Rechtbank wijst verzoek Wagenborg af om uitspraak over beperkingsfonds zeeschip Delfborg te herzien — RBROT:2026:13043
beperking van aansprakelijkheid scheepseigenaar, verzoek tot herstel van eindbeschikking over beperkingsfonds
Eiser / verzoeker
de beherend vennoot, C.V. M.S. Delfborg en Wagenborg Shipping (verzoekers)
Verweerder / gedaagde
Baltic Cable (belanghebbende)
De rechtbank wijst het verzoek van de scheepszijde af om de eindbeschikking van 28 juli 2026 over het beperkingsfonds van de Delfborg te herstellen, te heroverwegen of erop terug te komen.
- Een verzoek tot verbetering op grond van artikel 31 Rv faalt, omdat het niet gaat om een kennelijke en eenvoudig te herstellen fout maar om een inhoudelijke wijziging.
- Aanvulling op grond van artikel 32 Rv ziet alleen op het materieel verzochte, niet op verweren of bezwaren; bovendien is op die bezwaren wel beslist.
- Het gesloten stelsel van rechtsmiddelen sluit terugkomen op een eindbeschikking uit, ook als een rechtsmiddelenverbod geldt.
- De eindbeschikking is geen verrassingsbeslissing, omdat de tussenbeschikking de mogelijke routes al had geschetst.
- Van misbruik van recht door Baltic Cable bij het uitwinnen van de garantie is niet gebleken; een rechterswissel geeft geen grond voor een nieuwe zitting.
Samenvatting
De eigenaren en de beheerder van het zeeschip Delfborg proberen al jaren hun aansprakelijkheid tegenover de Zweedse kabelbeheerder Baltic Cable te beperken. Daarvoor richtten zij bij de rechtbank Rotterdam een zogeheten beperkingsfonds op: een vast bedrag waaruit schuldeisers worden betaald, zodat de scheepseigenaar niet onbeperkt aansprakelijk is. Over de vraag welke vorderingen op de verdeling van dat fonds horen, ontstond een slepend geschil. Inzet was vooral een vordering van Baltic Cable voor proceskosten die zij in Zweden had gemaakt.
In de verzetprocedure, die Baltic Cable had aangespannen tegen de goedgekeurde verdeling van het fonds, gaf de rechtbank eerst op 18 december 2025 een tussenbeschikking. Daarin schetste zij de mogelijke uitkomsten en gaf zij Baltic Cable de gelegenheid aan te tonen dat zij haar Zweedse proceskostenvordering definitief uit de beperkingsprocedure had teruggenomen. Baltic Cable deed dat, en de scheepszijde mocht daarop reageren. Op 28 juli 2026 stelde de rechtbank in een eindbeschikking de staat van verdeling vast zonder die Zweedse proceskostenvordering. Daarna kondigde Baltic Cable aan dat zij een garantie zou uitwinnen die eerder was afgegeven na een beslag in een procedure in Assen.
De beherend vennoot van de commanditaire vennootschap achter de Delfborg, die vennootschap zelf en rederij Wagenborg Shipping uit Delfzijl vroegen de rechtbank op 19 augustus 2026 om de eindbeschikking te herstellen, te heroverwegen of erop terug te komen. Op 22 augustus 2026 stuurden zij er een e-mail achteraan met een extra grond. Volgens hen was de eindbeschikking een verrassingsbeslissing die afweek van de koers uit de tussenbeschikking, ging de rechtbank buiten het debat tussen partijen, had zij niet beslist op hun bezwaren tegen een aanvullende akte van Baltic Cable en paste zij het verdragsrecht verkeerd toe. Daarnaast verweten zij Baltic Cable misbruik van recht: die zou zowel uitkering uit het fonds hebben gevraagd als hebben geprobeerd onder de garantie te trekken. Baltic Cable bestreed dat alles.
De rechtbank behandelt de gronden een voor een. Een verbetering van een uitspraak is alleen mogelijk bij kennelijke fouten die eenvoudig te herstellen zijn, zoals reken- of schrijffouten. Dat is hier niet aan de orde: de scheepszijde wil een inhoudelijk andere uitkomst. Ook een aanvulling van de beschikking kan niet, want die is alleen bedoeld voor een vergeten onderdeel van het verzochte zelf, niet voor verweren of bezwaren. Bovendien heeft de rechtbank volgens eigen zeggen wel degelijk op die bezwaren beslist, deels uitdrukkelijk en deels impliciet in haar dragende overwegingen.
