Man krijgt uitstel van executie over achterstallige kinderalimentatie — RBROT:2026:9583
executiegeschil over tenuitvoerlegging van kinderalimentatie
Eiser / verzoeker
de man
Verweerder / gedaagde
de vrouw
Tenuitvoerlegging van de alimentatiebeschikking geschorst tot uitspraak in de verlagingsprocedure, overige vorderingen zoals opheffing van het beslag afgewezen
- Executoriaal beslag op de woning van de man na ruim € 20.300 achterstallige kinderalimentatie
- Geen kennelijke misslag: mogelijk onjuiste inkomensgegevens bij de eerdere beschikking zijn niet automatisch een voor iedereen zichtbare fout
- Belangenafweging valt uit in het voordeel van de man vanwege het risico op dakloosheid en een lagere opbrengst bij executieverkoop
- Beslag op de woning blijft desondanks liggen ter zekerheid van de vordering van de vrouw
- Proceskosten gecompenseerd, zoals gebruikelijk tussen ex-partners
Samenvatting
Een man die zijn woning dreigde te verliezen door executoriaal beslag wegens achterstallige kinderalimentatie, heeft bij de voorzieningenrechter in Rotterdam uitstel gekregen totdat een lopende procedure over verlaging van die alimentatie is afgerond. De vrouw hoeft de beschikking dus voorlopig niet ten uitvoer te leggen, maar het beslag op de woning van de man blijft wel liggen.
De man en de vrouw hadden een affectieve relatie waaruit een kind is geboren. Bij beschikking van 5 juli 2023 werd de man veroordeeld tot het betalen van € 433,- per maand aan kinderalimentatie, met terugwerkende kracht vanaf oktober 2022. De rechtbank baseerde die beslissing destijds op inkomensgegevens die de vrouw had aangeleverd, omdat de man zelf geen verweer voerde en geen stukken indiende. De man heeft sindsdien niets betaald. Nadat de vrouw de deurwaarder had ingeschakeld, kreeg de man in april 2026 een bevel om ruim € 20.300,- aan achterstallige termijnen te voldoen, gevolgd door executoriaal beslag op zijn woning, die een WOZ-waarde heeft van € 380.000,- en een hypotheekschuld van ongeveer € 150.000,-.
De man vindt dat de rechtbank destijds is uitgegaan van onjuiste gegevens over zijn draagkracht en heeft inmiddels een aparte procedure gestart om de kinderalimentatie met terugwerkende kracht te verlagen, tot mogelijk nihil. In dit kort geding vroeg hij de voorzieningenrechter om de tenuitvoerlegging van de oorspronkelijke beschikking stop te zetten totdat in die verlagingsprocedure uitspraak is gedaan, en daarnaast om het beslag op zijn woning op te heffen en de vrouw te verbieden nieuwe executiemaatregelen te nemen.
De voorzieningenrechter toetst dit verzoek aan het zogeheten Zeester-arrest van de Hoge Raad: een beschikking die uitvoerbaar bij voorraad is, mag in beginsel worden uitgevoerd, ook als er nog een mogelijkheid tot wijziging open staat, tenzij sprake is van een kennelijke misslag, nieuwe feiten na de beschikking, of een belangenafweging die in het voordeel van de veroordeelde partij uitvalt. Van een kennelijke misslag is volgens de voorzieningenrechter geen sprake: dat de rechtbank destijds mogelijk onjuiste of onvolledige gegevens gebruikte, is niet hetzelfde als een voor iedereen overduidelijke fout. Ook is er geen sprake van nieuwe feiten, omdat de man de gegevens over zijn inkomen destijds gewoon had kunnen indienen en dat naliet, wat voor zijn eigen rekening komt.
