Rechter wijst geldvordering Grand Slam Management in kort geding af wegens onvoldoende spoedeisend belang — RBROT:2026:8984
aandeelhoudersgeschil / geldlening / buitengerechtelijke vernietiging wegens bedreiging
Eiser / verzoeker
Grand Slam Management B.V. (GSM)
Verweerder / gedaagde
gedaagde vennootschap en haar bestuurder/aandeelhouder
Alle vorderingen van GSM zijn afgewezen; GSM wordt veroordeeld tot betaling van € 4.449 aan proceskosten.
- GSM maakte onvoldoende aannemelijk dat een onmiddellijke betaling noodzakelijk was: de oorspronkelijke looptijd van 48 maanden en het ontbreken van financiële onderbouwing weerspraken het gestelde spoedeisend belang.
- De buitengerechtelijke vernietiging van de schulderkennning en schuldverrekeningsovereenkomst wegens bedreiging of misbruik van omstandigheden vereist nader feitenonderzoek dat zich niet leent voor een kort geding.
- De vordering tot nakoming van de aandeelhoudersovereenkomst werd afgewezen omdat GSM de overeenkomst niet in het geding had gebracht, waardoor de inhoud voor de rechter onbekend bleef.
- Twee producties van gedaagden en hun eis in reconventie werden buiten beschouwing gelaten wegens schending van de 24-uurtermijn uit het procesreglement.
- GSM werd veroordeeld in de proceskosten van € 4.449, te vermeerderen met wettelijke rente bij niet-tijdige betaling.
Samenvatting
Grand Slam Management B.V. (GSM) uit Rotterdam spande een kort geding aan tegen twee gedaagden: een besloten vennootschap en haar bestuurder en aandeelhouder. GSM eiste betaling van € 42.750, nakoming van een aandeelhoudersovereenkomst en een dwangsom bij verdere niet-nakoming. De voorzieningenrechter wees alle vorderingen af.
De kern van het geschil draait om een geldleningsovereenkomst die GSM en de gedaagde vennootschap in augustus 2024 sloten. GSM leende de gedaagden € 42.750 voor de aankoop van een andere vennootschap, terug te betalen in 48 maandelijkse termijnen. In november 2025 erkende de bestuurder van de gedaagde vennootschap de schuld schriftelijk en tekende hij een overeenkomst van schuldverrekening. Volgens GSM erkenden gedaagden daarin ook een tweede schuld van € 42.750, die verband hield met een kapitaalstorting voor een aandelenbelang in een gezamenlijke onderneming.
Gedaagden vertellen echter een ander verhaal. Zij stellen dat de buitenmuur van de snackbar van de ouders van de bestuurder kort voor de ondertekening was beklad met de tekst "betalen" gevolgd door een naam, en dat de vader aangifte deed bij de politie. Daarna zouden vertegenwoordigers van GSM tijdens twee gesprekken hebben gedreigd dat de ouders in de problemen zouden komen als de schuld niet werd erkend. Op basis hiervan vernietigden de gedaagden in juli 2026 buitengerechtelijk zowel de schriftelijke erkenning als de schuldverrekeningsovereenkomst, met een beroep op bedreiging of misbruik van omstandigheden. GSM betwist iedere betrokkenheid bij de bekladding en elke vorm van bedreiging.
De voorzieningenrechter stelde vast dat GSM onvoldoende aannemelijk had gemaakt dat een onmiddellijke uitbetaling noodzakelijk was. GSM beweerde dat het geld onmisbaar was voor haar bedrijfsvoering, onder meer voor het betalen van werknemers, leveranciers en huur, maar onderbouwde dit niet met stukken. Bovendien viel dit moeilijk te rijmen met de oorspronkelijk overeengekomen terugbetalingstermijn van vier jaar. Dat GSM al conservatoir beslag had gelegd op de woning van de bestuurder, versterkte het beeld dat het verhaalrisico niet acuut was.
