Sluiting woning Schiedammer wegens drugs zes weken gerechtvaardigd — RBROT:2026:3447
Woningsluiting op grond van artikel 13b Opiumwet na drugsvondst
Eiser / verzoeker
Bewoner van de woning aan [adres] te Schiedam
Verweerder / gedaagde
Burgemeester van Schiedam
Het beroep is ongegrond verklaard; de woningsluiting van zes weken door de burgemeester van Schiedam blijft in stand.
- Indicatieve drugstest (TruNarc) volstaat als bewijs in bestuursrechtelijke procedure; NFI-analyse is niet vereist.
- Sepot van de strafzaak doet niet af aan de bestuursrechtelijke bevoegdheid tot woningsluiting, omdat in het bestuursrecht een andere bewijsmaatstaf geldt.
- Woningsluiting op grond van artikel 13b Opiumwet is een pandgerichte maatregel; de vraag wie de drugs heeft binnengebracht is niet relevant voor de rechtmatigheid.
- Sluitingsduur verkort van zes maanden naar zes weken vanwege de aanwezigheid van vier kinderen in de woning.
- Dakloosheid van eiser was een gevolg van het civiele huurconflict met zijn ex-vrouw, niet van de bestuurlijke sluiting.
Samenvatting
Een man uit Schiedam probeerde tevergeefs de sluiting van zijn woning ongedaan te maken. De burgemeester van Schiedam had de woning zes weken gesloten nadat de politie er een grote hoeveelheid drugs aantrof. De rechtbank Rotterdam oordeelde dat die maatregel rechtmatig was.
De vondst ontstond op 27 juni 2024, nadat de man zelf de politie had gebeld vanwege een ruzie met zijn ex-vrouw in de woning. De vader van de ex-vrouw tipte de agenten dat er een hennepplantage op zolder zou zijn. Nadat zowel de man als zijn ex-vrouw toestemming gaven voor een doorzoeking, troffen agenten een indrukwekkende hoeveelheid drugs aan: ruim dertig kilo hennepafval, bijna 38 gram henneptoppen, en bijna acht kilo van een stof die via een draagbare drugsscanner positief testte op amfetamine. De drugs lagen deels verborgen achter gipsplaten.
De burgemeester kondigde aanvankelijk een sluiting van zes maanden aan, maar verkortte die naar zes weken omdat de ex-vrouw met haar vier kinderen in de woning woonde. De man maakte bezwaar en vervolgens beroep, maar zonder succes.
In de procedure voerde de man aan dat de indicatieve drugstest van de politie onvoldoende betrouwbaar is om sluiting te rechtvaardigen. Het Openbaar Ministerie had de strafzaak immers geseponeerd, wat volgens hem aantoont dat de vondst niet hard te maken was. Hij stelde dat de burgemeester een volledige analyse door het Nederlands Forensisch Instituut had moeten eisen. De rechtbank verwierp dit argument: in het bestuursrecht geldt een andere bewijsmaatstaf dan in het strafrecht, en een indicatieve test volstaat. Bovendien leverde de man geen stukken aan waaruit bleek waarom de strafzaak precies was geseponeerd.
De man probeerde ook de ernst van de situatie te relativeren. Hij beweerde dat het hennepafval afkomstig was van zelfgemaakte CBD-olie voor eigen gebruik en dat er geen sprake was van handel vanuit de woning. De rechtbank ging daar niet in mee. De aangetroffen hoeveelheid amfetamine overschrijdt de toegestane grens voor eigen gebruik met meer dan vijftienduizend keer — dat is allesbehalve een randgeval.
Vervolgend beriep de man zich op zijn persoonlijke omstandigheden. De drugs zouden niet van hem zijn geweest; hij wees met een beschuldigende vinger naar zijn ex-vrouw, die naar zijn zeggen de drugs mee naar binnen had gebracht om zo de huurovereenkomst te kunnen beëindigen. Zij had de woning bovendien zonder zijn toestemming betreden. De rechtbank stelde dat de woningsluiting op grond van de Opiumwet een zogeheten pandgerichte maatregel is: het maakt niet uit wie de drugs heeft binnengebracht. Bovendien bleek uit een vonnis van de kantonrechter dat juist de ex-vrouw ten tijde van de sluiting het recht had de woning te gebruiken, en de man niet. Dat hij dakloos was geworden, was een gevolg van het huurconflict — niet van de sluiting zelf.
De rechtbank verklaarde het beroep ongegrond. De burgemeester mocht de woning sluiten voor de duur van zes weken, en de man heeft geen recht op terugbetaling van griffierecht of vergoeding van proceskosten.
Betrokken advocaten
mr. J. Aksu
verweerder
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBROT:2025:14946, Rechtbank Rotterdam, 23-12-2025, ROT 21/1550
Rechtbank Rotterdam · Bestuursrecht; Bestuursstrafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:7182, Rechtbank Amsterdam, 01-10-2025, C/13/765848 / HA ZA 25-825
Rechtbank Amsterdam · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:RBNHO:2025:1590, Rechtbank Noord-Holland, 13-02-2025, 23-3263
Rechtbank Noord-Holland · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBLIM:2025:778, Rechtbank Limburg, 31-01-2025, ROE 23/3794
Rechtbank Limburg · Bestuursrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank RotterdamRechtsgebied
BestuursrechtZaaknummer
ROT 25/3475
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- dhr. mr. G.P. Kleijn
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.