Verschoningskamer laat rechter zich terugtrekken uit schuldsaneringszaak na eigen faillietverklaring — RBROT:2026:14948
verschoning van rechter in faillissements- en schuldsaneringszaak
Eiser / verzoeker
Rechter in de rechtbank Rotterdam (verzoeker om verschoning)
Verweerder / gedaagde
Geen verwerende partij
De verschoningskamer wijst het verzoek van de rechter om zich te mogen verschonen toe.
- Een rechter vermoed onpartijdig te zijn, tenzij zwaarwegende aanwijzingen bestaan voor vooringenomenheid of objectief gerechtvaardigde vrees daarvoor.
- De rechter sprak in 2024 het faillissement uit en was elf maanden toezichthouder, en zou nu het verzoek tot schuldsanering behandelen.
- Subjectief bleek geen onpartijdigheid te ontbreken, maar objectief was de vrees gerechtvaardigd.
- Dat de rechter zelf om verschoning vroeg, woog mee als zwaarwegende aanwijzing.
Samenvatting
Een rechter van de rechtbank Rotterdam sprak in augustus 2024 het faillissement van een man uit. Daarna trad hij ruim elf maanden op als toezichthouder in dat faillissement. Toen de man in mei 2026 vroeg om zijn faillissement om te zetten in een wettelijke schuldsanering, kwam die zaak bij dezelfde rechter terecht. Hij zou het verzoek op 12 oktober 2026 behandelen, als lid van een meervoudige kamer.
Die rechter vond dat hij daar niet de aangewezen persoon voor was. Op 5 oktober 2026 diende hij zelf een verzoek in om zich te mogen verschonen, ofwel zich terug te trekken uit de zaak. Verschoning is een middel om te zorgen dat een rechter onpartijdig is, ook in de ogen van de buitenwereld. Als reden voerde hij aan dat hij het faillissement op tegenspraak had uitgesproken en daarna zelf toezicht had gehouden.
Over dat verzoek beslist niet de rechter zelf, maar de verschoningskamer van de rechtbank. Die kreeg toegang tot het dossier van de hoofdzaak. Daarbij geldt als uitgangspunt dat een rechter wordt vermoed onpartijdig te zijn. Dat vermoeden vervalt pas bij uitzonderlijke omstandigheden die zwaarwegende aanwijzingen geven dat de rechter tegenover een partij vooringenomen is, of dat de vrees daarvoor objectief gerechtvaardigd is.
De verschoningskamer keek eerst naar de subjectieve kant: is de rechter zelf niet onpartijdig? Uit de aangevoerde omstandigheden bleek daar niets van. Daarna keek zij naar de objectieve kant: is de vrees dat de onpartijdigheid schade zou kunnen lijden gerechtvaardigd? Hier woog de verschoningskamer zwaar mee dat de rechter zijn eerdere betrokkenheid bij het faillissement zelf als reden zag om zich terug te trekken. Samen met de eerdere beslissingen en het toezicht leverde dat volgens de verschoningskamer een zwaarwegende aanwijzing op.
De verschoningskamer, bestaande uit drie rechters, wees het verschoningsverzoek daarom toe. De rechter hoeft het verzoek van de man om omzetting naar schuldsanering dus niet te behandelen, en een andere rechter zal dat doen.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank RotterdamRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
C/10/727485 / HA RK 26-992
Procedure
Verschoning
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.