Daarnaast oordeelde de rechter dat de vordering zich inhoudelijk niet leende voor een kort geding. Of de buitengerechtelijke vernietiging van de overeenkomsten stand houdt, hangt af van feiten en omstandigheden die nader onderzoek vereisen. Ook de vraag of het geleende bedrag al dan niet als kapitaalstorting moet worden aangemerkt en dus niet hoeft te worden terugbetaald, kan alleen in een bodemprocedure worden beantwoord.
De vordering tot nakoming van de aandeelhoudersovereenkomst strandde op een andere grond: GSM had die overeenkomst niet overgelegd. Zonder kennis van de inhoud kon de rechter geen gebod opleggen tot nakoming ervan.
Procedureel wees de rechter ook twee producties van gedaagden af die korter dan 24 uur voor de zitting waren ingediend, en een eis in reconventie die pas ter zitting werd ingesteld. Beide waren in strijd met het procesreglement.
De rechtbank wees alle vorderingen van GSM af en veroordeelde GSM in de proceskosten van € 4.449, te vermeerderen met wettelijke rente als deze niet binnen veertien dagen worden betaald.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBDHA:2025:15860, Rechtbank Den Haag, 26-08-2025, 688420 / KG ZA 25-699
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht
ECLI:NL:RBNHO:2025:8397, Rechtbank Noord-Holland, 23-07-2025, C/15/359250 / HA ZA 24-654
Rechtbank Noord-Holland · Civiel Recht; Burgerlijk Procesrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:13840, Rechtbank Den Haag, 04-06-2025, C/09/675304 / HA ZA 24-960
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:7120, Rechtbank Midden-Nederland, 25-04-2025, UTR 24/5278-V
Rechtbank Midden-Nederland · Bestuursrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank RotterdamRechtsgebied
Civiel RechtZaaknummer
C/10/720017 / KG ZA 26-484
Procedure
Kort geding
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- dhr. mr. C. Bouwman
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een man die al eerder een rechter had willen wraken, probeerde nu ook de drie rechters te wraken die dat eerste wrakingsverzoek hadden behandeld. Daarmee kwam hij te laat. Wraking is bedoeld om te voorkomen dat een rechter zich nog langer met een zaak bemoeit, en dat kan niet meer als die rechter al een einduitspraak heeft gedaan. Het gaat om een verzoek dat verzoeker op 6 november 2026 bij de rechtbank Rotterdam indiende. Het richtte zich tegen mr. drs. J. van den Bos, mr. J.F. Koekebakker en mr. C. Sikkel. Zij vormden de meervoudige wrakingskamer die eerder had beslist op zijn wrakingsverzoek tegen een andere rechter, mr. M.P. van Eeden-van Harskamp. Die rechter behandelde een civielrechtelijke zaak tussen verzoeker en een derde. De nu aangezochte wrakingskamer kreeg toegang tot het dossier van die eerdere wrakingsprocedure. De rechtbank wijst erop dat de eerdere wrakingskamer op 15 oktober 2026 uitspraak had gedaan. Die beslissing was een eindbeslissing, waarmee de behandeling van het wrakingsverzoek tegen mr. Van Eeden-van Harskamp was afgerond. Het nieuwe verzoek is pas drie weken later, op 6 november 2026, ontvangen. Op dat moment behandelden de drie rechters de eerdere wrakingsprocedure dus niet meer. Daarom is het verzoek kennelijk niet-ontvankelijk en is het zonder behandeling ter zitting afgedaan, op grond van artikel 39, lid 3, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering. De wrakingskamer begrijpt dat verzoeker er last van heeft dat de rechtbank de uitspraak in zijn civiele zaak blijkbaar te laat heeft verzonden. Daar kan een wrakingskamer volgens de rechtbank niets aan veranderen, omdat zij niet over uitspraken kan beslissen die al zijn gedaan. Verzoeker kan over de late verzending wel een klacht indienen bij de rechtbank. De wrakingskamer verklaart verzoeker niet-ontvankelijk in zijn wrakingsverzoek. Tegen deze beslissing staat geen rechtsmiddel open.