Huurontruiming opgeschort met zes maanden moratorium — RBROT:2026:2139

huurontruiming / moratorium schuldhulpverlening (art. 287b Fw)

Eiser / verzoeker

verzoeker (huurder, naam geanonimiseerd)

Verweerder / gedaagde

verhuurder (naam geanonimiseerd, vertegenwoordigd door Hafkamp Groenewegen Gerechtsdeurwaarders)

De rechtbank wees het moratoriumverzoek toe en schortte de ontruiming voor zes maanden op, maar verklaarde de man niet-ontvankelijk in zijn verzoek tot toelating tot de schuldsaneringsregeling.

Moratorium op ontruiming toegekend voor zes maanden op grond van artikel 287b Faillissementswet
Beschermingsbewind biedt voldoende garantie voor tijdige betaling van lopende huurtermijnen
Verzoek tot toelating tot de WSNP niet-ontvankelijk verklaard omdat het minnelijke traject nog loopt
Voorziening is voorwaardelijk: vervalt als lopende huur niet tijdig wordt betaald

Samenvatting

Een inwoner van Rotterdam dreigde zijn huurwoning te verliezen nadat de rechtbank op 12 december 2025 een ontruimingsvonnis had uitgesproken. De deurwaarder had aangekondigd op 20 januari 2026 tot ontruiming over te gaan. Om dat te voorkomen, diende de man begin januari 2026 een spoedverzoek in bij de rechtbank Rotterdam op grond van de Faillissementswet.

De man heeft een uitkering op basis van de Participatiewet en betaalt maandelijks € 742,65 aan kale huur. Hij staat onder beschermingsbewind, wat betekent dat een bewindvoerder zijn financiën beheert. De verhuurder liet via de deurwaarder weten zich neer te leggen bij het oordeel van de rechtbank en verscheen niet op de zitting.

De rechtbank oordeelde dat er sprake was van een bedreigende situatie, zoals de wet vereist voor dit type noodmaatregel. Zo'n moratorium is bedoeld om schuldenaren een adempauze te geven, zodat zij de tijd krijgen om met schuldeisers tot een regeling te komen. De rechtbank woog de belangen van beide partijen af: de man had er belang bij in zijn woning te kunnen blijven wonen en het schuldhulpverleningstraject te kunnen doorlopen, terwijl de verhuurder er belang bij had het ontruimingsvonnis ten uitvoer te leggen.

De rechtbank oordeelde dat voldoende aannemelijk was geworden dat de lopende huurbetalingen gedaan zouden worden. De huurtermijn van februari was weliswaar iets te laat betaald, maar het beschermingsbewind bood voldoende garantie dat toekomstige termijnen tijdig zouden worden voldaan. Daarmee wogen de belangen van de man zwaarder dan die van de verhuurder.

De rechtbank schortte de ontruiming op voor een periode van zes maanden, te rekenen vanaf 16 januari 2026, en verlengde de huurovereenkomst voor diezelfde duur. Wel verbond de rechtbank aan deze bescherming de voorwaarde dat de huur gedurende die periode steeds op tijd wordt betaald. Daarnaast moet de schuldhulpverlener uiterlijk twee weken voor het aflopen van de voorziening verslag uitbrengen over de voortgang van de schuldregeling.

Het verzoek om te worden toegelaten tot de wettelijke schuldsaneringsregeling (WSNP) werd niet-ontvankelijk verklaard. De rechtbank redeneerde dat het minnelijke traject — de buitengerechtelijke schuldregeling — naar verwachting nog niet op korte termijn afgerond zou zijn, en dat de man daarom nog niet aan de beurt is voor de wettelijke regeling. Hij kan te zijner tijd alsnog een nieuw verzoek indienen.