Bij de belangenafweging krijgt de man wel gelijk. Doorslaggevend is dat een executieverkoop van zijn woning ertoe zou leiden dat hij met zijn gezin, waaronder twee minderjarige kinderen, op straat komt te staan, terwijl een gedwongen verkoop bovendien vaak een lagere opbrengst oplevert dan een gewone verkoop. Daar staat tegenover dat de vrouw weinig concreet belang heeft aangevoerd bij onmiddellijke executie, behalve dat zij recht heeft op de haar toekomende alimentatie en de kosten voor het kind al zelf heeft moeten dragen. De voorzieningenrechter wijst erop dat de verlagingsprocedure op relatief korte termijn een uitspraak zal opleveren, dat de woning een ruime overwaarde heeft waarmee de man verhaal kan blijven bieden, en dat het reeds gelegde beslag op de woning intussen gewoon blijft liggen. Ook kan de vrouw bij te late betaling nog steeds aanspraak maken op wettelijke rente en incassokosten.
De voorzieningenrechter wijst er wel op dat de man zich moet realiseren dat zijn betalingsverplichting in het belang van het kind is opgelegd, en dat hij die zoveel mogelijk moet blijven nakomen, ook al is de executie nu geschorst. Blijft hij weigerachtig, dan blijft een executieverkoop van de woning in de toekomst mogelijk.
De voorzieningenrechter schorst de tenuitvoerlegging van de beschikking tot de uitspraak in de verlagingsprocedure, wijst de opheffing van het beslag en de overige vorderingen van de man af, en compenseert de proceskosten, zodat beide partijen hun eigen kosten dragen.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBDHA:2025:26543, Rechtbank Den Haag, 16-12-2025, C/09/681806 / FA RK 25-1879
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:25350, Rechtbank Den Haag, 27-11-2025, C/09/690169 / JE RK 25-1453 en C/09/693172 / FA RK 25-7846
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:17779, Rechtbank Den Haag, 08-09-2025, C/09/687176 / FA RK 25-4627
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:GHSHE:2024:4064, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 17-12-2024, 200.347.401_01
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank RotterdamRechtsgebied
Civiel RechtZaaknummer
C/10/722541 / KG ZA 26-683
Procedure
Kort geding
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- mw. mr. M. de Geus
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een man die al eerder een rechter had willen wraken, probeerde nu ook de drie rechters te wraken die dat eerste wrakingsverzoek hadden behandeld. Daarmee kwam hij te laat. Wraking is bedoeld om te voorkomen dat een rechter zich nog langer met een zaak bemoeit, en dat kan niet meer als die rechter al een einduitspraak heeft gedaan. Het gaat om een verzoek dat verzoeker op 6 november 2026 bij de rechtbank Rotterdam indiende. Het richtte zich tegen mr. drs. J. van den Bos, mr. J.F. Koekebakker en mr. C. Sikkel. Zij vormden de meervoudige wrakingskamer die eerder had beslist op zijn wrakingsverzoek tegen een andere rechter, mr. M.P. van Eeden-van Harskamp. Die rechter behandelde een civielrechtelijke zaak tussen verzoeker en een derde. De nu aangezochte wrakingskamer kreeg toegang tot het dossier van die eerdere wrakingsprocedure. De rechtbank wijst erop dat de eerdere wrakingskamer op 15 oktober 2026 uitspraak had gedaan. Die beslissing was een eindbeslissing, waarmee de behandeling van het wrakingsverzoek tegen mr. Van Eeden-van Harskamp was afgerond. Het nieuwe verzoek is pas drie weken later, op 6 november 2026, ontvangen. Op dat moment behandelden de drie rechters de eerdere wrakingsprocedure dus niet meer. Daarom is het verzoek kennelijk niet-ontvankelijk en is het zonder behandeling ter zitting afgedaan, op grond van artikel 39, lid 3, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering. De wrakingskamer begrijpt dat verzoeker er last van heeft dat de rechtbank de uitspraak in zijn civiele zaak blijkbaar te laat heeft verzonden. Daar kan een wrakingskamer volgens de rechtbank niets aan veranderen, omdat zij niet over uitspraken kan beslissen die al zijn gedaan. Verzoeker kan over de late verzending wel een klacht indienen bij de rechtbank. De wrakingskamer verklaart verzoeker niet-ontvankelijk in zijn wrakingsverzoek. Tegen deze beslissing staat geen rechtsmiddel open.