Terugkomen op de eindbeschikking is volgens de rechtbank uitgesloten. Het Nederlandse procesrecht kent een gesloten stelsel van rechtsmiddelen: na een einduitspraak kan een rechter in dezelfde instantie niet opnieuw beginnen. Dat in deze zaak geen hoger beroep openstaat, verandert dat niet. Van een verrassingsbeslissing is evenmin sprake, omdat de tussenbeschikking de mogelijke routes al uitdrukkelijk had geschetst en beide partijen zich daarover bij akte hebben kunnen uitlaten. De rechtbank noemt het standpunt van de scheepszijde op dit punt onbegrijpelijk.
Ook het verwijt van misbruik van recht slaagt niet. Dat er een procedure in Assen liep en een garantie was afgegeven, was al voor de verzetprocedure bekend. De rechtbank is niet gebleken dat Baltic Cable heeft toegezegd pas onder de garantie te trekken nadat een rechter zich over de Zweedse proceskosten had uitgesproken. De scheepszijde kan die vraag na een eventuele betaling onder de garantie zelf aan de bevoegde rechter voorleggen.
De voorzitter van de kamer die de verzetprocedure behandelde, is inmiddels met pensioen gegaan wegens het bereiken van de leeftijd van 73 jaar en vervangen. De rechtbank vindt dat geen reden voor een nieuwe zitting, omdat de beoordeling van dit verzoek zo beperkt is dat wat op de eerdere zitting is besproken er geen rol in speelt.
De rechtbank wijst het verzoek tot herstel, heroverweging en terugkomen op de beschikking van 28 juli 2026 af. De verdeling van het beperkingsfonds zonder de Zweedse proceskostenvordering van Baltic Cable blijft daarmee staan.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBROT:2025:14845, Rechtbank Rotterdam, 18-12-2025, C/10/424631 / HA RK 13-425
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht
ECLI:NL:RBROT:2024:11248, Rechtbank Rotterdam, 31-07-2024, C/10/656751 / HA ZA 23-395
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:RBROT:2024:6608, Rechtbank Rotterdam, 27-06-2024, C/10/424631 HA RK 13-425 en C/10/431722 HA RK 13-787
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht
ECLI:NL:GHDHA:2024:1042, Gerechtshof Den Haag, 30-04-2024, 200.310.178/01
Gerechtshof Den Haag · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank RotterdamRechtsgebied
Civiel RechtZaaknummer
C/10/424631 / HA RK 13-425 en C/10/431722 / HA RK 13-787
Procedure
Beschikking
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- dhr. mr. P.C. Santema
- mw. mr. M. Witkamp
- mw. mr. S.H.L. Niessen
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een man die al eerder een rechter had willen wraken, probeerde nu ook de drie rechters te wraken die dat eerste wrakingsverzoek hadden behandeld. Daarmee kwam hij te laat. Wraking is bedoeld om te voorkomen dat een rechter zich nog langer met een zaak bemoeit, en dat kan niet meer als die rechter al een einduitspraak heeft gedaan. Het gaat om een verzoek dat verzoeker op 6 november 2026 bij de rechtbank Rotterdam indiende. Het richtte zich tegen mr. drs. J. van den Bos, mr. J.F. Koekebakker en mr. C. Sikkel. Zij vormden de meervoudige wrakingskamer die eerder had beslist op zijn wrakingsverzoek tegen een andere rechter, mr. M.P. van Eeden-van Harskamp. Die rechter behandelde een civielrechtelijke zaak tussen verzoeker en een derde. De nu aangezochte wrakingskamer kreeg toegang tot het dossier van die eerdere wrakingsprocedure. De rechtbank wijst erop dat de eerdere wrakingskamer op 15 oktober 2026 uitspraak had gedaan. Die beslissing was een eindbeslissing, waarmee de behandeling van het wrakingsverzoek tegen mr. Van Eeden-van Harskamp was afgerond. Het nieuwe verzoek is pas drie weken later, op 6 november 2026, ontvangen. Op dat moment behandelden de drie rechters de eerdere wrakingsprocedure dus niet meer. Daarom is het verzoek kennelijk niet-ontvankelijk en is het zonder behandeling ter zitting afgedaan, op grond van artikel 39, lid 3, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering. De wrakingskamer begrijpt dat verzoeker er last van heeft dat de rechtbank de uitspraak in zijn civiele zaak blijkbaar te laat heeft verzonden. Daar kan een wrakingskamer volgens de rechtbank niets aan veranderen, omdat zij niet over uitspraken kan beslissen die al zijn gedaan. Verzoeker kan over de late verzending wel een klacht indienen bij de rechtbank. De wrakingskamer verklaart verzoeker niet-ontvankelijk in zijn wrakingsverzoek. Tegen deze beslissing staat geen rechtsmiddel open.