vergelijkbare feiten. De reclassering wees op schulden, maar ook op steun van zijn vriendin, een eigen woning en een opleiding, en adviseerde een deels voorwaardelijke straf met begeleiding.
De officier van justitie eiste vier jaar gevangenisstraf, waarvan een jaar voorwaardelijk, met een locatieverbod en een contactverbod met het echtpaar. De verdediging vroeg rekening te houden met de jonge leeftijd van de verdachte en zijn bereidheid om mee te werken aan toezicht. De rechtbank vond een gevangenisstraf noodzakelijk en hield rekening met straffen in vergelijkbare zaken. Dat de schorsing van zijn voorarrest goed was verlopen, was niet genoeg om het onvoorwaardelijke deel gelijk te stellen aan de tijd die hij al had vastgezeten. Een contact- of locatieverbod vond de rechtbank niet nodig.
Voor de schade van het gezin wees de rechtbank de materiële schade van de ouders volledig toe, € 385 en € 1.485,49, waaronder een nieuw alarmsysteem en hotelovernachtingen direct na de overval. Bij beide ouders is PTSS vastgesteld. Hun immateriële schade begrootte de rechtbank op € 8.000 per persoon, die van de kinderen op € 7.000 per kind, te storten op een geblokkeerde rekening tot hun achttiende. De verdachte is samen met zijn mededader voor het geheel aansprakelijk.
De rechtbank veroordeelde de verdachte tot drie jaar gevangenisstraf, waarvan een jaar voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar, met als voorwaarden een meldplicht bij de reclassering, een training in cognitieve vaardigheden, een opleiding of werk en meewerken aan het aflossen van schulden. Hij moet de ouders € 8.385 en € 9.485,49 betalen en beide kinderen € 7.000, steeds met rente vanaf 26 september 2025.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBDHA:2025:414, Rechtbank Den Haag, 15-01-2025, 648097
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht
ECLI:NL:GHDHA:2024:1856, Gerechtshof Den Haag, 09-10-2024, BK-24/70 en BK-24/71
Gerechtshof Den Haag · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:RBAMS:2024:4501, Rechtbank Amsterdam, 09-07-2024, C/13/750595 / KG ZA 24-390
Rechtbank Amsterdam · Civiel Recht
ECLI:NL:RBROT:2024:9401, Rechtbank Rotterdam, 28-06-2024, C/10/659203 / FA RK 23-4214
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank RotterdamRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
10-017503-26
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.