Eén deskundige onderzoekt gezonken duwbak Maasdam van Maasdonck, kosten € 32.500 — RBROT:2026:13045
voorlopig deskundigenonderzoek naar gezonken duwbak
Eiser / verzoeker
Maasdonck Barge Service B.V. en een scheepvaartbedrijf (vof) uit Wijk bij Duurstede
Verweerder / gedaagde
Berge Rederi, Hoppetossa, Van de Graaf & Meeusen Rivertransport, Wilson Agency, Omya International en Omya Netherlands
Maasdonck betaalt een voorschot van € 16.250 op de deskundigenkosten, in totaal komt € 32.500 beschikbaar; de deskundige brengt één rapport uit in beide zaken; proceskosten gecompenseerd
- Het voorschot voor de maritieme gerechtsdeskundige wordt in de zaak van Maasdonck vastgesteld op € 16.250, de helft van de begrote € 32.500
- De twee verzoekers verdelen het voorschot onderling en stellen samen € 32.500 beschikbaar
- De deskundige brengt één rapport uit in beide zaken, uit praktische overwegingen en om kosten te beperken
- Alle verschenen partijen behoren tot de kring van belanghebbenden en wisselen op basis van wederkerigheid informatie uit
Samenvatting
Op 18 juli 2026 knikte en zonk de duwbak Maasdam, een vrachtschip zonder eigen motor dat door een duwboot wordt voortbewogen. De duwbak was van het Ridderkerkse bedrijf Maasdonck Barge Service. Nog dezelfde dag vroeg Maasdonck de voorzieningenrechter van de rechtbank Rotterdam om een maritieme gerechtsdeskundige te benoemen die de oorzaak van het ongeluk moest onderzoeken. Een dag later deed een scheepvaartbedrijf uit Wijk bij Duurstede, een vennootschap onder firma, hetzelfde verzoek. Vanwege de spoed wees de rechter beide verzoeken direct toe, zonder de andere partijen eerst te horen. In beide zaken werd dezelfde deskundige benoemd. In de zaak van het bedrijf uit Wijk bij Duurstede werd een voorschot voor zijn kosten van € 7.500 vastgesteld; in de zaak van Maasdonck was geen voorschot gevraagd en ook niet bepaald.
Bij het onderzoek zijn meer bedrijven betrokken: de Noorse rederij Berge Rederi, Hoppetossa uit Wormerveer, Van de Graaf & Meeusen Rivertransport uit Ridderkerk, Wilson Agency uit Rotterdam en het Zwitserse Omya International met zijn Nederlandse dochter Omya Netherlands uit Moerdijk.
Op 25 augustus 2026 legde de deskundige de rechter een paar praktische vragen voor. Hoe zat het met de betaling van zijn werk? Kon hij beide dossiers als één zaak behandelen en volstaan met één rapport? En met wie mocht hij informatie delen, nu er zich steeds meer partijen bij hem meldden? Om dat in goede banen te leiden, hield de voorzieningenrechter op 11 september 2026 een zitting, deels op afstand. Vooraf diende Maasdonck een aanvullend verzoek in.
De deskundige schatte zijn kosten voor een conceptrapport op € 32.500. Volgens Maasdonck draaien beide zaken in de kern om dezelfde vraag, de toedracht van het ongeluk, en moeten de kosten daarom voorlopig gelijk worden gedeeld tussen de twee bedrijven die het onderzoek vroegen. Maasdonck vroeg om in haar zaak een voorschot van de helft, € 16.250, vast te stellen. Niemand had daar bezwaar tegen. Het bedrijf uit Wijk bij Duurstede stemde op de zitting in met een voorlopige verdeling, die de twee onderling regelen. Samen moeten zij binnen twee weken € 32.500 beschikbaar stellen.
