ECLI:NL:RBROT:2026:9405, Rechtbank Rotterdam, 24-07-2026, 11789784 VZ VERZ 25-5000 — RBROT:2026:9405
Samenvatting
Rotterdamse regelrechter-procedure (art. 96 Rv). Burengeschil over een schutting. Schutting staat op de grond van eiseres. Geen sprake van een mandelige muur onder de schutting. Schutting moet worden verwijderd uiterlijk vier weken voordat eiseres isolatiewerkzaamheden gaat uitvoeren.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank RotterdamRechtsgebied
Civiel Recht; GoederenrechtZaaknummer
11789784 VZ VERZ 25-5000
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een stel huiseigenaren uit Ouddorp lag al jaren in conflict met hun buurman, het bedrijf Instal Vastgoed B.V., over de eigendom van een stuk grond. Het geschil draaide om twee onderdelen: de grond onder een aanbouw aan hun woning die deels over de kadastrale erfgrens staat, en een strook grond in de tuin die volgens de kadastrale grenzen aan Instal toebehoorde. De rechtbank Rotterdam stelde vast dat de voorganger van de huiseigenaren, wijlen de vorige bewoner, de aanbouw in 1993 met toestemming van de toenmalige buurman deels op diens grond heeft gebouwd. Die toestemming betekende echter geen huurovereenkomst of bruikleenconstructie. Integendeel: de aanbouw was van meet af aan bedoeld als permanente uitbreiding van de woning, opgetrokken uit baksteen en nooit bedoeld om te worden teruggegeven. Daardoor moest de toenmalige buurman begrijpen dat de vorige bewoner die grond voor zichzelf hield, als bezitter. Na twintig jaar bezit verjaart het recht van de eigenaar om dat bezit te beëindigen, waarna de bezitter de grond in eigendom verkrijgt. Die verjaring voltooide zich lang geleden, zodat de huiseigenaren ook rechthebbenden zijn geworden van de grond onder de aanbouw. Voor de strook grond naast de aanbouw draaide het om de vraag of er al decennia lang een coniferenhaag had gestaan die die strook afschermde van het buurperceel. De huiseigenaren overlegden een foto uit 2006 waarop een dichtgegroeide haag van ongeveer vier meter hoog zichtbaar is, een luchtfoto uit 2013 waarop de haag over de volledige lijn te zien is, en een rapport van een deskundige die aan de hand van jaarringen in boomstronken vaststelde dat de coniferen rond 1995-1996 zijn geplant. Instal betwistte de locatie van de haag en wees op mogelijke openingen, maar de rechtbank oordeelde dat de overgelegde foto's dit onvoldoende onderbouwden. Instal had zelf onderzoek kunnen laten doen naar stronken die inmiddels onder haar eigen bestrating zitten, maar deed dat niet. Dat risico komt voor haar rekening. De rechtbank concludeerde dat de haag al vanaf uiterlijk 1996 op die plek stond en als bezitsdaad geldt: een coniferenhaag als erfafscheiding maakt voor buitenstaanders duidelijk dat de aangrenzende strook onderdeel is van het privéterrein. Na de haag volgde een schutting, die Instal in november 2024 eigenhandig verwijderde en verving door bestrating op de kadastrale grens. Dat was onrechtmatig: in 2016, twintig jaar na de inbezitneming, was ook de eigendom van de strook grond door verjaring overgegaan naar de vorige bewoner en daarna naar de huiseigenaren. Instal had zelf ook vorderingen ingesteld. Zij eiste onder meer dat de huiseigenaren de kosten van de kadastrale grensreconstructie zouden vergoeden en dat de grond aan haar zou worden teruggegeven, eventueel als schadevergoeding. Die vorderingen wees de rechtbank allemaal af. Van onrechtmatig handelen door de huiseigenaren was geen sprake: zij wisten niet en hoefden ook niet te weten dat de grond bij aankoop van de woning kadastrale grens overschreed. De rechtbank verklaarde voor recht dat de huiseigenaren eigenaar zijn van zowel de grond onder de aanbouw als de strook grond. Instal moet de bestrating en het straatwerk van de strook verwijderen en de grond egaliseren tot het niveau van de aangrenzende tuin, op straffe van een dwangsom van € 100 per dag tot een maximum van € 20.000. Daarnaast moet Instal meewerken aan de bouw van een nieuwe scheidsmuur en de helft van de daadwerkelijke bouwkosten bijdragen, tot een maximum van € 3.000. Voor beschadigde eigendommen, waaronder een kamperfoelie en een dakgoot, moet Instal € 1.135,75 schadevergoeding betalen. Tot slot werd Instal in zowel de conventie als de reconventie veroordeeld in de proceskosten, oplopend tot in totaal ruim € 3.000.