Rechtbank wijst zes beroepen om dwangsommen over zorgtoeslag af wegens misbruik van recht — RBROT:2026:14476
misbruik van recht bij beroepen om dwangsommen wegens niet tijdig beslissen op zorgtoeslag
Eiser / verzoeker
Man uit de regio Rotterdam
Verweerder / gedaagde
Dienst Toeslagen
De rechtbank verklaart de zes beroepen tegen het niet tijdig beslissen over zorgtoeslag niet-ontvankelijk wegens misbruik van recht.
- De rechtbank verklaart zes beroepen tegen het niet tijdig beslissen op aanvragen om zorgtoeslag over 2020 tot en met 2026 niet-ontvankelijk wegens misbruik van recht.
- Eerdere uitspraken over dezelfde gemachtigde, bevestigd door de Centrale Raad van Beroep op 1 mei 2026, wegen mee: na vastgestelde misbruik mag dat in latere procedures weer worden aangenomen.
- De Dienst Toeslagen besliste telkens tijdig op de aanvragen die zij ontving, maar de man vroeg toch om dwangsommen van € 200 per dag.
- De rechtbank ziet een patroon van veel aanvragen bij bestuursorganen, vaak via een stichting van de gemachtigde, zonder gerichtheid op de inhoud van de beoordeling.
- De handelwijze van de gemachtigde wordt aan de man zelf toegerekend en de rechtbank beslist zonder zitting.
Samenvatting
Een man uit de regio Rotterdam probeerde dwangsommen van € 200 per dag los te krijgen van de Dienst Toeslagen. Zijn gemachtigde diende voor hem zes beroepen in, omdat de dienst volgens hem niet op tijd had beslist op zijn aanvragen om zorgtoeslag over de jaren 2020 tot en met 2026. De rechtbank Rotterdam oordeelt dat hij zijn recht om te procederen misbruikt en laat de beroepen onbehandeld.
De man had sinds 23 augustus 2021 meerdere keren zorgtoeslag aangevraagd, de Dienst Toeslagen daarna in gebreke gesteld en vervolgens beroep ingesteld tegen het uitblijven van een beslissing. Op 7 juni 2026 deed hij dat in zes identieke beroepen. De Dienst Toeslagen voerde aan dat zij op alle aanvragen tijdig had beslist en dat er dus geen dwangsommen verschuldigd waren. De rechtbank deed uitspraak zonder zitting, omdat de beroepen kennelijk niet-ontvankelijk zijn.
Het beroep op misbruik van recht steunt op het Burgerlijk Wetboek. Daarin staat dat een bevoegdheid niet mag worden gebruikt met een ander doel dan waarvoor zij is verleend. De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State heeft eerder bepaald dat de bestuursrechter een rechtsmiddel dat misbruik van recht oplevert niet inhoudelijk hoeft te behandelen.
De rechtbank wijst erop dat zij eerder al oordeelde dat de gemachtigde van de man misbruik van recht maakt. Dat ging om uitspraken van 19 juni 2024, 8 november 2024 en 11 december 2024. De Centrale Raad van Beroep bevestigde die uitspraken op 1 mei 2026. Volgens de rechtbank voert de gemachtigde veel procedures die vooral gericht zijn op het verkrijgen van een dwangsom, zonder dat het hem te doen is om de inhoud van de besluitvorming. Als de rechter eenmaal misbruik heeft vastgesteld, mag hij dat in latere procedures van dezelfde rechtzoekende weer aannemen, tenzij er aanknopingspunten zijn voor het tegendeel.
In deze zaken ziet de rechtbank zulke aanknopingspunten niet. De Dienst Toeslagen heeft telkens tijdig beslist op de aanvragen die zij wel ontving, maar de man verzocht daarna toch om dwangsommen. Hij overlegde een verzendadministratie over 2021 tot en met 2025 die op een ander postbusadres ziet dan waar de aanvragen en ingebrekestellingen naartoe zouden zijn gestuurd. In zijn bezwaarschrift van 24 februari 2026 richtte hij zijn gronden alleen tegen die verzendadministratie. Volgens de rechtbank lijkt het vooral te gaan om het verkrijgen van viermaal een volledig verbeurde dwangsom.
De handelwijze van de gemachtigde rekent de rechtbank ook de man zelf toe, want de gemachtigde handelde namens hem en hij had hem daartoe gemachtigd. De rechtbank ziet een patroon van veel verzoeken en aanvragen bij verschillende bestuursorganen over uiteenlopende onderwerpen. Die lopen vaak via een stichting die de gemachtigde zelf oprichtte, of via mensen uit zijn directe kring. Uit de manier waarop de aanvragen worden gedaan en erover wordt gecommuniceerd blijkt geen echte gerichtheid op de inhoud van de beoordeling. Ook de verzoeken om dwangsommen, proceskosten en griffierecht passen volgens de rechtbank in dat patroon.
De rechtbank verklaart alle zes beroepen niet-ontvankelijk. Daarmee krijgt de man geen dwangsommen en gaat de rechtbank niet in op de vraag of de aanvragen en ingebrekestellingen goed waren ingediend.
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
Rechtbank wijst WIA-uitkering af, UWV betaalt € 1.000 voor te late beslissing op bezwaar
Rechtbank Rotterdam · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:RBROT:2026:13927, Rechtbank Rotterdam, 30-09-2026, ROT 25/2852
Rechtbank Rotterdam · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:RBROT:2026:12952, Rechtbank Rotterdam, 28-09-2026, ROT 26/7039
Rechtbank Rotterdam · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBROT:2026:12649, Rechtbank Rotterdam, 25-09-2026, ROT 26/7170
Rechtbank Rotterdam · Bestuursrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank RotterdamRechtsgebied
BestuursrechtZaaknummer
ROT 26/4826, ROT 26/4837, ROT 26/4838, ROT 26/4839, ROT 26/4840 en ROT 26/4866.
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- mw. mr. M. Zoethout
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.