ECLI:NL:RBSGR:2006:BB2397, Rechtbank 's-Gravenhage, 26-09-2006, AWB 05/6166 BESLU — RBSGR:2006:BB2397
Samenvatting
Eiser heeft reeds eerder vergunning gevraagd voor het optreden als intermediair bij de verkoop van loten voor buitenlandse loterijen op de Nederlandse markt. Verweerder heeft die aanvraag afgewezen op de grond dat de Wet op de Kansspelen (Wok) niet voorziet in de mogelijkheid vergunning te verlenen voor het bevorderen van kansspelen in de zin van artikel 1, onder b, van de Wok. Tegen dit besluit heeft eiser geen bezwaar gemaakt, zodat het rechtens onaantastbaar is geworden. De weigering de gevraagde vergunning te verlenen, met betrekking tot het zelfstandig organiseren van een permanente loterij in Nederland, steunt op de overweging dat op grond van het geldende, restrictieve kansspelbeleid geen vergunningen voor (semi-)permanente loterijen worden afgegeven. Het beroep is ongegrond.
Betrokken advocaten
mr. C.P.M. van Houte
eiser
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBDHA:2026:659, Rechtbank Den Haag, 16-01-2026, C/09/694609 / KG ZA 25-1129
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht
ECLI:NL:RBDHA:2025:26027, Rechtbank Den Haag, 17-12-2025, C/09/694481 / KG ZA 25-1116
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:GHDHA:2025:2158, Gerechtshof Den Haag, 21-10-2025, 200.354.542/01
Gerechtshof Den Haag · Civiel Recht; Burgerlijk Procesrecht
ECLI:NL:RVS:2025:4805, Raad van State, 08-10-2025, 202306952/1/A3
Raad van State · Bestuursrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Den HaagRechtsgebied
BestuursrechtZaaknummer
AWB 05/6166 BESLU
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- dhr. mr. C.F. De Lemos Benvindo
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een vrouw met zowel een Keniaanse als een Somalische identiteit vroeg op 22 augustus 2026 asiel aan in Nederland. De minister van Asiel en Migratie verklaarde die aanvraag niet-ontvankelijk, omdat zij op weg naar Nederland door Peru was gereisd en daar ook asiel had kunnen aanvragen. Volgens de minister behandelt Peru asielzoekers volgens de regels van internationale mensenrechtenverdragen, en had de vrouw niet aannemelijk gemaakt dat Peru voor haar onveilig is. Haar enige problemen in Peru hadden te maken met haar reisagent, niet met het land zelf. De rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam, beoordeelde het beroep van de vrouw tegen dat besluit van 2 september 2026. Sinds 12 juni 2026 geldt het Europese Asiel- en Migratiepact. Op grond van de Procedureverordening die daarbij hoort mag een asielaanvraag niet-ontvankelijk worden verklaard als er een veilig derde land is waar de aanvrager heen kan. Een van de voorwaarden is dat dat land mensen beschermt tegen refoulement: het terugsturen van een vluchteling naar een gebied waar zijn leven of vrijheid bedreigd wordt. De vrouw voerde aan dat de minister alleen had volstaan met de algemene stelling dat Peru zich aan de mensenrechtenverdragen houdt, zonder te onderzoeken of dat in de praktijk ook zo is. Ter zitting legde zij een brief van Vluchtelingenwerk Nederland van 19 oktober 2026 over. Daarin staat onder meer dat Peru volgens Amnesty International mensen uitzette voordat over hun beroep was beslist, en dat in april 2022 negenentwintig buitenlandse vrouwen werden uitgezet zonder dat werd nagegaan of zij bescherming nodig hadden. Ook zou een groep van ongeveer 300 migranten aan de grens met Chili in 2023 onder zware omstandigheden zijn tegengehouden. De rechtbank oordeelde dat de brief aanleiding geeft tot twijfel. De minister verwees naar zijn eigen landeninformatie (IB 2024/59) en stelde dat de informatie uit de brief daarin al was meegenomen. Dat klopt volgens de rechtbank niet: dat document dateert van oktober 2024 en bevat niet de Amnesty-informatie over 2025 en 2026. Bovendien is niet inzichtelijk hoe de informatie die er wel in staat de conclusie kan dragen dat Peru het verbod op refoulement eerbiedigt. Het document noemt de uitzetting van de negenentwintig vrouwen en de groep migranten aan de grens, en stelt vervolgens dat de Verenigde Naties en het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken geen refoulement melden. Uit de brief blijkt echter dat de Amerikaanse regering onder meer informatie over vrouwen, etnische discriminatie en gevangenisomstandigheden uit haar rapporten over 2024 heeft geschrapt. Welke VN-informatie de minister precies heeft gebruikt, is bovendien niet te achterhalen. De minister heeft daarom niet deugdelijk gemotiveerd dat van de vrouw verwacht mag worden dat zij naar Peru teruggaat om daar asiel aan te vragen. De overige beroepsgronden hoefden niet meer te worden besproken. De rechtbank laat de rechtsgevolgen van het besluit niet in stand en past geen bestuurlijke lus toe, omdat de minister beter moet onderzoeken en motiveren of Peru een veilig derde land is. De rechtbank verklaarde het beroep gegrond en vernietigde het besluit. De minister moet binnen acht weken een nieuw besluit nemen. Het verzoek om een voorlopige voorziening, bedoeld om de behandeling van het beroep in Nederland af te mogen wachten, wees de voorzieningenrechter af, omdat het beroep inmiddels was beslist. De minister moet wel de proceskosten van de vrouw vergoeden, vastgesteld op € 3.269.