Alle aanwezige advocaten waren het er ook over eens dat de deskundige één rapport voor beide zaken opstelt. Dat is praktischer en bespaart kosten. Verder stelde de rechter vast dat alle verschenen partijen tot de kring van belanghebbenden horen, ook Wilson en Omya, die zich het laatst bij de deskundige hadden gemeld. Zij delen tijdens het onderzoek over en weer informatie met elkaar en met de deskundige. Binnen twee weken moeten zij de deskundige een lijst geven van advocaten en experts met wie hij informatie mag delen.
De voorzieningenrechter bepaalde dat Maasdonck een voorschot van € 16.250 op de kosten van de deskundige betaalt en dat er in totaal € 32.500 aan voorschotten beschikbaar komt. De deskundige maakt één rapport in beide zaken. Partijen wisselen onderling informatie uit, en een rechter is aangewezen om knopen door te hakken als er tijdens het onderzoek geschillen ontstaan. Iedere partij draagt de eigen proceskosten.
Betrokken advocaten
mr. J. Blussé van Oud-Alblas
vof uit Wijk bij Duurstede
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHDHA:2025:1888, Gerechtshof Den Haag, 23-09-2025, 200.330.131/01
Gerechtshof Den Haag · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:RBROT:2025:5853, Rechtbank Rotterdam, 07-05-2025, C/10/689506 / HA ZA 24-1015
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:RBROT:2024:5175, Rechtbank Rotterdam, 12-06-2024, C/10/657346 / HA ZA 23-407
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht
ECLI:NL:RBROT:2024:4510, Rechtbank Rotterdam, 06-05-2024, C/10/670251 / HA RK 23-1234
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank RotterdamRechtsgebied
Civiel RechtZaaknummer
C/10/723499 / KG RK 26-860 / C/10/723522 / KG RK 26-864
Procedure
Beschikking
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- mw. mr. P.F.G.T. Hofmeijer-Rutten
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een man die al eerder een rechter had willen wraken, probeerde nu ook de drie rechters te wraken die dat eerste wrakingsverzoek hadden behandeld. Daarmee kwam hij te laat. Wraking is bedoeld om te voorkomen dat een rechter zich nog langer met een zaak bemoeit, en dat kan niet meer als die rechter al een einduitspraak heeft gedaan. Het gaat om een verzoek dat verzoeker op 6 november 2026 bij de rechtbank Rotterdam indiende. Het richtte zich tegen mr. drs. J. van den Bos, mr. J.F. Koekebakker en mr. C. Sikkel. Zij vormden de meervoudige wrakingskamer die eerder had beslist op zijn wrakingsverzoek tegen een andere rechter, mr. M.P. van Eeden-van Harskamp. Die rechter behandelde een civielrechtelijke zaak tussen verzoeker en een derde. De nu aangezochte wrakingskamer kreeg toegang tot het dossier van die eerdere wrakingsprocedure. De rechtbank wijst erop dat de eerdere wrakingskamer op 15 oktober 2026 uitspraak had gedaan. Die beslissing was een eindbeslissing, waarmee de behandeling van het wrakingsverzoek tegen mr. Van Eeden-van Harskamp was afgerond. Het nieuwe verzoek is pas drie weken later, op 6 november 2026, ontvangen. Op dat moment behandelden de drie rechters de eerdere wrakingsprocedure dus niet meer. Daarom is het verzoek kennelijk niet-ontvankelijk en is het zonder behandeling ter zitting afgedaan, op grond van artikel 39, lid 3, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering. De wrakingskamer begrijpt dat verzoeker er last van heeft dat de rechtbank de uitspraak in zijn civiele zaak blijkbaar te laat heeft verzonden. Daar kan een wrakingskamer volgens de rechtbank niets aan veranderen, omdat zij niet over uitspraken kan beslissen die al zijn gedaan. Verzoeker kan over de late verzending wel een klacht indienen bij de rechtbank. De wrakingskamer verklaart verzoeker niet-ontvankelijk in zijn wrakingsverzoek. Tegen deze beslissing staat geen rechtsmiddel open.