Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBROT:2026:16139Strafrecht

ECLI:NL:RBROT:2026:16139, Rechtbank Rotterdam, 13-11-2026, 10-359236-24 — RBROT:2026:16139

Samenvatting

Veroordeling artikel 6, 107 van de Wegenverkeerswet 1994 en artikel 30 van de Wet aansprakelijkheidsverzekering motorrijtuigen. De verdachte heeft een ongeval veroorzaakt door zeer onvoorzichtig en onoplettend te rijden. Hij heeft met een motor een ‘wheelie’ gemaakt en is daarbij tegen een fietser aangereden. Dit deed hij terwijl hij geen motorrijbewijs had en de motor niet verzekerd was. Het slachtoffer heeft zwaar lichamelijk letsel opgelopen. De verdachte wordt veroordeeld tot een taakstraf van 160 uur met aftrek en een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor de duur van één jaar.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

10-359236-24

Procedure

Eerste aanleg - meervoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

Rechter mag zich verschonen in strafzaken over criminele organisatie na eerdere procesafspraken met medeverdachte

Een Rotterdamse strafrechter heeft een paar weken geleden de zaak behandeld van een man die wordt verdacht van deelname aan een criminele organisatie. In die zaak waren procesafspraken gemaakt tussen het openbaar ministerie en de verdachte, en de meervoudige kamer waarvan de rechter deel uitmaakte bevestigde die afspraken. Op 16 november 2026 zou dezelfde rechter drie strafzaken behandelen tegen medeverdachten uit dezelfde organisatie, over hetzelfde feitencomplex in dezelfde periode. Ook in die drie zaken waren procesafspraken gemaakt. De rechter vond dat hij daardoor niet meer vrij stond om die zaken te behandelen en diende op 12 november 2026 een schriftelijk verzoek in om zich te mogen verschonen. Verschoning is het middel waarmee een rechter zich terugtrekt uit een zaak om zijn onpartijdigheid te waarborgen. Over zo'n verzoek beslist niet de rechter zelf, maar een aparte verschoningskamer van de rechtbank. Die kamer kreeg toegang tot stukken uit de dossiers van de drie strafzaken en tot de procesafspraken uit de eerder behandelde zaak. De verschoningskamer ging uit van de regel dat een rechter wordt vermoed onpartijdig te zijn. Dat vermoeden wijkt alleen bij uitzonderlijke omstandigheden die zwaarwegende aanwijzingen geven dat de rechter vooringenomen is of dat de vrees voor vooringenomenheid bij een partij objectief gerechtvaardigd is. De kamer zag geen aanwijzing dat de rechter zelf niet onpartijdig zou zijn. Voor de vraag of de vrees voor partijdigheid objectief gerechtvaardigd is, woog zij de aangevoerde omstandigheden samen met het feit dat de rechter zelf om verschoning vroeg. Die combinatie vormt volgens de kamer op zichzelf een zwaarwegende aanwijzing. De verschoningskamer wees het verschoningsverzoek daarom toe. De rechter neemt de behandeling van de drie strafzaken, die op 16 november 2026 zouden beginnen, dus niet meer waar.

Rechtbank Rotterdam·
Strafrecht
RBROT:2026:16134
Rechtbank Rotterdam·
Strafrecht
RBROT:2026:16137
Rechtbank Rotterdam·
Strafrecht
RBROT:2026:16138
Rechtbank Rotterdam·
Strafrecht
RBROT:2026:16141
Rechtbank Rotterdam·
Strafrecht